কবি দ্বিজেন্দ্ৰ মোহন শৰ্মাৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ পিছতেই শিল্পী গৰাকীয়ে সংগীত ক্ষেত্ৰখনত অসমীয়া লোক-সংগীত আৰু লঘু শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এক ধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামীয়ে লিখা প্ৰায় ৩০০ টা গীতত কন্ঠদান কৰে বিউটিয়ে। তেওঁ কন্ঠদান কৰা গীতসমূহ আছিল ক্ৰমে মাহ হালধিৰে, ঘৰমুৱা পক্ষী, সিপাৰে যমুনাৰ, দেৱী বুলি মাতিছিলোঁ, দীঘল কৈ উৰণি, উজনি মুৱা ৰে’ল আদি।

তেওঁ নিজাববীয়াকৈ এখন সংগীত বিদ্যালয় অৰ্থাৎ “অলকানন্দ সংগীত বিদ্যালয়” স্থাপন কৰাৰ উপৰিও দূৰদৰ্শন আৰু আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ সংগীত অনুষ্ঠান সমূহ প্ৰযোজনা কৰে।