কলকাতাই তেওঁক অভিনেতা হিচাপে গঢ়ি তুলিছে, কিন্তু গুৱাহাটীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক তাৰ বহু আগৰ। মাতৃৰ ফালৰ আত্মীয়তাৰ সূত্ৰে গুৱাহাটীৰ সৈতে থকা এই সম্পৰ্কই শৈশৱৰ বহু স্মৃতি কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। কলকাতা আৰু গুৱাহাটীৰ মাজত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা অভিনেতা সুশোভন সোণু ৰয়ৰ অভিনয় জীৱনৰ পৰিক্ৰমাও সেয়েহে কেৱল কলকাতাৰ কাহিনী নহয়; ইয়াত অসমৰ এক নীৰৱ উপস্থিতি আছে।

হাওৰাত জন্ম সুশোভন সোণু ৰয়ৰ। শৈশৱ আৰু কৈশোৰৰ সময়ৰ একাংশ কলকাতাত, আন একাংশ গুৱাহাটীত পাৰ হৈছে। গুৱাহাটীত তেওঁৰ মাতৃৰ ভগ্নীৰ ঘৰ। সেই সূত্ৰে এতিয়াও তেওঁ গুৱাহাটীলৈ আহে আৰু আত্মীয়সকলৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক বজাই ৰাখিছে। অসমীয়া আৰু বঙালী—দুটা সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ মাজত ডাঙৰ-দীঘল হোৱাৰ সুযোগে তেওঁৰ জীৱনত দুয়োটা সংস্কৃতিৰ এক স্বাভাৱিক সহাৱস্থান গঢ়ি তুলিছিল।

জীৱনৰ আৰম্ভণিতে অৱশ্যে এটা ডাঙৰ আঘাত আহিছিল। মাত্ৰ সাৰে তিনি বছৰ বয়সতে পথ দুৰ্ঘটনাত পিতৃক হেৰুৱায় সুশোভনে। তেওঁৰ পিতৃ পাৰমাণৱিক শক্তি বিভাগৰ অধীনস্থ ভেৰিয়েবল এনাৰ্জি চাইক্ল’ট্ৰন চেণ্টাৰ (ভিইচিচি)-ত কৰ্মৰত আছিল। পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত মাতৃয়েই তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰে।

২০১৬ চনত ডামডাম মতিঝিল ৰবীন্দ্ৰ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বাণিজ্য শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছতো অভিনয় তেওঁৰ বাবে তাৎক্ষণিক পেছা হৈ পৰা নাছিল। নৃত্যৰ জৰিয়তেই পৰিৱেশনৰ জগতখনত তেওঁৰ প্ৰথম গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰৱেশ। প্ৰায় দুবছৰ পশ্চিমীয়া নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি বিভিন্ন মঞ্চ অনুষ্ঠান আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচীত অংশ লয়। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ সৈতেও পৰিচিত হয়। লাহে লাহে নৃত্যৰ পৰা অভিনয়ৰ দিশে তেওঁৰ মনোযোগ সলনি হয়।

অভিনয়ৰ সুযোগ বিচাৰি তেওঁ মুম্বাইলৈও গৈছিল। অডিশ্যনত অংশ লৈছিল, অপেক্ষা কৰিছিল, প্ৰত্যাখ্যানো পাইছিল। অৱশেষত কলকাতালৈ উভতি আহি ২০১৬ৰ পৰা ২০১৮ চনলৈ পৰিচালক-প্ৰযোজক পীযূষ সাহাৰ অধীনত অভিনয়ৰ প্ৰশিক্ষণ লয়। সেই সময়ছোৱা আছিল প্ৰস্তুতি আৰু সংগ্ৰামৰ সময়। বাৰে বাৰে অডিশ্যনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত ২০১৯ চনত তেওঁৰ বাবে টেলিভিছনৰ দুৱাৰ মুকলি হয়।

আকাশ আঠৰ ‘আনন্দময়ী মা’ ধাৰাবাহিকত অভিনয়ৰ জৰিয়তে সুশোভন সোণু ৰয়ে টেলিভিছনত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। প্ৰয়াত দেবীদাস ভট্টাচাৰ্য পৰিচালিত ধাৰাবাহিকখনত তেওঁ বৈষ্ণৱ ভক্তৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তাৰ পিছত ‘মোহৰ’, ‘কড়াপাখি’, ‘তিতলি’, ‘খেলাঘৰ’ আৰু জি বাংলাৰ ‘যমুনা ঢাকি’ আদি ধাৰাবাহিকত বিভিন্ন চৰিত্ৰত দেখা যায়। ‘কড়াপাখি’ত তেওঁ ঋণাত্মক চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰিছিল।

কোভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত টেলিভিছন উদ্যোগৰ কাম-কাজ ব্যাহত হোৱাৰ সময়ছোৱাত সুশোভনে অভিনয়ৰ বাহিৰেও মনোৰঞ্জন জগতৰ আন ক্ষেত্ৰত নিজকে জড়িত কৰে। ২০২৩ চনত তেওঁ বাণিজ্যিক বিজ্ঞাপনৰ মডেল হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে। হলিডে ইন হোটেল, বিগ বজাৰ, স্পেন্সাৰ্ছ আদি বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠানৰ বিজ্ঞাপনতো তেওঁ কাম কৰে। ২০২৫ চনত কলকাতাত অনুষ্ঠিত ‘এথনিক এলিগেন্স’ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি তেওঁ প্ৰথম ৰানাৰ্ছ-আপ হয়।

টেলিভিছন আৰু বিজ্ঞাপনৰ পিছত এইবাৰ বাংলা পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ চিনেমাৰ পৰ্দাতো সুশোভন সোণু ৰয়ৰ প্ৰৱেশ ঘটিছে। পৰিচালক সৌমজিৎ আদকৰ ‘টেক কেয়াৰ ভালোবাসা’ত তেওঁ ‘জয়’ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। চাৰিজন বন্ধুৰ জীৱন আৰু সময়ৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কত অহা পৰিৱৰ্তনক কেন্দ্ৰ কৰি নিৰ্মিত এই চিনেমাখন ৰয়ৰ বাংলা পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ চিনেমাত প্ৰথম অভিনয়।

অভিনয়ৰ পেছাগত যাত্ৰা কলকাতাক কেন্দ্ৰ কৰি আগবাঢ়িছে। কিন্তু তেওঁৰ জীৱনৰ ব্যক্তিগত মানচিত্ৰত গুৱাহাটী আজিও গুৰুত্বপূৰ্ণ। শৈশৱৰ স্মৃতি, মাতৃৰ পৰিয়াল আৰু দুটা ভিন্ন সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ মাজত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা অভিজ্ঞতাই সুশোভন সোণু ৰয়ৰ জীৱনক এক সুকীয়া পৰিচয় দিছে। কলকাতাৰ বাংলা চিনেমাৰ পৰ্দাত তেওঁৰ নতুন যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছে; সেই যাত্ৰাৰ আঁৰত কিন্তু গুৱাহাটীৰ সৈতে থকা পুৰণি সম্পৰ্কটো আজিও একেই আছে।

চিনেমা খনৰ শিৰোনাম টোৱেই প্ৰথমে দৰ্শকৰ মনত প্ৰশ্নৰ সৃষ্টি কৰে– ‘NRC’ আৰু ‘নলপাৰৰ ৰামচন্দ্ৰ’ৰ মাজৰ সম্পৰ্ক কি?

চিনেমা খন কিন্তু কেৱল নাগৰিকপঞ্জীৰ প্ৰশাসনিক প্ৰক্ৰিয়াক লৈ নিৰ্মিত নহয়। ইয়াৰ কেন্দ্ৰত আছে মানুহৰ পৰিচয়, অতীত, পৰিয়াল, প্ৰেম আৰু সমাজে নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া সীমাৰ মাজত নিজৰ অস্তিত্ব বিচাৰি উলিওৱাৰ এক কাহিনী। উপলব্ধ কাহিনী-বিৱৰণত বানপানী, বিচ্ছেদ, পিতৃ-পৰিচয়ৰ সন্ধান আৰু সামাজিক পূৰ্বধাৰণাই গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান লাভ কৰিছে।

কাহিনী আৰম্ভ হয় সত্যৱতীক কেন্দ্ৰ কৰি। এটা বানপানীয়ে সত্যৱতীক তেওঁৰ প্ৰিয় মানুহজনৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি পেলায়। এই বিচ্ছেদ কেৱল দুজন মানুহৰ বিচ্ছেদ হৈ নাথাকে; ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মলৈকে বিস্তৃত হয়। সত্যৱতীৰ পুত্ৰ কৌশলেন্দ্ৰ পিতৃৰ পৰিচয় নজনাকৈয়ে ডাঙৰ-দীঘল হয়।

সময় পাৰ হয়। কৌশলেন্দ্ৰৰ জীৱনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুসন্ধান হৈ পৰে তেওঁৰ পিতৃৰ পৰিচয়। নিজৰ শিপা, নিজৰ পৰিয়াল আৰু নিজৰ অতীতৰ সন্ধানত আগবাঢ়োঁতে তেওঁ এনে এটা পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয়, য’ত অতীতৰ বহুদিনে পুতি থোৱা সত্য পুনৰ পোহৰলৈ আহিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

এই অনুসন্ধানৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে সাৰংগা আৰু ৰশ্মিৰ প্ৰেমৰ কাহিনী। তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক সমাজৰ পৰম্পৰাগত ধ্যান-ধাৰণা আৰু পৰিয়ালৰ নিৰ্ধাৰিত সীমাৰ সৈতে সংঘাতত পৰে। কাহিনীৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হৈছে– এজন মানুহে আন এজন মানুহৰ পৰিচয়, সম্পৰ্ক আৰু জীৱনৰ ওপৰত সমাজে নিৰ্মাণ কৰা ধাৰণাক কিমান দূৰলৈ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।

কাহিনী আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে অতীতৰ গোপন কথাবোৰ উন্মোচিত হয়। কৌশলেন্দ্ৰৰ নিজৰ পৰিচয়ৰ অনুসন্ধান এসময়ত এনে এটা অতীতৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰে, যিটো কেৱল তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ কথা নহয়। ইয়াৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে এটা পৰিয়ালৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বিশ্বাস, সামাজিক পূৰ্বধাৰণা আৰু নিজৰ সিদ্ধান্তৰ পৰিণতি।

এইখিনিতেই “NRC – Nalparar Ramchandra” -ৰ কাহিনীটোৱে ‘পৰিচয়’ শব্দটোক বহল অৰ্থত চোৱাৰ সুযোগ দিয়ে। মানুহৰ পৰিচয় কেৱল চৰকাৰী নথিত থকা নাম, পিতৃৰ নাম বা বংশ-পৰিচয়ত সীমাবদ্ধ নেকি? নে মানুহৰ জীৱনৰ অভিজ্ঞতা, সম্পৰ্ক আৰু স্মৃতিয়েও পৰিচয় নিৰ্মাণ কৰে? চিনেমা খনে এই প্ৰশ্নবোৰৰ মাজেৰে কাহিনী আগবঢ়াই নিয়ে।

চিনেমা খনৰ শিৰোনামৰ ‘NRC’ শব্দটোৱে অৱশ্যে অসমৰ সমকালীন সামাজিক বাস্তৱতাৰ এটা স্পষ্ট প্ৰসংগও উত্থাপন কৰে।

চিনেমা খন পৰিচালনা কৰিছে নানান পাচনিয়ে। প্ৰযোজনা নিপন কুমাৰ তালুকদাৰৰ, কাৰ্যবাহী প্ৰযোজক দীপক বৰা। চিত্ৰগ্ৰহণ কৰিছে প্ৰদীপ দৈমাৰীয়ে, সম্পাদনা মানস কাশ্যপৰ আৰু শব্দ-নক্সা কিংছুক মৰাণৰ। সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত অৰূপজ্যোতি বৰুৱাৰ নাম ‘Score Composer’ হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে।

অভিনয়ত আছে– সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মা, পংকজ মহন্ত, জয়ন্ত ভাগৱতী আৰু বৈভৱী গোস্বামী আদি। মুখ্য চৰিত্ৰসমূহৰ মাজেৰে কাহিনীটো আগবাঢ়ে আৰু পৰিয়াল, প্ৰেম, অতীত আৰু সামাজিক সংকটৰ বিভিন্ন স্তৰ উন্মোচিত হয়।

চিনেমা খনৰ প্ৰাসংগিকতা ইয়াতেই যে পৰিচয়ৰ প্ৰশ্নটো কেৱল এটা প্ৰশাসনিক বা ৰাজনৈতিক বিষয় হিচাপে নলৈ মানুহৰ ব্যক্তিগত জীৱন আৰু পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কৰ সৈতে সংযোগ কৰিছে। বানপানীয়ে সৃষ্টি কৰা বিচ্ছেদৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা কাহিনীটো শেষত মানুহৰ নিজৰ অতীতৰ সন্ধাlনলৈ আগবাঢ়ে।

In a profound tribute to Dr. Zubeen Garg, the heartbeat of Assamese music and a beloved voice of the people, Zubeen Divas was observed in Kolkata on September 19, 2026, honouring his enduring artistic and cultural legacy.

Organised by the Kanchanjangha Foundation, a platform dedicated to the cultural and emotional bond between Bengal and Assam, the event commenced at 10:00 a.m. in the Palm Room on the ground floor of the Utalika Luxury Convention centre. Featuring Srimad Bhagavat Path, prayers, Borgeet, Kamrupi folk songs, tributes, and cultural performances, the event offered a deeply heartfelt homage to Assam’s beloved artiste.

The programme reflected upon Zubeen Garg’s music, creations, personality and his extraordinary contribution to Assamese society and culture. Through his voice, an entire generation found the language of its emotions, dreams, love, pain and life. The void created by his physical absence is profound; yet, through his songs, melodies, creations and ideals, he continues to remain alive in countless hearts.

Right from the outset of the programme, Shikha Bhattacharjee, General Secretary of the Kanchanjangha Foundation, honoured the memory of Zubeen Da with a deeply moving prayer, imbuing the atmosphere with spiritual depth and emotional solemnity. Ashok Bhadra, the Foundation’s President and a prominent music director from Kolkata’s cultural fraternity, paid floral tribute to Zubeen Garg. In his address, he reaffirmed the Foundation’s commitment to preserving Zubeen Da’s legacy and building an enduring musical and cultural bridge between Bengal and Assam.

Pritam, the director of the upcoming movie Love You Zubeen Da, offered a floral tribute and said, “Zubeen has left behind the seeds of culture. It is our responsibility to nurture them, carry them forward, and establish them on the global stage.”

Priyo Chattopadhyay, Vice-President of the Foundation and the lyricist associated with Zubeen’s much-loved song Mon Manena, remembered Zubeen Garg through the planting of his beloved Nahar sapling. The gesture brought alive once again the deep musical bond, affection and memories that he shared with Zubeen Garg.

Dr. Meghali Goswami, Working President of the Kanchanjangha Foundation, lovingly distributed saplings among Zubeen’s admirers as a symbol of unity and remembrance, with the intention of keeping Zubeen Da eternally alive in their hearts. Recalling his profound love for nature and his sensitivity towards the environment, this symbolic gesture represented a silent, collective pledge to carry forward his green vision, creative legacy, and values.

Every person present at the programme experienced Zubeen Da once again—not merely as an artist who left behind a legacy of work, but as an emotion deeply rooted within their own hearts.

Under the leadership of Mitali Kashyap, Cultural Secretary of the Foundation, Zubeen admirers presented Borgeet, Kamrupi folk songs and Bengali songs sung by Zubeen Garg, in an earnest effort to carry forward the stream of his music and memory. The cultural presentation became a heartfelt expression of the bridge connecting the cultural traditions of Bengal and Assam.

Bhagavat Path and Negera Naam-Prasanga, presented by Zubeen admirers, created an especially serene and spiritually charged atmosphere during the programme.

Several distinguished personalities who had, at different points of time, worked alongside Zubeen Garg in the fields of music and culture were present and shared their memories of him and reflections on his creative journey.

Among those present were Akash Sen, Randip Dam, Joint Commissioner of Assam Bhawan, Kolkata, Debajit Roy, Dr. Samir Das, Sadhan Bagchi, Dhananjay Biswas, Pritam, Dr. Kabita Mukherjee, Advisor to the Foundation, Mun Talukdar, Treasurer of the Kanchanjangha Foundation,  Hemen Bhattacharjee, President of ASL, Jiban Roy of ASSK, Parimal Das, Sumana Choudhury, along with numerous Zubeen admirers, well-wishers and members of the cultural fraternity.

Those present recalled that Zubeen Garg was more than just an artist. He embodied Assamese pride, the very heartbeat of music, and a living cultural force that resonated from one heart to another, serving as the voice of an entire generation.

The profound emotional relationship that Assamese society developed with his creations cannot simply fade with time; rather, it is destined to grow deeper and more vibrant. Through his music and creative works, Zubeen Garg also played a distinctive role in connecting Assam with different parts of India and bringing Assamese music and culture to wider audiences.

The core essence of the programme was beautifully captured in a single, poignant reflection: though Zubeen Garg is no longer physically with us, his melodies, his words, his dreams, and his cultural vision will live on forever.

Carrying forward the cultural seeds planted by Zubeen Garg among the younger generation, taking Assamese music and culture to a wider global audience, and strengthening the cultural bond between Bengal and Assam—these responsibilities and commitments resonated throughout every moment of the programme.

At the conclusion of the programme, prayers were offered for the eternal peace of Zubeen Garg’s soul, along with heartfelt condolences to his family, admirers and well-wishers. Everyone present then came together to sing Mayabini Raatir Bukut, creating a deeply emotional and memorable conclusion to the tribute.

Although Zubeen Garg is no longer physically with us, his melodies, songs, and extraordinary creations will endure. His human values, independent thought, social responsibility, love for nature, pursuit of communal harmony, and vibrant dreams will continue to flow through the hearts of every admirer.

With nearly two decades of classical training, more than 225 stage performances, and 14 screen productions, Rodali Bora is carrying the cultural identity of Assam to audiences far beyond her homeland through her achievements in dance, cinema, filmmaking, and education.

For Rodali Bora, dance is far more than a performance — it is the language through which she expresses her identity, preserves her roots, and shares the cultural richness of Assam with the world. An Assamese jiyori now based in Birmingham, United Kingdom, Bora is carving out an international artistic journey rooted in Sattriya, Bihu, cinema, and storytelling.

Bora began learning Bihu at just two and a half years old under Guru Ranjit Gogoi. She later received extensive training in Sattriya under respected gurus Ranjumoni Saikia, Rinjumoni Saikia and Dhruba Jyoti Pathak. Nearly 20 years of disciplined training have honed her command of nritya, abhinaya, devotional storytelling, and the repertoires associated with Chali and Jhumura.

To date, she has completed more than 225 stage performances across India and the United Kingdom. Recognized as a Doordarshan B-grade Sattriya artist, she was awarded the CCRT National Junior Scholarship in Sattriya by India’s Ministry of Culture. From 2017 to 2025, she contributed significantly to cultural education by promoting Sattriya and Bihu both domestically and abroad. Additionally, she has actively participated in CCRT showcases and workshops, championing Sattriya dance alongside India’s seven other classical dance forms.

Originated in the Vaishnavite monasteries of Assam, Sattriya is one of India’s eight revered classical dance forms. Despite its deep historical and spiritual significance, it remains relatively underrepresented on the global stage. Bora’s mission is to bridge this gap, introducing international audiences to the sacred elegance of Sattriya while also showcasing the vibrant joy and infectious energy of Bihu, Assam’s most celebrated folk tradition.

Her artistic journey in the United Kingdom is rapidly gaining momentum. In February 2026, she showcased both Sattriya and Bihu during the ICCR Day celebrations at the Consulate General of India in Birmingham. She also brought the festive spirit of Bihu to the High Commission of India in London as part of a prominent State and Language Day celebration.

In June 2026, Bora performed Sattriya during a cultural programme connected with a seminar at the UK Parliament, held during the visit of Auniati Satra Satradhikar Dr. Pitambar Dev Goswami. The performance allowed her to present Assam’s classical heritage within a significant cultural and institutional setting.

Another important moment came at Nritya Sangam at The Nehru Centre in London. Opening the programme with a Krishna Vandana, Bora introduced Sattriya within a Kathak–Sattriya confluence before a full-house audience. The occasion was particularly meaningful because she had first visited The Nehru Centre as a young artist in 2013. Returning years later as a featured performer marked the distance she had travelled—from a young student accompanying her guru to an artiste representing Assam on the same platform.

Her contributions were further recognised at Samarpana 2026 in Birmingham, where Deekshaa Arts presented her with the Youth Icon Award for her sustained achievements in dance and performance. She also previously represented Assam by performing Bihu at the 2023 G20 Summit in Delhi.

The year 2025 elevated Bora to several major cultural platforms. Alongside a fellow artiste, she performed at the 18th Pravasi Bharatiya Divas in Odisha, showcasing the elegance of Sattriya dance to an international gathering of global leaders and members of the Indian diaspora. Furthermore, she graced the WOFA World Forum at the Yashobhoomi Center in New Delhi, introducing Sattriya to a diverse global audience.

That year, she performed at a Women’s Day program attended by President Droupadi Murmu, and participated in a cultural program in Madhya Pradesh celebrating Bharat Bhavan’s 43rd anniversary, which was graced by noted guests including Chief Minister Dr. Mohan Yadav and Minister Dharmendra Singh Lodhi. Later, in November 2025, Sampad selected her to perform at Ujala — An Evening of Indian Classical Dance at the Midlands Arts Centre in Birmingham. Through her performance, Sattriya stood alongside Bharatanatyam, Kathak, Odissi, Kuchipudi, and Yakshagana, bringing rare visibility to this art form before a British audience.

Bora had the wonderful opportunity to perform Sattriya and Bihu during Assam Day at the 2018 India International Trade Fair at Bharat Mandapam in New Delhi. Later, in 2024, she performed Bihu before an audience of four thousand at the 7th Northeast Fest, one of India’s largest and most prominent cultural celebrations. Through these prestigious showcases, her performances contributed significantly to the official representation of Assam on India’s major national cultural and commercial platforms.

Her connection with the stage began long before these recent appearances; her early performance history features a cultural programme for the 2012 London Olympics, a Titanic centenary commemoration in 2013, and an International Fellowship Day performance before the Governor of Assam in 2016.

A formative milestone arrived in 2009 with a one-hour televised production celebrating the music of Dr. Bhupen Hazarika. Conceived through the vision of senior journalist Jitumoni Bora and Rosy Bora, and brought to life by her gurus, the production utilised classical-fusion choreography to interpret Hazarika’s iconic compositions. Telecast on NE TV, the program was watched by Dr. Hazarika from Mumbai, from where he graciously sent his appreciation and blessings.

Alongside her career in dance, Bora has established a notable presence in Assamese cinema. Her acting journey began at just four years old, debuting as Mini in the telefilm Kabuliwala. Since then, she has appeared in 14 screen productions, collaborating with some of the industry’s most respected actors and directors.

Her performance in the film Brahmakanya: The Colour of Hope earned her an international Best Actress honour at the 2023 Campinas Film Festival in Brazil. She also received regional Best Child Actress awards for her roles in Surjasta, Seema: The Story Untold, and Phehujali. In 2025, her work in Burkha: The Veil garnered Best Actress honors at film festivals in Ahmedabad and Durgapur, as well as at the 8th Shaildhar Baruah Film Awards (NE), where she competed against talent from across Northeast India. Additionally, she appeared in Ronuwa: Who Never Surrenders, which was distinguished with a National Film Award and the Rajat Kamal in 2021.

Her interest in visual storytelling eventually drew her behind the camera. While studying Film and Television Production at Sharda University, she directed the short film Bhram: An Illusion, which earned her a Best Director award at an international film festival in 2024. She concluded her undergraduate studies as the recipient of the Vice Chancellor’s Gold Medal in recognition of her outstanding academic achievements.

Bora later moved to Birmingham to pursue postgraduate studies in Mass Media at the University of Birmingham. Her multidisciplinary experience also includes radio acting and presenting with 92.7 BIG FM, stage hosting, filmmaking, painting, and 16 years of playing lawn tennis. From a child artist in Assam to a multifaceted performer in the United Kingdom, Rodali Bora’s journey represents a beautiful intersection of tradition and ambition. Through every appearance, she carries more than just her individual talent; she bears the stories, rhythms, and cultural memory of Assam.

Her purpose remains clear: to establish Sattriya before a wider international audience, forge meaningful collaborations, and ensure this rare classical tradition receives the visibility it deserves. As she continues her journey in Britain, Bora stands as an Assamese jiyori determined to make her homeland recognised through the power of movement, expression and storytelling

A year ago today, an unbearable stillness descended upon Assam. When the news broke that Zubeen Garg had breathed his last on September 19, 2025, in Singapore, an entire civilization felt a collective tremor. It was not merely the loss of a prolific singer or an acclaimed filmmaker; it was the sudden, shattering silence of the very heartbeat of modern Assam.

For three decades, Zubeen was not an artist we observed from a distance. He was an emotion woven into our morning tea stalls, college corridors, dusk boat rides on the Brahmaputra, and midnight reveries. Today, as thousands converge at Zubeen Kshetra in Sonapur under the autumn sky for Zubeen Divas, we realize that while the mortal frame has returned to the creater, the spirit remains undefeated, echoing in every breeze that sweeps across the valley.

The Maverick Who Redefined a Cultural Landscape

Born in Tura to the magistrate-poet Mohini Mohan Borthakur and singer Ily Borthakur, he was named after conductor Zubin Mehta; a name translating to “sword,” which foretold his fiercely independent spirit. When young Zubeen abandoned formal chemistry classrooms to follow melody, few could have anticipated the seismic shift that would follow.

When his debut album Anamika arrived in the early 1990s, Assamese popular music was searching for renewal amidst societal fatigue. Zubeen infused our heritage with raw, electric adrenaline. He brought the electric guitar, drums, and synthesizers shoulder-to-shoulder with the dhol, pepa, tabla, and khol. In doing so, he did not dilute our folklore; he gave our youth the courage to claim modern sound without shedding regional pride.

From the immortal longing of “Hahile Tumi Mukuta Moni Sare” and the festive rush of Ujan Piriti, to his historic Bollywood breakthrough with “Ya Ali” in Gangster, Zubeen shattered geographic boundaries. Over a prolific 33-year career spanning more than 40,000 songs in nearly 40 languages, he achieved national honors; including a National Film Award for Echoes of Silence; yet his anchor remained steadfastly in the red river soil. While Bollywood offered fame, Zubeen chose to return, resolute in building a self-sustaining creative economy right here at home.

The Screen, the Stage, and the Soul of a Rebel

For Assamese cinema, Zubeen was both savior and visionary. From directing and starring in Tumi Mur Mathu Mur to staging the historic commercial revival with high-octane blockbusters like Mission China and socio-political works like Kanchanjangha, he proved that local cinema could dream boldly and sell out halls across regions. His parting cinematic gift, Roi Roi Binale, went on to shatter records posthumously – a poignant reminder of his unmatched box-office resonance and cinematic ambition.

Yet, Zubeen Da’s artistry was inseparable from his fearless humanism. He was a rebel who defied decrees against singing Hindi songs at Bihu, asserting that art knows no borders and bows to no intimidation. He was the conscience on the frontlines during times of social upheaval, reminding us with “Politics Nakariba Bandhu” that the dignity of his land and its people came before political expediency. He stood for ancient trees, sheltered flood victims, turned his personal floors into care shelters during the pandemic, and quietly funded the education of underprivileged children without asking for spotlight. He walked among us completely unshielded –  honest, unapologetic, and fiercely humane.

An Immortal Melody: “Mayabini” in Our Veins

When his mortal remains arrived in Guwahati in September 2025, miles of choked streets, an ocean of gamosas, and hundreds of thousands of weeping citizens mirrored a farewell rarely witnessed in cultural history. He had once said that when his journey on this earth concluded, he wished Assam would sing “Mayabini Ratir Bukut”. A year later, those notes do not signal an ending; they serve as our shared anthem of resilience, memory, and profound gratitude.

Though the legal corridors continue their search for closure regarding his final hours across shores, his true verdict has already been sealed by millions of hearts: Sangeet Sudhakar Zubeen Garg cannot be diminished by death. He lives wherever a youth picks up a guitar by the riverbank, wherever an artist refuses to compromise, and wherever our people dare to love without hesitation.

Goodbye, Zubeen Da. The screen will never dim, and the song will never fade.

কেতিয়াবা এখন চিনেমাৰ সৃষ্টিপ্ৰক্ৰিয়াৰ আঁৰত থকা এটা সৰু তথ্যই পৰিচালকৰ সৃষ্টিজগতখনক নতুনকৈ চোৱাৰ দুৱাৰ মুকলি কৰে। মঞ্জু বৰাৰ নতুন চিনেমা ‘জয়া’ৰ সৈতে জড়িত অনিৰুদ্ধ বৰাৰ উপস্থিতিও তেনে এটা তথ্য। চিত্ৰনাট্য লিখিছে অনিৰুদ্ধ বৰাই। সংগীতৰ দায়িত্বও তেওঁৰ। অৰ্থাৎ, মাতৃৰ পৰিচালনাত নিৰ্মীয়মাণ এখন চিনেমাৰ কাহিনী-গাঁথনি আৰু সংগীত— দুয়োটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সৃষ্টিশীল স্তৰতে পুত্ৰৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ।
মঞ্জু বৰা এতিয়া অৰুণাচলৰ লোকেশ্বনত। ‘জয়া’ৰ দৃশ্যগ্ৰহণ ইতিমধ্যে সাতদিন সম্পন্ন হৈছে। চিনেমাখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰিছে খানচেঙ মেইনে। মুখ্য সহকাৰী জীৱন ডাউকা। সহকাৰী হিচাপে আছে লোহিত দত্ত, ফুল ডাউকা, নিয়ৰ শইকীয়া, আনন্দ্ৰ নামচুং আৰু ম’লাটাং মানটাও। কেমেৰা সহকাৰী ইটি নিয়াগো আৰু নেৱা ৰানা নামচুং। কলা বিভাগত নংচেঙ মিৰিপ। ৰূপসজ্জাত উদয় মণ্ডল, সৌৰভ গাংগুলি আৰু শ্যামলী দাস। সাজসজ্জাৰ দায়িত্ব অনন্যা জৈনৰ। শব্দগ্ৰহণ কৰিছে দেৱজিৎ গায়নে।
মঞ্জু বৰাৰ সৈতে কথা পাতোঁতে এই নতুন সহযোগিতাৰ প্ৰসংগ ওলাল। তেওঁ ক’লে—“এইবাৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছে মোৰ ল’ৰাই। সংগীতৰ কামখিনিও সিয়েই কৰিব। ‘আমীষ’ত তাৰ সংগীতৰ কাম বহুতে ভাল পাইছিল।”
এই কথাৰ পৰাই অনিৰুদ্ধ বৰাৰ সংগীত-যাত্ৰালৈ পুনৰ চাবলগীয়া হ’ল।
‘আমীষ’ৰ সংগীতৰ ক্ৰেডিটত ‘কুয়ান বে’ নামটো প্ৰথমে হয়তো বহুজনৰ দৰেই মোৰো চকুত পৰিছিল। কিন্তু সেই নামৰ আঁৰত থকা মানুহজনৰ পৰিচয় তেতিয়া জনা নাছিলোঁ। পাছতহে জানিব পাৰিলোঁ—‘কুয়ান বে’ এজন সংগীতকাৰৰ নাম নহয়; অনিৰুদ্ধ বৰা আৰু টামাৰাৰ যৌথ সংগীত-সত্তা।
অনিৰুদ্ধ বৰা অসমৰ। টামাৰাৰ সাংস্কৃতিক শিপা ভিয়েটনামী পৰিয়ালৰ সৈতে জড়িত। টৰন্টোৰ বহুসাংস্কৃতিক পৰিৱেশত দুয়োৰে সংগীত-অভিজ্ঞতাৰ পাৰ্থক্যই এক বিশেষ সৃষ্টিশীল সংযোগৰ জন্ম দিছিল। ২০১৪–১৫ চনৰ সময় ছোৱাত দুয়োৰে পৰিচয় হয়। টামাৰা আছিল ধ্ৰুপদী পিয়ানোবাদক আৰু সংগীতৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত। অনিৰুদ্ধ ইতিমধ্যে সংগীত সৃষ্টি আৰু ৰেকৰ্ডিঙৰ সৈতে জড়িত আছিল। দুয়োৰে পৃথক প্ৰশিক্ষণ, অভিজ্ঞতা আৰু সাংস্কৃতিক পটভূমিৰ সংমিশ্ৰণৰ পৰাই ক্ৰমে গঢ় লৈ উঠিছিল ‘কুয়ান বে’ৰ সংগীত-ভাষা।
কিন্তু অনিৰুদ্ধৰ চিনেমাৰ সংগীতৰ সৈতে সম্পৰ্ক ‘আমীষ’ৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা নাছিল।
২০১৫ চনত মঞ্জু বৰাই পৰিচালনা কৰা ‘দাউ হুদুনি মেথাই’ৰ সৈতে তেওঁৰ এই সম্পৰ্কৰ আৰম্ভণি। চিনেমাখনৰ মুক্তিৰ সময়ৰ চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ তথ্যপঞ্জিত সংগীতকাৰ হিচাপে অনিৰুদ্ধ বৰাৰ নাম উল্লেখ আছে। ২০১৫ চনৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ তথ্যপঞ্জিতো তেওঁক চিনেমাখনৰ সংগীতকাৰ হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছিল।
এইখিনিতে আন এটা তথ্যও গুৰুত্বপূৰ্ণ। ২০১৯ চনত প্ৰকাশিত এটা সাক্ষাৎকাৰত অনিৰুদ্ধ আৰু টামাৰাই ২০১৫ চনত মঞ্জু বৰাই তেওঁলোকক প্ৰথমবাৰৰ বাবে চিনেমাৰ সংগীতৰ কাম কৰাৰ সুযোগ দিয়াৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ বক্তব্য অনুসৰি, ‘দাউ হুদুনি মেথাই’ৰ জৰিয়তেই তেওঁলোকৰ পৰিচয় হয় ভাস্কৰ হাজৰিকাৰ সৈতে আৰু সেই পৰিচয়ৰ পৰাই পাছত ‘আমীষ’ৰ সংগীতৰ কাম তেওঁলোকৰ হাতলৈ আহে।
অৱশ্যে ইয়াত তথ্যৰ উপস্থাপনত এটা সূক্ষ্ম পাৰ্থক্য মন কৰিবলগীয়া। চৰকাৰী তথ্য পঞ্জিত ‘দাউ হুদুনি মেথাই’ৰ সংগীতকাৰ হিচাপে অনিৰুদ্ধ বৰাৰ নাম আছে; আনহাতে, পাছৰ সাক্ষাৎকাৰত টামাৰাই একেখন চিনেমাক ‘তেওঁলোকৰ’ প্ৰথম চিনেমাৰ সংগীতৰ কাম হিচাপে স্মৰণ কৰিছে। সেয়ে দুয়োটা তথ্যক একেলগে পঢ়িলে ক’ব পাৰি— ‘দাউ হুদুনি মেথাই’ অনিৰুদ্ধ বৰাৰ চিনেমাৰ সংগীত-যাত্ৰাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায় আৰু একে সময়তে ‘কুয়ান বে’ৰ চিনেমাৰ সংগীত-যাত্ৰাৰো এক প্ৰাথমিক অধ্যায়।
তাৰ পাছত আহে ‘আমীষ’।
ভাস্কৰ হাজৰিকাৰ ‘আমীষ’ত ‘কুয়ান বে’ৰ সংগীত কেৱল দৃশ্যৰ পটভূমি নহয়; চিনেমাখনৰ অনুভূতিগত পৰিৱেশ নিৰ্মাণৰো এটা অংশ। প্ৰেম, খাদ্য, আকাংক্ষা, ভয় আৰু ক্ৰমশঃ অস্বস্তিৰ দিশে আগবাঢ়ি যোৱা মানসিক অৱস্থাবোৰৰ সৈতে সংগীতৰো ৰূপ সলনি হয়।
অনিৰুদ্ধই এটা সাক্ষাৎকাৰত উল্লেখ কৰিছিল যে ‘আমীষ’ৰ সংগীতৰ বহুখিনি কাম টৰন্টোৰ পৰাই কৰা হৈছিল। পৰিচালকৰ পৰা সম্পাদিত দৃশ্য তেওঁলোকে লাভ কৰিছিল। ভিডিঅ’ কথোপকথন আৰু বাৰ্তালাপৰ জৰিয়তে দৃশ্যৰ অনুভূতি আৰু সংগীতৰ প্ৰয়োজনীয়তা সম্পৰ্কে আলোচনা হৈছিল। সেই আলোচনাৰ পৰাই ক্ৰমে সংগীতৰ ৰূপ নিৰ্ধাৰিত হৈছিল।
‘আমীষ’ৰ সংগীত সম্পৰ্কে অনিৰুদ্ধৰ এটা মন্তব্য বিশেষভাৱে তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। তেওঁৰ মতে, চিনেমাখনৰ কেন্দ্ৰীয় অনুভূতিটোৰ ভিতৰত আছিল— সুন্দৰ আৰু কোমল কিবা এটা ক্ৰমে অসুস্থ আৰু অস্বস্তিকৰ হৈ উঠা। সেই পৰিৱৰ্তনক সংগীতৰ মাজেৰে প্ৰকাশ কৰাটোৱেই আছিল তেওঁলোকৰ বাবে এক সৃষ্টিশীল প্ৰত্যাহ্বান।
এই দৃষ্টিভংগীৰ মাজত অনিৰুদ্ধৰ সংগীত-চিন্তাৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য ধৰা পৰে। চিনেমাৰ সংগীত তেওঁৰ বাবে কেৱল দৃশ্যৰ তলত বৈ যোৱা সুৰ নহয়। দৃশ্যৰ ভিতৰত থকা অনুভূতি, নীৰৱতা, উত্তেজনা, দ্বিধা আৰু অস্বস্তিৰো এক সংগীতগত ভাষা থাকিব পাৰে—সেই ভাষা বিচাৰি উলিওৱাটোৱেই যেন তেওঁৰ সৃষ্টিশীল অনুসন্ধানৰ অংশ।
‘আমীষ’ৰ পাছত ‘কুয়ান বে’ৰ সংগীতৰ পৰিসৰো বিস্তৃত হয়। মঞ্জু বৰাৰ ‘বিষকন্যাৰ দেশত’ৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সংগীতৰ সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠে। তাৰ পাছত ভিন্ন ভাষা, ভিন্ন ভূগোল আৰু ভিন্ন বিষয়ৰ চিনেমাতো তেওঁলোকৰ সংগীতৰ উপস্থিতি দেখা যায়।
২০২৪ চনত সুভদ্ৰা মহাজনৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মিত ‘Second Chance’ নামৰ চিনেমাখনৰ সৈতেও ‘কুয়ান বে’ৰ সংগীত জড়িত। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ চৰকাৰী তথ্যত চিনেমাখনৰ ভাষা ইংৰাজী, হিন্দী আৰু কুল্লুয়ী বুলি উল্লেখ আছে।
অনিৰুদ্ধ বৰাৰ সংগীত-যাত্ৰালৈ এই পৰিক্ৰমাৰে চালে এটা বিশেষ দিশ স্পষ্ট হয়। তেওঁৰ সৃষ্টিশীল পৰিসৰ কোনো এটা মাধ্যম বা কোনো এটা সাংস্কৃতিক ভূগোলৰ ভিতৰত সীমাবদ্ধ নহয়। অসমৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এক ব্যক্তিগত সাংস্কৃতিক শিপা, টৰন্টোৰ বহুসাংস্কৃতিক পৰিৱেশ, প্ৰযুক্তিৰ পেছাগত অভিজ্ঞতা, সংগীতৰ আনুষ্ঠানিক আৰু অনানুষ্ঠানিক শিক্ষা, আৰু চিনেমাৰ দৃশ্যভাষাৰ সৈতে সংগীতৰ সংযোগ— এই সকলোবোৰ তেওঁৰ সৃষ্টিশীল পৰিচয়ৰ বিভিন্ন স্তৰ।
সেই অৰ্থত ‘জয়া’ কেৱল মঞ্জু বৰাৰ নতুন চিনেমা নহয়। মঞ্জু বৰা আৰু অনিৰুদ্ধ বৰাৰ মাজত গঢ় লৈ উঠা এটা দীঘলীয়া সৃষ্টিশীল সম্পৰ্কৰো নতুন পৰ্যায়। এফালে মাতৃৰ পৰিচালনাৰ অভিজ্ঞতা, আনফালে পুত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য আৰু সংগীত-চিন্তা— দুয়োটা সৃষ্টিশীল সোঁত এইবাৰ এখন চিনেমাৰ ভিতৰত একেলগ হৈছে।
‘দাউ হুদুনি মেথাই’ৰ পৰা ‘আমীষ’, ‘বিষকন্যাৰ দেশত’ হৈ ‘জয়া’লৈ অহা এই যাত্ৰাক সেয়ে কেৱল এগৰাকী সংগীতকাৰৰ কৰ্মপঞ্জী হিচাপে পঢ়িলে সম্পূৰ্ণ নহ’ব। ইয়াৰ মাজত আছে এটা পৰিয়ালৰ ভিতৰত গঢ় লৈ উঠা সৃষ্টিশীল সংলাপৰ ইতিহাসো। ‘জয়া’ সেই সংলাপৰ নতুন অধ্যায়।

উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত বিশিষ্ট সাংস্কৃতিক সাংবাদিক অতুল মজুমদাৰে ‘সৈনিক শিল্পী ব্ৰজনাথ শৰ্মা : ৰক্ষণশীল সমাজৰ বাবে প্ৰত্যাহ্বান’ শীৰ্ষক তাত্ত্বিক বক্তৃতা প্ৰদান কৰে। তেওঁ কয়, “ব্ৰজনাথ শৰ্মা ৰক্ষণশীল সমাজৰ বাবে প্ৰত্যাহ্বান আছিল। ব্ৰজনাথ শৰ্মাই নিজেই কৈছিল যে ডুমডুমাত সহ-অভিনয়ৰ শুভাৰম্ভ কৰি তেওঁ অসমক ৫০ বছৰ আগলৈ লৈ গৈছিল। কিন্তু অসমক ৫০ বছৰ অপেক্ষা কৰিবলগীয়া নহ’ল। কিছু বছৰৰ পাছতেই অচ্যুত লহকৰৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰে সহ-অভিনয়ৰ লগতে থিয়েটাৰক জীৱিকা হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ বাট মুকলি কৰিলে।”

কৃষ্ণাইৰ পৰা প্ৰায় ছয় কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত হাব্ৰাঘাট শিৱ মন্দিৰ প্ৰাংগণত পুৱা সন্মিলনৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি মৃগেন চন্দ্ৰ বড়াই পতাকা উত্তোলন কৰি কাৰ্যসূচীৰ শুভাৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ পিছত অনুষ্ঠিত শ্বহীদ তৰ্পণ কাৰ্যসূচীত সন্মিলনৰ উপ-সভাপতি জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু ৰত্নপীঠ মণ্ডলৰ উপ-সভাপতি আব্দুল হাইয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে।

অসম নাট্য সন্মিলনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ প্ৰতিকৃতিত মাল্যাৰ্পণ কৰে ৰত্নপীঠ মণ্ডলৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি আহিদ খান, উপ-সভাপতি ধীৰেন বৰ্মন, গোৱালপাৰা জিলা সমিতিৰ সভাপতি অশোক কুমাৰ নাথ আৰু কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যনিৰ্বাহক সদস্য কনক কৃষ্ণ দেৱ নাথে।

সন্মিলনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদকদ্বয় হাচান শ্বৰিফ আৰু তফজ্জুল আলিৰ প্ৰতিকৃতিত মাল্যাৰ্পণ আৰু বন্তি প্ৰজ্বলন কৰে ৰত্নপীঠ মণ্ডলৰ সম্পাদক প্ৰাণজিৎ লোচন শৰ্মা আৰু সাংগঠনিক সম্পাদক নৱ কুমাৰ শৰ্মাই।

অনুষ্ঠানৰ অন্যতম কেন্দ্ৰবিন্দু সৈনিক শিল্পী ব্ৰজনাথ শৰ্মাৰ প্ৰতিকৃতিত মাল্যাৰ্পণ আৰু বন্তি প্ৰজ্বলন কৰে ৰত্নপীঠ মণ্ডলৰ সহকাৰী সম্পাদক প্ৰাঞ্জল গোস্বামী আৰু গোৱালপাৰা জিলাৰ উপ-সভাপতি সুকধন ৰাভাই।

দুপৰীয়া ১২ বজাত অনুষ্ঠিত শিল্পী সম্বৰ্ধনা সভাত বিশিষ্ট অভিনেতা হৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ নাথ, বিশিষ্ট বাদ্যশিল্পী উৎসৱানন্দ নাথ আৰু অভিনেতা লৱ কুমাৰ পাটগিৰিক সম্বৰ্ধনা জনোৱা হয়।

১২.৩০ বজাত অনুষ্ঠিত মুকলি অধিৱেশনত সভাপতিত্ব কৰে সন্মিলনৰ সভাপতি জিতেন শৰ্মাই। সভাত নিৰ্দিষ্ট বক্তা হিচাপে বিশিষ্ট নাট্যকাৰ, পৰিচালক আৰু সাহিত্যিক বিনোদ ভাগৱতীয়ে ব্ৰজনাথ শৰ্মাৰ জীৱন আৰু কৃতিৰ বিভিন্ন দিশ গভীৰভাৱে বিশ্লেষণ কৰে।

সন্মানীয় অতিথি হিচাপে ৰত্নপীঠ মণ্ডলৰ সভাপতি অভিজিত দাস আৰু প্ৰচাৰ সম্পাদক পংকজ মুদিয়াৰে ব্ৰজনাথ শৰ্মাৰ অৱদান তথা ‘নাট্য সন্মিলন সপ্তাহ’ৰ প্ৰাসংগিকতাৰ বিষয়ে বক্তব্য আগবঢ়ায়।

অনুষ্ঠানত কামপীঠ মণ্ডলৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি চন্দ্ৰধৰ ডেকা, কোষাধ্যক্ষ ভূপেন ডেকা, সাংগঠনিক সম্পাদকদ্বয় তৰুণ দাস আৰু ডিম্বেশ্বৰ শৰ্মা, তথা কাৰ্যকৰী সদস্য বিশ্বজিৎ কলিতাই অতিথি হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰে।

কনক কৃষ্ণ দেৱ নাথৰ কবিতা আবৃত্তি, কস্তুৰী নাথৰ গীত আৰু মৃগেন চন্দ্ৰ বড়াৰ নটসূৰ্য ফণী শৰ্মাৰ ‘ভোগজৰা’ নাটৰ সংলাপ প্ৰক্ষেপণে উপস্থিত ৰাইজক আপ্লুত কৰে।

অনুষ্ঠানতে সন্মিলনৰ নলবাৰী শাখা, কৈঠালকুছি, তামুলপুৰ আৰু ধুবুৰী শাখাৰ নৱীকৰণ কৰা হয়। ইয়াৰ জৰিয়তে সপ্তাহজোৰা নৱীকৰণ কাৰ্যসূচীৰো শুভাৰম্ভ ঘটে।

সামৰণি অনুষ্ঠানত শাখা সভাৰ সম্পাদক মৃগেন পাটগিৰি আৰু অসম নাট্য সন্মিলনৰ প্ৰধান সম্পাদক সন্তৰাম দাসে শলাগ জ্ঞাপন কৰে। (প্ৰেছ বিজ্ঞপ্তি)

Regarding the film, director Pranjal Pratim Chetia shares, “The very name Mahabahu carries a sense of grand immensity. As a title, it evokes the Brahmaputra itself, immediately revealing the core essence of the film to the audience. It has been a challenging seven-year journey since we took the bold step of making a film centred around the Brahmaputra. Over these seven years, we witnessed numerous upheavals, from the COVID-19 pandemic to devastating floods. Now, in a swift turn of events, September 11 has been finalised as our release date.”

The film follows a scientific expedition as they journey down the mighty Brahmaputra River, capturing the profound challenges they encounter in the very heart of its unpredictable currents. The colossal river serves as a breathtaking yet unforgiving backdrop, testing the limits of human endurance against the raw power of nature. Parallelly, the narrative weaves in the devastating reality of floods. While the subject matter is quite complex, the film thoughtfully attempts to portray the essence of the Brahmaputra and the lives of the people residing along its banks. The story primarily unfolds with Sivasagar at its core.

Pranjal Pratim Chetia further added that the word Mahabahu is intrinsically linked to Sudhakantha Dr. Bhupen Hazarika. “The first public screening of our film was held on Dr. Bhupen Hazarika’s birth anniversary. The film is also enriched by the vocals of Zubeen Garg. We have tried to craft this film in a fresh and distinctive style.”

Notably, the film is written and directed by Pranjal Pratim Chetia, who also portrays the lead character. Starring opposite him is actress Preety K Kongana in the female lead. The film features a talented ensemble of both experienced and emerging actors, including Jadumoni Dutta, Delhi’s NSD-trained theatre artiste Palash Pratim Mech, nationally recognised actor Sewan Singh Yein, Prayash (Kalpa), Gigi Prabhat Dutta, Diyashree and Pallavi Gohain Pathak.

Actress Preety K Kongana remarked about the film that the narrative of Mahabahu — The Brahmaputra encapsulates the monumental crises faced by the people of Assam, including recurring floods and other pressing regional issues. She added that audiences will see her in a completely distinct persona and expressed hope that viewers will appreciate the film.

Produced by Monuj Sangbun Phukon, the film features Pranjal Pratim Chetia as co-producer, Bidyut Konwar, Akash Duwori, and Hemanta Phukon as associate producers, with Samir Dutta serving as the executive producer. The music is composed by Shankuraj Konwar, Savvi Sabarwal, and Sukumar Dutta. The soundtrack boasts a stellar lineup of vocalists, including beloved heartthrob Zubeen Garg, Deeplina Deka, Shankuraj Konwar, Papori Gogoi, Simanta Shekhar, and Garima Kristy, while Sukumar Dutta composed the background score. The cinematography is handled by Ripu Kashyap and Raja Gogoi, with Taposh Phukan overseeing the editing. The film’s choreography is done by Ashim Gogoi and Pabitra Borah.

Certificates of evaluation were presented to students from across Assam who successfully cleared the Prarambhik-level examination conducted by the Lok Kala Pariksha Parishad, Assam. Gurus of dance institutions registered with the Parishad were also felicitated on the occasion.

Organised with the objective of strengthening the bond between gurus and disciples and promoting the practice of folk arts, the programme witnessed the participation of gurus, students, parents and art enthusiasts from different parts of the state.

The programme conveyed a positive message towards the preservation and promotion of Assam’s folk arts, and encouraged the younger generation to take a greater interest in the state’s rich cultural heritage.