Jayanta Hazarika – Rupaliparda.com

JP Das: The Incomparable Maestro of Melodies–By Prantik Deka

Staff Reporter — Sat, 18 Apr 2026 07:40:36 +0000

An Interview with Renowned Music Director, Composer, Vocalist JP Das

In the dynamic landscape of Assamese music, the name JP Das, whose full name is Jyoti Prakash Das and affectionately called ‘JP Da’, holds great significance, serving as a source of inspiration for generations of musicians, and occupying a treasured space in the hearts and memories of all who value high-quality music. Over the years, he has significantly enriched the Assamese music scene by providing an extensive array of enduring melodies, assuming responsibilities as a singer, composer, or music director for numerous compositions, including ‘Porisoy Bihin Jajabor Nogorit’, ‘Mor Minoti Tora Hoi Jodi’, ‘Xondhiar Akashot Ehali Torai’, ‘Modhu Jun Jolise’ and ‘Ure Rati Andhakarot’. His significant contributions to All India Radio have solidified his legacy. Upon encountering JP Das, it becomes abundantly clear that music is an all-encompassing passion, deeply woven into the fabric of his existence. His dedication shines through in his unwavering creative efforts, his avid listening habits, and the natural incorporation of music into his routine.

Born into a cultured family in Borbari, Dibrugarh district, in 1947, JP Das’s journey into the world of music started in his childhood. This incredibly talented musician is still going strong, proving that age is truly just a number when it comes to passion and skill.

In this easygoing yet reflective conversation, the emotions of this renowned artist come through strongly.

“I was born in Dibrugarh, but my family relocated to Shillong when I was just a child. My father’s work brought us there, and I spent my formative years, from childhood through my teenage years, growing up in that beautiful city,” shares JP Das, recalling his early experiences with a sense of nostalgia. The verdant landscapes of Shillong were deeply interwoven with the fabric of his upbringing, and the time he spent growing up with the Khasi community proved to be an incredibly formative and enriching period for him. “Their inherent simplicity and directness were striking, and I absorbed so much from their way of life. I was truly raised in an atmosphere brimming with affection,” he recalls. During his time in Shillong, Das spent his formative years enjoying a variety of English songs, noting, “as I was educated in the English medium, I was able to understand the songs.”

Reflecting on his initial attraction to music, Das offered a unique perspective. He explained that his attraction to music began at birth, with the very first cry he uttered upon entering the world. He perceives a musical quality in the sound of a newborn’s wail – “Within that primal sound, I perceived a nascent melody, an intrinsic musicality inherent in the very act of crying.”

His father, Dhirendranath Das, has constantly been his primary source of inspiration. “My father, a prominent radio artist during that era known for his performances of raga-oriented compositions, arranged for me to receive tabla lessons from an instructor who had relocated from East Pakistan (present-day Bangladesh), and he came to our house to give me lessons.” During that time, his father aimed to fashion his older son after himself, hoping to instill in him the craft of music. He also notes that his mother was named Binapani, a name that evokes the divine presence of Goddess Saraswati.

JP Das is forthright about the current decline in music quality, pointing out the conspicuous absence of refined taste valued by his generation. “The lyrics, melodies, vocals, and singing style are still pretty much the same as they used to be, but the overall quality has dipped. Nobody’s voice is getting any worse – it’s just that the bar has been lowered. The music that is created today shows a significant lack of standards.” Now at 80 years old, he makes a frank observation: “Contemporary music is so ambiguous, it’s hard to tell if the singers are singing or weeping. Back in the 90s, songs were all about delivering powerful messages, but it seems like that vibe is fading in the music we hear today.” Right now, he finds that listening to music offers a fleeting sense of joy. According to him, the development of today’s music is predominantly driven by commercial interests.

JP Das believes that it’s up to the new generation of artistes to elevate the standard of music being created today. Offering guidance to this new wave of composers, lyricists, and musicians, he emphasises the profound impact music has, stating, “songs have the power to move us deeply, so the words should be easy to understand and speak directly to the soul.” He sincerely believes that a song should beautifully embody the rich essence of the Assamese language. JP Das mentions, “Music ought to be a reflection of Assamese culture, deeply rooted in the essence of Assam, its people, and its language.” He points to Dipali Barthakur’s songs as a perfect embodiment of this ideal, as they beautifully capture the spirit of Assam, its idyllic rural landscapes, and the timeless narratives of its villages. Das brings home the point that our devotion to Assamese traditions involves not only promoting the language but also ensuring its accurate pronunciation. “Many tend to overlook the importance of pronunciation,” which he contends is “regrettable and should be rectified.” He believes that concentrating on these elements will enable Assamese songs to maintain their relevance and longevity. “Elevating the standard of the music itself is a key imperative,” he continues.

JP Das, reflecting on the distinctions he observes between music from different eras, shares his perspective as a composer: “Since I’m a composer myself, it’s fascinating to realise that both older and contemporary melodies are essentially built from the same twelve notes.” The true artistry, he emphasises, lies in the thoughtful arrangement and sequencing of those notes during the creative process. “It’s like drawing the very blueprint of a song, mapping out its emotional landscape. Becoming a composer isn’t a walk in the park,” he says. Creating a composition requires significant intellectual effort, similar to solving a complex mathematical puzzle, he elaborates.

He fondly speaks of his daughter, Jinti Das, and his late wife, the renowned singer Hira Das. “My daughter is a talented singer with a truly beautiful voice,” he shares. He then reminisces about his wife, Hira Das, adding, “She was a celebrated artiste in the seventies, a radio artiste much like my father. And, like myself, Hira was also a composer.”

Das shared his current activities, mentioning that while he still engages in composing music and creating tunes, he has discontinued conducting workshops. He believes that many existing songs offer a wealth of knowledge that can be absorbed independently. “Learning by listening is invaluable,” he suggests, “and mastering a Bishnu Rabha song is best done by immersing yourself in his recordings.” However, he’s not dismissing the value of workshops altogether. He emphasises, “The crucial point is that these melodies should be taught accurately, without any distortion.”

Speaking about his connection to the iconic Dr. Bhupen Hazarika and Jayanta Hazarika fills him with immense pride and joy. He fondly recalls, “To begin with Bhupenda, I was just a child, perhaps eight or nine, when his music first captivated me. Listening to his songs from films like ‘Era Bator Sur’, ‘Maniram Dewan’ and ‘Shakuntala’ on the radio was a revelation. His voice possessed a captivating magnetism that instantly commanded my attention. What truly resonated with me were his powerful delivery, the inherent sweetness, and his impeccable pronunciation. Since I was attending an English medium school, I found myself able to grasp the lyrics with ease, which only deepened my appreciation for his artistry.” JP Das fondly recalls the impact of Jayanta Hazarika’s music, “when Jayanta Hazarika’s melodies like ‘Krishnachura’ and ‘Agoli Botahe’ began gracing the airwaves in the 1960s, it was as if a gentle, early breeze had arrived, heralding a season of blooming Krishnachura flowers. Though he was four years my senior, I became deeply involved with his music from the 1970s onwards. I was swept away by his tunes, enchanted by his voice,” he reflects, filled with nostalgia.

JP Das fondly recalled his early days with Xur Bahini, an organisation dedicated to supporting communities through difficult periods. He shared, “My journey with Xur Bahini started in 1976, a year marked by devastating floods in Golaghat and Jorhat. It was during this incredibly difficult juncture that Jayanta Hazarika, in collaboration with Munin Barua, founded Xur Bahini. After Jayanta Hazarika’s passing, I had the privilege of working closely with Manisha Hazarika, and our efforts with Xur Bahini proved to be profoundly meaningful and impactful.”

For any true music lover, it’s common knowledge that JP Das boasts an impressive legacy of composing and arranging music for numerous Assamese albums. Many of the musical pieces from these albums have evolved into timeless favourites, resonating deeply with listeners. Besides his albums, he has also written scores for a handful of films, resulting in the creation of quite a few enduring hits. When inquired about his entry into the realm of film music, he shared, “I started my music career in the seventies with my first song, ‘Mor Minoti’, which was performed by Jayanta Hazarika and set to my tune. Subsequently, I composed numerous songs for Dr. Bhupen Hazarika, Jayanta Hazarika and my wife, Hira Das. However, my foray into music direction in films occurred considerably later. Munin Barua or Bhaimon as we call him, has expressed his appreciation for my musical arrangements of Jayanta Hazarika’s songs. He holds Jayanta Hazarika in very high regard. It was he who then approached me for his film, ‘Pahari Kanya’. About three years after my involvement in this project, I got to be the music director for Bhaimon’s next film, ‘Prabhati Pokhir Gaan’. I also had the opportunity to work on another film, ‘Shesh Upahar’.”

Radio has been a significant and enduring presence throughout JP Das’s professional journey, a connection he describes as having profoundly shaped his life. “Radio,” he expresses with a touch of awe, “is what transformed me from Jyoti Prasad Das into the JP Das you know today.” When he began his career in radio in 1969, the individuals he met there were instrumental in preserving and disseminating the Assamese culture of that era. He then shares, “Back then, in the music department, there were some truly wonderful people I’d love to name – Purushottam Das, Mukul Barua, Deben Sharma, Biren Phukan, Jiten Deb, and Satish Das among others. Being around them, I found myself completely immersed in music, and it became an inseparable part of my life.” He then fondly recalled his colleagues from the drama department, “I had the pleasure of working with Narayan Bezbaruah, Arun Sarma, Mahendra Borthakur, Durgeshwar Borthakur, Nilu Chakraborty, Mina Das, Arati Das Boiragi, and Bina Das Manna among others.” He also fondly recalled working alongside a talented ensemble of announcers that graced the airwaves. Among them were Niren Barua, Kirti Kamal Bhuyan, Dhiru Bhuyan, Bibi Devi Barbarooah, Kalapi Dutta, Jamini Goswami, and Labu Senapati. “I had the privilege of sharing those fourteen years at the Guwahati station with these incredible talents,” he shared, a hint of nostalgia in his voice. Subsequently, he proceeded to the Dibrugarh Centre where a significant shift occurred for Jyoti Prasad Das. There, he met a group of influential individuals: Jyotish Bhattacharya, Syed Sadullah, Rajen Gohain, and Hiren Gohain. As he fondly recalls, “It was through these individuals that Jyoti Prasad Das transitioned and became known as JP Das.” After his stint at Dibrugarh, he served at Akashvani Tezu in Arunachal Pradesh, and then at Aizawl in Mizoram, and thus, JP Das of All India Radio was born.

When asked about how he’s keeping his songs and lyrics alive, JP Das shared, “My eldest son, Nitin Das (Debu), is the one who lovingly looks after all my songs and melodies. He makes sure to upload them to his YouTube channel, which is called ‘Nitin Das (Debu)’.” This YouTube channel is all about sharing the incredible musical tapestry woven by JP Das throughout his career. He conveys his excitement by saying, “We’re opening this space to share my work as a composer, singer, music director, and songwriter with all music enthusiasts.” The channel additionally features songs performed by his wife, Hira Das, a renowned singer who gained popularity as a singer in the seventies and eighties, along with tracks by his daughter, Jinti Das, and other artistes from Assam and Bollywood.

Assamese Singer Samar Hazarika Passes Away in Guwahati

Staff Reporter — Tue, 13 Jan 2026 07:52:38 +0000

Renowned Assamese singer Samar Hazarika, the younger brother of legendary musician Dr. Bhupen Hazarika, passed away this morning at 8:45 AM at a private hospital in Guwahati. His demise has plunged the Assamese music fraternity and countless admirers across the state into deep grief.

Samar Hazarika had been battling critical health issues and was undergoing treatment in the ICU at Hayat Hospital after a sudden drop in his oxygen levels. Although his condition had shown signs of temporary improvement, it deteriorated once again, ultimately leading to his untimely death.

A distinguished figure in Assam’s musical landscape, Samar Hazarika was celebrated for his soulful voice and significant contributions to Assamese music and cinema. He began his musical journey in 1960 and gained widespread recognition in 1968 with the release of his first album, “Uttar Konwar Pratima Barua Devi.” Over the years, he recorded numerous songs, performed extensively for All India Radio, and worked as a playback singer for several acclaimed Assamese films, including Upapath, Bowari, and Prabhati Pakhi’r Gaan.

Born to Nilakanta Hazarika and Shantipriya Hazarika, Samar Hazarika belonged to a family deeply rooted in music and cultural excellence. He carried forward the illustrious legacy of his elder brothers, Dr. Bhupen Hazarika and Jayanta Hazarika, both towering figures in Assamese music.

He is survived by his children, Dawar and Kuwali. Samar Hazarika’s passing marks an irreparable loss to Assamese culture, but his melodious voice and artistic contributions will continue to live on in the hearts of music lovers for generations to come.

Jayanta Hazarika: The Melodic Maestro of Assamese Music

admin — Wed, 20 Sep 2023 16:23:36 +0000

Introduction

On the occasion of the birth anniversary of legendary singer Jayanta Hazarika, lets learn about the life and musical journey of an iconic Assamese singer and composer from Assam. Explore his early life, music career, achievements, and the lasting legacy he left behind in the world of Assamese music.

Early Life and Family

Jayanta Hazarika’s musical talent as he was born into a renowned musical family in Mangaldai, Assam, on September 20, 1943. Jayanta fondly known as ‘Rana Da’ was the ninth child of Nilakanta Hazarika and Shantipriya Hazarika. Notably, his elder brother Bhupen Hazarika, who preceded him by 17 years, was already a legendary figure in Assamese music.

Musical Upbringing

Jayanta Hazarika’s upbringing was immersed in music, with all his siblings deeply involved in this art form. From a very young age, he was exposed to the enchanting world of melodies, and at the age of nine, he displayed his musical talent by composing a song written by his elder brother, Nripen Hazarika. This early exposure to music laid the foundation for Jayanta’s future in the music industry.

Education and Early Career

Jayanta Hazarika pursued his high school education at Sonaram High School in Guwahati. In 1962, he faced a setback when he failed his matriculation examination. Undeterred, he embarked on a journey to Calcutta, where he recorded two songs with HMV. This marked the beginning of his professional music career and set him on a path to becoming an iconic figure in Assamese music.

Collaboration with Bhupen Hazarika

Upon returning from Calcutta, Jayanta Hazarika began collaborating with his elder brother, Bhupen Hazarika. Together, they worked on various musical projects, with Jayanta often assisting Bhupen as a music director. Their partnership and musical synergy produced timeless melodies that continue to captivate audiences today.

Marriage and Family

In 1969, Jayanta Hazarika married Manisha Hazarika from Calcutta. Their union was blessed with a son, Mayukh Hazarika, born on January 13, 1971. Both Manisha Hazarika and Mayukh Hazarika followed in Jayanta’s footsteps and established themselves as accomplished singers, further contributing to the family’s musical legacy.

Musical Journey and Contributions

Jayanta Hazarika’s musical journey was marked by his versatility and dedication to the art. He lent his musical talent to a wide range of projects, including playback singing, music direction for feature films, and compositions for documentaries and stage plays.

Playback Singing and Early Success

Jayanta Hazarika’s career as a playback singer took off with the songs “Aagoli botahe kopale kolore paat” and “Krishnachura Krishnachura,” recorded with HMV. These songs quickly gained popularity and established him as a promising talent in the Assamese music industry.

Music Direction

In addition to his singing career, Jayanta Hazarika ventured into music direction. He began as an assistant music director for the film ‘Maniram Dewan’ and continued to work on several other films. Notably, he collaborated with Bhupen Hazarika as an assistant music director for ‘Loti-Ghoti’ and ‘Chikmik Bijuli.’ Jayanta also took on small roles in Assamese movies such as ‘Loti-Ghoti’ and ‘Chikmik bijuli.’

Compositions for Films

Jayanta Hazarika’s creative genius extended to composing music for feature films. He composed music for movies like ‘Bonoria Phul,’ ‘Niyoti,’ ‘Brishti,’ ‘Dharmakaai,’ and ‘Natun Asha.’ ‘Natun Asha’ is particularly noteworthy as Manisha Hazarika completed the music for this film following Jayanta’s untimely demise. Additionally, Jayanta worked as a music director for several documentary films, leaving his mark on diverse genres within the music industry.

Music for Stage Plays

Jayanta Hazarika’s talents weren’t limited to the silver screen. He also ventured into composing music for stage plays. His compositions enriched productions like Phani Sarma’s ‘Siraj’ and Prafulla Bora’s ‘Baan.’ He maintained a close association with the ‘Pragoti Shilpi Sangha’ in Guwahati and contributed to various stage productions by the group. Furthermore, he lent his musical expertise to a mobile theatre group named ‘Lakhimi Theatre’ from Goalpara, which was established in memory of Pramathesh Barua.

In 1977, Jayanta Hazarika collaborated with lyricist Nirmalprabha Bordoloi to compose an impressive total of 17 songs for five plays by this theatre group within a span of just three days, between September 13 and 16. In an interview with AIR, Guwahati, he expressed his profound enjoyment in creating music for stage plays, demonstrating his commitment to diverse facets of the music world.

Xur Bahini and Social Activism

In 1977, Jayanta Hazarika founded ‘Xur Bahini,’ an institution that aimed to assist flood victims in Assam. This noble endeavor involved street performances to collect donations for those in need. ‘Xur Bahini’ showcased the power of music in uniting communities and supporting humanitarian causes.

Musical Instruments and Innovation

Jayanta Hazarika’s musical prowess extended to mastering various musical instruments, including the guitar, domra, mandolin, accordion, tabla, and harmonica. He had a penchant for collecting traditional musical instruments from around the world, showcasing his commitment to musical diversity. Remarkably, he could simultaneously play the harmonium in two different octaves, a testament to his exceptional talent.

Musical Style and Influence

Jayanta Hazarika’s music was characterized by a unique fusion of traditional Assamese tunes with Western instruments. His innovative approach introduced a distinct flavor to modern Assamese songs, captivating audiences with unconventional preludes and interludes. Collaborating with lyricist Nirmalprabha Bordoloi, Jayanta created melodies that continue to resonate as everlasting classics in Assam’s musical landscape.

Jayanta Hazarika’s life and musical journey represent a significant chapter in the rich tapestry of Assamese music. His contributions as a singer, composer, and music director have left an indelible mark. Moreover,

his commitment to social causes and his establishment of ‘Xur Bahini’ highlight his dedication to making a positive impact beyond the realm of music. Jayanta Hazarika’s legacy lives on, and his melodies continue to enchant and inspire generations of music enthusiasts.

Reeldrama ৰ বেনাৰত ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ কথাৰে নিৰ্মিত পূৰণি গীত ‘প্ৰতি অংগে অংগে’ ৰ মুক্তি, কণ্ঠদান কৰিছে ময়ূখ হাজৰিকাইঃ

Fri, 10 Sep 2021 05:30:00 +0000

“শিল্পী” শব্দটোৱে যাৰ নামৰ সৈতে লগ হোৱা পিছতেই ই লাভ কৰে এক সুকীয়া বৈশিষ্ট্য। এখন শুদ্ধ আৰু নিকা সমাজ গঢ়াৰ স্বাৰ্থত ভূপেন হাজৰিকাই গীত গাইছিল: ৰচিছিল সেইবোৰ গীত য’ত নাছিল কোনো ধৰণৰ শোষণকাৰীৰ পৰ্যালোচনা লগতে নাছিল কোনো জাতিভেদ। শ্ৰেণী বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে সাম্যবাদী সমাজ গঢ়াৰ আস্থা হৈছে শিল্পীগৰাকীৰ প্ৰগতিবাদী চিন্তা-চেতনাৰ এটি বিশেষ দিশ। ভাৰতৰত্ন,সংগীত সূৰ্য্য আদি অনেক বিভূষণেৰে সন্মানিত,অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি, ভাৰতীয় চলচিত্ৰৰ সৰ্ব্বোচ্চ সন্মান দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী, বিশ্ববিশ্ৰুত শিল্পী ড° ভূপেন হাজৰিকাই ৰচনা কৰা গীতসমূহৰ বিভিন্ন ঠাইত গণসংযোগৰ দৃষ্টিভংগীৰ মূৰ্ত প্ৰকাশ ঘটিছে। এইগৰাকী বিশ্ববিশ্ৰুত শিল্পীয়ে সংগীতক গণসংযোগৰ মাধ্যম ৰূপে আৰু সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ অস্ত্ৰৰূপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। অসমীয়া জীৱনৰ এনে এটা বিষয়,এনে এটা ঘটনা অথচ এনে আনন্দ প্ৰকাশৰ আলোচিতব্য বিষয় নাই যিটো বিষয়ক লৈ ড° ভূপেন হাজৰিকাদেৱে ৰচনা কৰা নাই। অসমত ভাষা আন্দোলৰ সময়ত সাধাৰণজনৰ মাজত এক সুস্থ-সম্পৰ্ক বজাই ৰাখিবৰ বাবে ড° হাজৰিকাদেৱে “মানুহে মানুহৰ বাবে” গীতটো ৰচনা কৰিছিল। মানুহৰ মাজত সম্পৰ্ক স্থাপনৰ বাবে তেওঁ গাইছিল-
“মানুহ যদিহে নহয় মানুহ
দানৱ কাহানিও নহয় মানুহ
যদি দানৱ কাহানিবা হয়েই মানুহ
লাজ পাব কোনেনো কোৱা? সমনীয়া?”

৮ ছেপ্টেম্বৰ, ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ প্ৰতিজন অনুৰাগীৰ বাবে ই এক বিশেষ দিন। অসমীয়া জন জীৱনৰ এনে এটা বিষয়, এনে এটা ঘটনা অথচ এনে আনন্দ প্ৰকাশৰ আলোচিতব্য বিষয় নাই যিটো বিষয়ক লৈ ড° ভূপেন হাজৰিকাদেৱে ৰচনা কৰা নাই। ভূপেন হাজৰিকাক তেওঁৰ জন্মতিথিত সুঁৱৰি অথবা তেওঁক একাজঁলি শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপনৰ অৰ্থে ৮ ছেপ্টেম্বৰৰ দিনটোত জনপ্ৰিয় সংগীতশিল্পী ময়ূখ হাজৰিকাৰ কণ্ঠৰে Reeldrama ৰ বেনাৰত মুক্তি লাভ কৰিছিল এটি নতুন গীত ‘প্ৰতি অংগে অংগে’। এই গীতটিত কথা ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ আৰু সুৰ কৰিছে জয়ন্ত হাজৰিকাই। দুগৰাকী স্বনামধন্য শিল্পীৰ যুটিৰ পৰিকল্পনাৰে ৰচিত এই গীতটি বিগত সময়ত এখন ছবিৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল যদিও ই বিভিন্ন কাৰণত মুক্তি লাভ কৰিবলৈ সুবিধা পোৱা নাছিল। সদ্যমুক্তিপ্ৰাপ্ত এই গীতটিত সংগীত কৰিছে অম্বৰ দাসে লগতে শব্দ-সংমিশ্ৰণ কৰিছে সুমিত বৰুৱাই। ভিডিঅ’ সহ মুক্তিপ্ৰাপ্ত এই গীতটিৰ পৰিচালনা আৰু সম্পাদনাৰ দায়িত্বত আছে অৰ্ণৱ জ্যোতি মহন্তৰ লগতে দৃশ্যগ্ৰহণ কৰিছে উত্তম কলিতাই আৰু সহঃ পৰিচালনা বিকাশ বৰাৰ। এই গীতটিৰ ভিডিঅ’ৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছে কাৰ্বিআংলঙৰ বিভিন্ন লোকেশ্বনত, গীতটিৰ ভিডিঅ’ত ড° ভূপেন হাজৰিকা দেৱৰ দেখা-নেদেখা বিভিন্ন খন ফটো ইয়াত উপস্থাপনৰ কৰা হৈছে। যিয়ে গীতটিক আৰু অধিক গ্ৰহণযোগ্য কৰি তুলিছে।

ময়ূখ হাজৰিকাৰ কণ্ঠৰ লগতে গীতটিৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিৰ সংগীতক্ষেত্ৰখনত সক্ৰিয়তা স্পষ্ট ৰূপত ফুটি উঠাৰ সমান্তৰালকৈ ভূপেন হাজৰিকা আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ স্মৰণীয় যুটিটোক ৰাইজৰ মাজলৈ লৈ অনাত Reeldrama ৰ যি প্ৰচেষ্টা, সেয়া সঁচাকৈ উল্লেখনীয়।

মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধ আৰু জয়ন্ত হাজৰিকা, লগতে আজিৰ “সুৰ বাহিনী”-

Mon, 19 Jul 2021 05:30:00 +0000

ক’ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ক’ত শেষ কৰিম সেয়া যেন বুজাব নোৱাৰো; কোনো এটা ভাল প্ৰকল্প উপভোগ কৰা পিছত ঠিক এনে অনুভৱ আমি একোগৰাকী দৰ্শক হিচাবে কৰো। শ্ৰদ্ধাৰ সংগীতশিল্পী জয়ন্ত হাজৰিকাক শ্ৰদ্ধা আৰু কৃতজ্ঞতা অৰ্পণৰ অৰ্থে একাংশ নৱপ্ৰজন্মই কৰা চেষ্টা আদৰণীয়। বৰ্তমান সময়ত মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধ, আৱেগ, অনুভূতি আদি বোৰ ধোঁৱা চাঙত উঠা বুলি বহুতেই মন্তব্য কৰে। ইজনে সিজনৰ দুখ-কষ্টত সঁহাৰি নজনোৱাৰ লগতে প্ৰায় সময়ত ইজনে আনজনক তললৈ লৈ যোৱাৰ দৰে বহু খবৰ আমি দেখিবলৈ পাওঁ; কিন্তু সঁচাকৈ জানো আজিৰ প্ৰজন্ম ইমান অবুজ আৰু ইমান নিৰ্দয়? আচলতে, নহয়। আজিৰ দিনটো সমাজৰ স্বাৰ্থত ওলাই অহাৰ সততা ৰাখিছে নৱপ্ৰজন্মই; বহু সময়ত কৰা অধ্যয়নৰ দ্বাৰা সমাজ খনক আৰু এখোপ আগবঢ়াই নিয়াৰ ক্ষেত্ৰত চেষ্টা কৰে তেওঁলোকে। আমি আজিও মনত ৰাখিছোঁ ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা তথা খগেন মহন্তৰ অৱদান সমূহৰ বিষয়ে। সেইবাবেই হয়টো সদ্যমুক্তিপ্ৰাপ্ত “সুৰ বাহিনী” চুটি ছবিখনে প্ৰত্যেকগৰাকী দৰ্শকৰ হৃদয়ত শিঁপাবলৈ সক্ষম হৈছে। বহু দিনৰ অন্তত অসমবাসীক উৎসাহিত কৰাৰ দ্বাৰা মুক্তি লাভ কৰিছে চুটি ছবি “সুৰ বাহিনী” য়ে। পৰিচালক গৰাকী পৰিচালনাৰ দিশটোত থকা পৰিপক্কতা আচলতে ইয়াত সঁচাকৈ ফুটি উঠিছে। অনন্ত তাছা প্ৰডাকচন বেনাৰত নিৰ্মিত এই চুটি ছবিখনে মুক্তিৰ পিছতেই জনসাধাৰণক আকৰ্ষণ কৰাৰ লগতে অধিক হাৰত ইতিবাচক মন্তব্য লাভ কৰিবলৈও সক্ষম হৈছে।

নিজৰ জীৱন অথবা পৰিয়ালৰ পাৰ্থিৱ সুখ সমূহক উফৰাই তেতিয়াৰ সময়ত বানপীড়িত সকলৰ বাবে ওলাই অহা জয়ন্ত হাজৰিকাই “সুৰ বাহিনী” ৰ জৰিয়তে যি পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিলে সেয়া চিৰস্মৰণীয়। তেওঁৰ সেই পদক্ষেপক অনুসৰণ কৰি আজিৰ প্ৰজন্মৰ এদল প্ৰতিভাই তেওঁলোকৰ চিকিৎসাৰত হৈ থকা বন্ধু গৰাকীৰ চিকিৎসাৰ খাতিৰত বাটে-পথে গীত গাই অৰ্থৰ যোগাৰ কৰে। এনে এক কাহিনীকেই আধাৰ হিচাবে লৈ “সুৰ বাহিনী” ক উলিয়াই দিয়া হৈছে ৰাইজৰ মাজলৈ। চৰিত্ৰৰ সালসলনি আৰু দ্বৈত চৰিত্ৰৰ ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত নৱপ্ৰজন্মৰ মাজত জনপ্ৰিয় কমল লোচনে যি অভিনয় কৰিছে সেয়া সঁচাকৈ প্ৰশংসাৰ যোগ্য। এই দিশটোত তেওঁৰ দক্ষতা সঁচাকৈ মন কৰিবলগীয়া; আনহাতে, তেওঁৰ সৈতে একেলগে অভিনীত প্ৰয়াস শৰ্মা তামুলী, নিৰূপম শইকীয়া, অচিন্ত ৰাজ কাশ্যপ, লুচিয়ানা কাশ্যপৰ অভিনয়ো লেখত ল’বলগীয়া। নিজ নিজ চৰিত্ৰ সমূহক একপ্ৰকাৰ “justify” কৰিছে এই নৱপ্ৰজন্মৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী কেইগৰাকীয়ে। এতিয়া আমি যদি পৰিচালক গৰাকীৰ প্ৰসংগলৈ আহোঁ, তেতিয়াহ’লে ক’ব পাৰোঁ যে পৰিচালক গৰাকীয়ে প্ৰত্যেকৰে নিজ নিজ দিশত থকা দক্ষতাক ৰাইজৰ মাজত উলিয়াই আনিবলৈ সক্ষম হৈছে। এইখিনিতে, এনে এখন চুটি ছবিক আমাক উপহাৰ হিচাবে প্ৰদান কৰাৰ বাবে আমি ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ প্ৰযোজক অনন্ত তাছাক। জনসাধাৰণৰ মাজত জয়ন্ত হাজৰিকাৰ বিষয়টোক উলিয়াই অনাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ যি অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছে তাৰ বাবে নৱপ্ৰজন্ম উপকৃত হ’ব বুলি আমি বিশ্বাসী।

আনহাতে, চুটি ছবিখনত সংযোজিত সংগীতটিয়ে চুটি ছবিখনক অধিক সোণত সুৱগা কৰি তুলিছে। প্ৰণত ৰাজখোৱাৰ কথা আৰু সুৰেৰে গীতটিৰ সংগীত ব্যৱস্থাপনা পল্লৱ তালুকদাৰৰ। “ৰ’দ” শীৰ্ষক এই সংযোজিত গীতটিত কণ্ঠদান কৰিছে শিশু প্ৰতিভা অদ্বিতি তাছাই। চুটি ছবিখনৰ কমেণ্ট বক্সত চকু ফুৰালেই আপুনি দেখিব “সুৰ বাহিনী” ৰ গ্ৰহণযোগ্যতা। এই নৱপ্ৰজন্মৰ দলটোৰ আৰু অধিক সফলতাৰ কামনা কৰিছে ৰূপালীপৰ্দাৰ সমগ্ৰ কলা-কুশলীয়ে।

এটা ট্ৰেইলাৰ আৰু কেউদিশে লগা খলকনি; অতিশীঘ্ৰে আহি আছে “সুৰ বাহিনী”-

Thu, 01 Jul 2021 08:30:00 +0000

এটা ট্ৰেইলাৰ আৰু কেউদিশে লগা খলকনি; বৰ্তমানলৈ এনে এখন চুটি ছবিৰ সোঁৱাদ হয়টো আপোনালোকে পোৱা নাছিল। আচলতে, এই চুটি ছবিখনৰ নামটোৱেই যথেষ্ট; য’ত আপোনাৰ আকৰ্ষণ সন্নিৱিষ্ট হৈ পৰিব। “সুৰ বাহিনী”; অসমৰ জনপ্ৰিয় সংগীতশিল্পী তথা ৰকষ্টাৰ খ্যাত জয়ন্ত হাজৰিকাৰ এক উল্লেখনীয় পদক্ষেপ হৈছে “সুৰ বাহিনী”। অসমৰ বানপীড়িত ৰাইজক সহায় প্ৰদানৰ অৰ্থে গঢ় লৈ উঠা এই প্ৰকল্পটোৰ জৰিয়তে জয়ন্ত হাজৰিকাৰ লগতে তেওঁৰ সতীৰ্থই লগ হৈ বাটে-পথে গীত গাই ৰাইজৰ পৰা সাহায্য যুগুতাইছিল। কোৱা শুনিছো যে, এই গীত গাই থকা অৱস্থাত কোনো এগৰাকী লোক আৰ্থিকভাৱে স্বচ্ছল নহ’লেও তেওঁলোকে নিজৰ গাত থকা কাপোৰটো পৰ্যন্ত খুলি বৰঙণি আগবঢ়াবলৈ বিচাৰিছিল। গতিকে, তেনেক্ষেত্ৰত সংগীত ক্ষেত্ৰখনত জয়ন্ত হাজৰিকাৰ জনপ্ৰিয়তাৰ সমান্তৰালকৈ আপোনালোকে নিশ্চয় হৃদয়ংগম কৰিব পাৰিছে তেওঁৰ সামাজিক দায়বদ্ধতা খিনিও। জয়ন্ত হাজৰিকাৰ এনে প্ৰশংসনীয় অৱদানক লৈয়ে নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা হৈছে চুটি ছবি “সুৰ বাহিনী”। সদ্যমুক্তিপ্ৰাপ্ত ট্ৰেইলাৰটোৱেও ইতিমধ্যে লাভ কৰিছে জনসাধাৰণৰ বহুল সঁহাৰি; আপোনালোকক জনাবলৈ পাই সুখী হৈছো যে এই চুটি ছবিখন উপভোগ কৰিবলৈ আপোনালোকে আৰু বৰ বেছি সময় অপেক্ষা কৰিবলগীয়া নহ’ব; অতিশীঘ্ৰে “সুৰ বাহিনী” আহি আছে আপোনালোকৰ মাজলৈ।

View this post on Instagram

A post shared by Pranjal Gayari (@pranjalgayari_)

তাছা প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত চুটি ছবিখনৰ প্ৰযোজনা অনন্ত তাছাৰ। আনহাতে, চুটি ছবিখনৰ কাহিনী আৰু পৰিচালনাৰ দায়িত্ব আছে নৱপ্ৰজন্মৰ প্ৰতিভা প্ৰাঞ্জল গৈয়াৰী। চিত্ৰনাট্য আৰু সহযোগী পৰিচালকৰ দায়িত্ব সম্পাদন কৰিছে ৰাজ দত্তই; সংলাপ নীল বৰ্মণৰ। সহকাৰী পৰিচালক ৰোহিত শৰ্মা লগতে সমৰ বৰুৱা। চুটি ছবিখনত অভিনয়ো কৰিছে বৰ্তমান সময়ৰ প্ৰত্যাশিত কেইবাগৰাকীও অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে; সেইকেইজন হৈছে ক্ৰমে কমল লোচন, অচিন্ত ৰাজ কাশ্যপ, নিৰূপম শইকীয়া, প্ৰয়াস শৰ্মা তামুলী, লুচিয়ানা দাস আৰু অসীম কৃষ্ণ বৰুৱাই। দৃশ্যগ্ৰহণ কৰিছে আশুতোষ কাশ্যপে; সহঃদৃশ্যগ্ৰহণকাৰী হৈছে উজ্জ্বল ডেকা আৰু ৰামজ্যোতি কৃষ্ণ চৰণ। লোকেশ্বন চাউণ্ড আৰু চাউণ্ড ডিজাইন সুলাগ্না সন্দিকৈৰ; আনহাতে, বিজিএম জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী তৰালী শৰ্মাৰ। ৰূপসজ্জা বিশ্বৰ আৰু প্ৰডাকচন মেনেজাৰ মিলন জ্যোতি নেওঁগৰ; কলা নিৰ্দেশক হিৰণ্য নেওঁগ আৰু সম্পাদনা কৰিছে উদ্দীপ্তই। ডি.আই আজানুৰ ৰহমানৰ লগতে জি.এফ.এক্স ৰামজ্যোতি কৃষ্ণচৰণৰ। উল্লেখ্য যে, জয়ন্ত হাজৰিকাৰ প্ৰকল্প উক্ত “সুৰ বাহিনী” ৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা মুঠ ৮ টা গীত ক্ৰমে “লুইতৰ বলীয়া বান”, “দুৰ্যোগ লগ্নৰ দেখোঁ হাহাকাৰ”, “আজি প্ৰাণৰ মেলা পাতিছোঁ”, “ভয় নাই ভয় নাই”, “একো নাই শূন্য হাঁয়”, “এতিয়াও ৰাতি নাই”, “অভিযাত্ৰী দূৰৈৰ যাত্ৰী” আৰু “এইটো প্ৰহৰ শূন্য প্ৰহৰ” ইত্যাদিৰ গীতসমূহৰ গুৰুত্ব লগতে এই ৰকষ্টাৰ গৰাকীৰ “সুৰ বাহিনী” য়ে আজিৰ প্ৰজন্মৰ মাজত কি প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছে অথবা আজিৰ প্ৰজন্মই জয়ন্ত হাজৰিকা কোন চিনি পায়নে ইত্যাদি বহু কথাৰে আহি আছে এইখন চুটি ছবি।

জয়ন্ত হাজৰিকাক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপনৰ অৰ্থে নৱপ্ৰজন্মৰ এই প্ৰকল্পটো সঁচাকৈ প্ৰশংসনীয়। “সুৰ বাহিনী” চুটি ছবিখনৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিগৰাকী কলা-কুশলীক ৰূপালীপৰ্দাৰ তৰফৰ পৰা জনাইছো শুভকামনা।

“মোৰ তাতেই বহুকেইটা ফোন আহিছে যে কেনেদৰে ইমান এটা টীম লৈ আমি কাম কৰিব পাৰিছো!”- অনন্ত তাছা (সুৰ বাহিনী)

Sun, 09 May 2021 06:30:00 +0000

আজিৰ দেওবৰীয়া বিশেষত ৰূপালীপৰ্দাৰ জৰিয়তে আপোনালোকে জানিবলৈ পাব এক এক্সক্লুচিভ বাতৰি; এক সু-খবৰ। আজিৰ দেওবৰীয়া বিশেষত কোনো এগৰাকী বিশেষ শিল্পীৰ আমি সাক্ষাৎকাৰৰ ব্যৱস্থা কৰা নাই যদিও আজিৰ দেওবাৰটো আপোনালোক আটাইবোৰ সংগীত প্ৰেমী শ্ৰোতাৰ বাবে সুুখময় হ’ব বুলি আমাৰ বিশ্বাস। অসমৰ ৰকষ্টাৰ কোন আছিল বুলি যদি প্ৰশ্ন কৰা হয় তেতিয়াহ’লে আপোনালোকৰ মনলৈ বাৰু কোনটো নাম আহে? “জয়ন্ত হাজৰিকা”; এইগৰাকী শিল্পীয়ে আমাৰ অসমীয়া সংগীত ক্ষেত্ৰখনত দিয়া অৱদান সমূহ নুই কৰিব নোৱাৰো। নহয়নে? তেওঁৰ গীতৰ সংজ্ঞাই আছিল সুকীয়া; তেওঁৰ গীতত পোৱা গৈছিল অসমীয়া লোক সংগীতৰ লগতে হিন্দুস্তানী ধ্ৰুপদী সংগীত, পশ্চিমীয়া ৰক্ এণ্ড ৰ’ল, জেজ, পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী সংগীত আদিৰ সংমিশ্ৰণ। স্বকীয় বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ তেখেতৰ সংগীত কালৰ পৰিধি আজিও জনপ্ৰিয় তেওঁৰ অনুৰাগীৰ মাজত। ১৯৭৬ চনত তেওঁ গঢ় দিয়া “সুৰ বাহিনী” সংগঠনটোৰ বিষয়ে আপোনালোকক পুনৰ এবাৰ নক’লেও হয়টো বুজিব পাৰে। গোলাঘাটৰ ৰাইজৰ সহযোগত অসমৰ বানপীড়িত ৰাইজক সহায় প্ৰদানৰ অৰ্থে জয়ন্ত হাজৰিকাই গঢ়ি তুলিছিল “সুৰ বাহিনী”; বাটে-পথে গীত গাই ৰাইজৰ পৰা সাহাৰ্য্য যুগুতোৱা উক্ত “সুৰ বাহিনী” ৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল মুঠ ৮ টা গীত। সেইকেইটা আছিল ক্ৰমে “লুইতৰ বলীয়া বান”, “দুৰ্যোগ লগ্নৰ দেখোঁ হাহাকাৰ”, “আজি প্ৰাণৰ মেলা পাতিছোঁ”, “ভয় নাই ভয় নাই”, “একো নাই শূন্য হাঁয়”, “এতিয়াও ৰাতি নাই”, “অভিযাত্ৰী দূৰৈৰ যাত্ৰী” আৰু “এইটো প্ৰহৰ শূন্য প্ৰহৰ। ” এই ৰকষ্টাৰ গৰাকীৰ “সুৰ বাহিনী” য়ে আজিৰ প্ৰজন্মৰ মাজত কি প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছে অথবা আজিৰ প্ৰজন্মই জয়ন্ত হাজৰিকা কোন চিনি পায়নে ইত্যাদি বহু কথাৰে আহি আছে এখন চুটি ছবি। হয়, আপোনালোকে ঠিকেই শুনিছে। “সুৰ বাহিনী” শীৰ্ষক এখন সুন্দৰ সাংগীতিক চুটি ছবিয়ে অতিশীঘ্ৰে টোকৰ মাৰিব আপোনালোকৰ হৃদয়ত। অনন্ত তাচা প্ৰডাকচন হাউচৰ বেনাৰত নিৰ্মিত চুটি ছবিখনৰ প্ৰযোজনা চিকিৎসক অনন্ত তাছাৰ আৰু পৰিচালনাৰ দায়িত্বত আছে প্ৰাঞ্জল গৈয়াৰী। চুটি ছবিখনৰ কিছু কিছু ফটো ইতিমধ্যে ঘূৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে চচিয়েল মিডিয়াত। চুটি ছবিখনক লৈ প্ৰযোজক অনন্ত তাচাৰ সৈতে আমি পাতিছিলো এক্সক্লুচিভলি কিছু কথাঃ

প্ৰশ্নঃ নৱপ্ৰজন্মৰ মাজত “জয়ন্ত হাজৰিকা” কআকৌ এবাৰ জীয়াই তোলাৰ উদ্দেশ্য কি?

অনন্ত তাছা: আচলতে, এই চুটি ছবিখনৰ বিষয়বস্তু ১৯৭৬ চনৰ; য’ত জয়ন্ত হাজৰিকাই অসমৰ বানপীড়িত ৰাইজৰ বাবে “সুৰ বাহিনী” ক গঠন কৰিছিল আৰু গোলাঘাট, যোৰহাট, তিতাবৰ, মৰিয়নীলৈ এখন ট্ৰাকত উঠি জয়ন্ত হাজৰিকাই মিউজিচিয়ানৰ সৈতে গৈ গান গাইছিল। এই গান সমূহ গাই গাই যেতিয়া তেওঁলোক ভাগৰি গৈছিল তেতিয়া তেওঁলোকৰ লগত থকা ৰেকৰ্ড প্লেয়াৰত এই গান কেইটা বজাই দিছিল। অসমৰ ৰাইজে বৰ উৎসাহেৰে “সুৰ বাহিনী” ক আঁকোৱালি দান বৰঙণি দিয়াৰ সমান্তৰালকৈ নিজে পিন্ধি থকা চাৰ্টটোও হেনো তাত দি দিয়াত সংকোচবোধ কৰা নাছিল। সেইটো এটা জয়ন্ত হাজৰিকাৰ সুন্দৰ পদক্ষেপ আছিল য’ত তেওঁ নিঃস্বাৰ্থ ভাৱে ৰাইজৰ সেৱাৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিছিল। সেই যিটো মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধ আজিৰ নৱপ্ৰজন্মৰ মাজত কিমান প্ৰযোজ্য লগতে তেওঁলোকে জয়ন্ত হাজৰিকাৰ এই পদক্ষেপক কিমান বেছিকৈ হৃদয়ংগম কৰিব পাৰে, ইয়াৰ পৰা কিমান অনুপ্ৰেৰণা পাব পাৰে তাকেই লৈ এই চুটি ছবিখন নিৰ্মাণৰ চিন্তা কৰা হৈছিল। ১৯৭৬ ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আজি ২০২১ বৰ্ষৰ ৫ জন মিউজিচিয়ান ধৰক; তেওঁলোকৰো এটা বেণ্ড আছে কিন্তু সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগত যেতিয়া ব্যৱসায়ীভিত্তিক মানসিকতাবোৰ অধিক বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে তাত এই জয়ন্ত হাজৰিকাৰ সমাজ সচেতনতা, সামাজিক দায়বদ্ধতা তথা মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধে আজিৰ মিউজিচিয়ান সমূহক কেনেদৰে দায়বদ্ধ কৰিব পাৰে অথবা সমাজৰ কথা চিন্তা কৰিবলৈ কেনেদৰে বাধ্য কৰোৱাব পাৰে তাকেই লৈ এই চুটি ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। আজিও যে সমাজৰ হকে ব্যক্তিগত স্বাৰ্থক আঁতৰাই ৰাখি আগবাঢ়িব পৰা যায় সেই কিছুমান সৰু সৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাৰ লগতে তিনিটা প্ৰজন্মক ইয়াত উপস্থাপনৰ চেষ্টা কৰা হৈছে। চাওঁচোন ৰাইজে এতিয়া ইয়াক কেনেদৰে আঁকোৱালি লয়!

প্ৰশ্নঃ “সুৰ বাহিনী” ত প্ৰায় আটাইকেইজন কলা-কুশলী অথবা পৰিচালক নৱপ্ৰজন্মৰ; আপুনি ভাৱেনে তেওঁলোকে এই কাহিনীভাগক “justify” কৰিব পাৰিছে?

অনন্ত তাছা: সঁচা অৰ্থত, মই খুবেই আশাবাদী। পৰিচালক প্ৰাঞ্জল গৈয়াৰীকে আৰম্ভ কৰি দৃশ্যগ্ৰহণকাৰী অসতোষ কাশ্যপ তথা “সুৰ বাহিনী” ত মূখ্য চৰিত্ৰত অভিনীত কমল লোচন, নিৰূপম শইকীয়া তথা প্ৰয়াস শৰ্মা তামূলী, অচিন্ত ৰাজ কাশ্যপ; উক্ত সমগ্ৰ টীমটো প্ৰায় সমবয়সৰ। তেওঁলোক আটাইকেইগৰাকীয়ে এই গোটেই প্ৰকল্পটোৰ সৈতে নিজ নিজ চৰিত্ৰসমূহৰ সৈতে নিজকে খাপ খুৱাই লৈছে; আৰু আপোনালোকে যদি ভালদৰে লক্ষ্য কৰে তেতিয়াহ’লে এটা বস্তু দেখিব যে “সুৰ বাহিনী” ৰ প্ৰত্যেকজন কলা-কুশলীৰ পূৰ্বৰ প্ৰকল্প সমূহত তেওঁলোকে সম্পাদন কৰা কামসমূহ খুবেই সুন্দৰ। নৱপ্ৰজন্মৰ প্ৰতিভা সমূূহৰ মাজত এওঁলোক খুব সম্ভাৱনা থকা ব্যক্তিত্বৰ গতিকে এওঁলোকৰ লগতে আমাৰ এই প্ৰকল্পটোৰ বাবে মই খুবেই আশাবাদী। আনহাতে, চুটি ছবিখনত এটা গীতৰ সংযোজন কৰা হৈছে য’ত প্ৰণত ৰাজখোৱা কথা আৰু সুৰ আছে লগতে সংগীত ব্যৱস্থাপনা কৰিছে পল্লৱ তালুকদাৰে। এই টীমটোক লৈ আচলতে মোৰ তাতেই বহুকেইটা ফোন আহিছে যে কেনেদৰে ইমান এটা টীম লৈ আমি কাম কৰিব পাৰিছো! মই এগৰাকী প্ৰযোজক ৰূপে উৎসাহিত প্ৰকল্পটোক লৈ।

গতিকে, দৰ্শকবৃন্দ আপোনালোকো সাজু হওঁক এখন সুন্দৰ চুটি ছবি “সুৰ বাহিনী” ক লৈ। আহিবলগীয়া সময়ত আপোনালোকক জনাই যাম চুটি ছবিখনক লৈ আৰু কিছু কথা!

ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ ভতিজা, জয়ন্ত হাজৰিকাৰ পুত্ৰ শিল্পী “ময়ূখ হাজৰিকা”-

Sat, 28 Mar 2020 14:30:50 +0000

Mayukh Hazarika and the Brahmaputra Balladeers ৰ মূখ্য শিল্পী ও অসম সন্তান ময়ূখ হাজৰিকা। সুধাকন্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকা আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ বিভিন্ন গীতত নিজ কন্ঠ প্ৰদান কৰি দৰ্শকৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল এই গৰাকী অসমীয়া শিল্পী। এজন গায়ক, গীতিকাৰ আৰু সুৰকাৰ ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা ময়ূখ হাজৰিকা অসমীয়া শিল্পীৰ সকলৰ মাজৰ এক খ্যাতনামা যুঁটি জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু মনীষা হাজৰিকাৰ পুত্ৰ। ১৯৭১ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা ময়ূখ হাজৰিকাৰ ৭ বছৰ বয়সত মৃত্যু হৈছিল তেওঁৰ পিতৃ জয়ন্ত হাজৰিকাৰ। মাতৃৰ সৈতে গানৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ডাঙৰ-দীঘল হোৱা এই শিল্পী গৰাকীয়ে খানাপাৰাৰ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।

দেউতাক তথা খুৰাকৰ পৰা বংশানুক্ৰমে অহা গীতৰ প্ৰতি থকা শ্ৰদ্ধাই ময়ূখ হাজৰিকাক এক উচ্চ স্থানত প্ৰতিষ্ঠিত কৰাইছিল। ২০০৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁৰ কন্ঠ তথা নিজা সুৰ আৰু কথাৰে মুক্তি লাভ কৰিছিল এলবাম “চকুৱে যদি কথা কয়”। তেওঁৰ আন কেইখনমান এলবাম হৈছে ক্ৰমেঃ

শ্বিলঙৰে গধূলি (২০০২)

চকুৱে যদি কথা কয় (২০০৯)

মনৰ মৰম (২০১২)

Assamese Modern Songs (২০১২)

All Time Greats Jayanta Hazarika (২০১২)

অনুৰাধা (২০১২)

অসমৰ চিৰযুগমীয়া গীত (২০১২)

অসমীয়াই নিজেই হেৰুৱাইছে নেকি অসমীয়া “ভাল” গীতৰ সোঁৱাদ??

Wed, 04 Mar 2020 08:36:29 +0000

হলীউড, বলীউড আৰু টলীউডৰ সংগীত ক্ষেত্ৰখনৰ দৰেই আমাৰ অসমীয়া সংগীত ক্ষেত্ৰখনো সমানেই চহকী। শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱৰ দৰে একোগৰাকী মহান ব্যক্তিৰ অৱস্থিতিৰ লগতে এই ক্ষেত্ৰখনত আছে ড° ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা, খগেন মহন্ত ইত্যাদি কেইবাগৰাকীও জনপ্ৰিয় শিল্পীৰ কৰ্ম। বৰ্তমান সময়তো এই ক্ষেত্ৰখনক ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিষ্ঠিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে একাংশ অসমীয়া শিল্পীয়ে। নিতৌ ন-ন প্ৰতিভাৰ নিৰ্দশন দেখিবলৈ পোৱা যায় এই ক্ষেত্ৰখনত। একো একোটা গীতেৰে ক্ষন্তেকতে জনপ্ৰিয় হৈছে একোজন ন-শিল্পী। কিন্তু, এতিয়া প্ৰশ্ন হয়; অসমীয়া শ্ৰোতাই হেৰুৱাইছে নেকি বাৰু “ভাল” সংগীতৰ সোঁৱাদ?

য’ত “বুকু হ’ম হ’ম কৰে”, “মানুহে মানুহৰ বাবে” আদি বিভিন্ন জনসাধাৰণৰ দেহ-মন জগাই তোলা একোটা গীতৰ সৃষ্টি হৈছে; তাতেই আজি কালি নিৰ্মিত একোটা গীতৰ জনপ্ৰিয়তাই ম্লানটো কৰি পেলোৱা নাই অসমীয়া “ভাল” গীতৰ অস্তিত্ব?? ঋণাত্মক সমালোচনা হোৱাৰ স্বত্বেও এটি গীতে ইউটিউবত লাভ কৰে মিলিয়নৰ অংকত ভিউৱাৰচ কিন্তু একোটা মন-পৰশা গীতে শ্ৰোতাক আকৰ্ষণ কৰা পিছতো হৈ নুঠে জনপ্ৰিয়। ইয়াৰ বাবে আছলতে দায়ী কোন??

কিছুদিন পূৰ্বে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাপ্ৰাপ্ত অনুৰাগ শইকীয়াৰ সপোন “প্ৰজেক্ট বৰগীত” মুকলি কৰা হৈছিল। ৫০০ বছৰ পূৰণি “আৰে কম্পিত” শীৰ্ষক এই বৰগীতটিত কোনো ফিউজন প্ৰদান নকৰি ওৱেষ্টাৰ্ন ক্লাছিকৰ সৈতে সংলগ্ন কৰা হৈছিল। অনুৰাগ শইকীয়াৰ এই প্ৰকল্পটিত বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইৰ ৮০ গৰাকী সংগীত শিল্পীৰ লগতে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল ১৫ গৰাকী কলা-কুশলীয়ে। গীতটিয়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়তো সমাদৰ বুটিলিবলৈ সক্ষম হৈছে যদিও ইউটিউবত ইয়াৰ ভিউৱাৰচৰ সংখ্যা মাত্ৰ এতিয়া ৯৪ হাজাৰ। এক কথাত ক’বলৈ গ’লে, অইনৰ তুলনাত “প্ৰজেক্ট বৰগীত” হৈছে অসমীয়া জাতিৰ স্বাভিমান। তৎস্বত্বেও, ই ভাইৰেল হোৱা নাই চচিয়েল মিডিয়াত। সেইবাবেই প্ৰশ্ন হয়; আমিয়ে নিজৰ মাজতেই হেৰুৱাইছো নেকি অসমীয়া “ভাল” গীতৰ সোঁৱাদ?

আপুনি কি ভাৱে?উত্তৰ দিবলৈ কমেন্ট কৰক।

৯ বছৰ বয়সতে গীতত সুৰ দিয়া এগৰাকী শিল্পীঃ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতেও বিভিন্ন মঞ্চত কৰিছিল গীত পৰিৱেশন-

Tue, 03 Mar 2020 15:32:54 +0000

অসমীয়া উল্লেখ্যনীয় এগৰাকী গায়ক, সুৰকাৰ, সংগীত পৰিচালক তথা গীতিকাৰ হৈছে জয়ন্ত হাজৰিকা। ১৯৬০ দশকৰ পৰা সংগীত জগতত নিজ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰা এই গৰাকী শিল্পী যুৱ চামৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল যদিও তেওঁৰ সাংস্কৃতিক জীৱন কাল বৰ চমু আছিল। ৩৪ বছৰ বয়সতে মৃত্যু বৰণ কৰা এই গৰাকী শিল্পীয়ে ৯ বছৰ বয়সতে গীতত সুৰ দিয়া আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ হীৰেণ ভট্টাচাৰ্যৰ এটি গীত “ফুলেৰে চাকি উৰণীয়া” ত সুৰ দিয়াৰ সমান্তৰালকৈ ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতেও বিভিন্ন সাংস্কৃতিক মঞ্চত গীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ সুবিধা লাভ কৰিছিল।

“মণিৰাম দেৱান” কে ধৰি “লটিঘটি”, “চিকমিক বিজুলী” আদি কেইবাখনো ছবিৰ গীতত কন্ঠদান কৰাৰ পিছতেই জয়ন্ত হাজৰিকাই এগৰাকী সংগীত পৰিচালক হিচাপেও কাম কৰিবলৈ লয়। “চিকমিক বিজুলী” ছবিখনৰ আৱহ সংগীত পৰিচালক ৰূপে কাম কৰে জয়ন্ত হাজৰিকাই। ১৯৭২ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত অক্টোবৰ ক্লাবৰ আহ্বানত বাৰ্লিনত অনুষ্ঠিত “ৰাজনৈতিক সংগীতৰ আন্তৰ্জাতিক সন্মিলনীত” ড° ভৃপেন হাজৰিকাৰ সৈতে যোগ দিছিল এই গৰাকী শিল্পী জয়ন্ত হাজৰিকাইও। ৩৪ বছৰৰ কম বয়সতে মৃত্যু হোৱা এই গৰাকী শিল্পীৰ সংগীত পৰিচালক হিচাপে কেইবাখনো ছবিৰ কাম আধৰুৱা হৈ ৰৈছিল। ২০ চেপ্তেম্বৰ,১৯৪৩ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা জয়ন্ত হাজৰিকাৰ মৃত্যু হৈছিল ১৯৭৭ চনৰ ১৫ অক্টোবৰ তাৰিখে।