Regarding the film, director Pranjal Pratim Chetia shares, “The very name Mahabahu carries a sense of grand immensity. As a title, it evokes the Brahmaputra itself, immediately revealing the core essence of the film to the audience. It has been a challenging seven-year journey since we took the bold step of making a film centred around the Brahmaputra. Over these seven years, we witnessed numerous upheavals, from the COVID-19 pandemic to devastating floods. Now, in a swift turn of events, September 11 has been finalised as our release date.”

The film follows a scientific expedition as they journey down the mighty Brahmaputra River, capturing the profound challenges they encounter in the very heart of its unpredictable currents. The colossal river serves as a breathtaking yet unforgiving backdrop, testing the limits of human endurance against the raw power of nature. Parallelly, the narrative weaves in the devastating reality of floods. While the subject matter is quite complex, the film thoughtfully attempts to portray the essence of the Brahmaputra and the lives of the people residing along its banks. The story primarily unfolds with Sivasagar at its core.

Pranjal Pratim Chetia further added that the word Mahabahu is intrinsically linked to Sudhakantha Dr. Bhupen Hazarika. “The first public screening of our film was held on Dr. Bhupen Hazarika’s birth anniversary. The film is also enriched by the vocals of Zubeen Garg. We have tried to craft this film in a fresh and distinctive style.”

Notably, the film is written and directed by Pranjal Pratim Chetia, who also portrays the lead character. Starring opposite him is actress Preety K Kongana in the female lead. The film features a talented ensemble of both experienced and emerging actors, including Jadumoni Dutta, Delhi’s NSD-trained theatre artiste Palash Pratim Mech, nationally recognised actor Sewan Singh Yein, Prayash (Kalpa), Gigi Prabhat Dutta, Diyashree and Pallavi Gohain Pathak.

Actress Preety K Kongana remarked about the film that the narrative of Mahabahu — The Brahmaputra encapsulates the monumental crises faced by the people of Assam, including recurring floods and other pressing regional issues. She added that audiences will see her in a completely distinct persona and expressed hope that viewers will appreciate the film.

Produced by Monuj Sangbun Phukon, the film features Pranjal Pratim Chetia as co-producer, Bidyut Konwar, Akash Duwori, and Hemanta Phukon as associate producers, with Samir Dutta serving as the executive producer. The music is composed by Shankuraj Konwar, Savvi Sabarwal, and Sukumar Dutta. The soundtrack boasts a stellar lineup of vocalists, including beloved heartthrob Zubeen Garg, Deeplina Deka, Shankuraj Konwar, Papori Gogoi, Simanta Shekhar, and Garima Kristy, while Sukumar Dutta composed the background score. The cinematography is handled by Ripu Kashyap and Raja Gogoi, with Taposh Phukan overseeing the editing. The film’s choreography is done by Ashim Gogoi and Pabitra Borah.

Certificates of evaluation were presented to students from across Assam who successfully cleared the Prarambhik-level examination conducted by the Lok Kala Pariksha Parishad, Assam. Gurus of dance institutions registered with the Parishad were also felicitated on the occasion.

Organised with the objective of strengthening the bond between gurus and disciples and promoting the practice of folk arts, the programme witnessed the participation of gurus, students, parents and art enthusiasts from different parts of the state.

The programme conveyed a positive message towards the preservation and promotion of Assam’s folk arts, and encouraged the younger generation to take a greater interest in the state’s rich cultural heritage.

এটা কোঠা, তিনিজন মানুহ আৰু এখন দুৱাৰ – এই সীমিত পৰিসৰৰ মাজতে গঢ় লৈ উঠিছে নাটকখনৰ কাহিনী। কিন্তু ‘ৱহ কক্ষ’ কেৱল এটা কোঠাৰ ভৌতিক সীমাবদ্ধতাৰ কাহিনী নহয়; ই মানুহে নিজৰ ভিতৰতে নিৰ্মাণ কৰি লোৱা অদৃশ্য দেৱালসমূহৰ সন্ধান কৰে। স্বাধীনতা আৰু বন্দীত্বৰ অৰ্থক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি নাটকখনে দৰ্শকৰ সন্মুখত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন ৰাখে- “দুৱাৰবোৰ সঁচাকৈয়ে বন্ধ নে আমি সেইবোৰ খোলাৰ চেষ্টা কৰাই এৰি দিছোঁ?”

নাটকখনত কোঠা আৰু বন্ধ দুৱাৰৰ ৰূপকে কেৱল শাৰীৰিক বন্দীত্বক নুবুজাই মানুহৰ ভিতৰত থকা ভয়, বিশ্বাস, ধাৰণা আৰু সিদ্ধান্তৰ কথাও প্ৰতিফলিত কৰে, যিবোৰ বহু সময়ত মানুহৰ নিজৰ বাবেই একো একোটা কাৰাগাৰ হৈ পৰে। এইদৰে মঞ্চখন ব্যক্তিগত মনস্তত্ত্ব আৰু সামাজিক-ৰাজনৈতিক বাস্তৱতাৰ এক সংযোগস্থললৈ পৰিণত হয়।

নাটকখনত বি পাল্কী, গৌৰাংগ নাৰায়ণ দেৱ আৰু আকাশ শইকীয়াই অভিনয় কৰিছে। নাটকখনৰ ছেট ডিজাইন কৰিছে গৌৰাংগ নাৰায়ণ দেৱ আৰু আকাশ শইকীয়াই, সহযোগিতা আগবঢ়াইছে ৰিদিপ ভাণ্ডাৰ কায়স্থ, প্ৰিয়াংশু মেধি আৰু আৰবাব উমৰে। ডিম্পল এছ কেই পোহৰ পৰিকল্পনা আৰু জ্ঞানদীপ ডেকাই সংগীত পৰিকল্পনা কৰিছে। পোছাক পৰিকল্পনা অগ্নিমিত্ৰা বি কাশ্যপৰ।

নাটকখনৰ প্ৰথম মঞ্চায়নত কেইবাগৰাকীও লেখক, পৰিচালক, জ্যেষ্ঠ নাট্যকৰ্মী, অভিনেতা আৰু নাট্যপ্ৰেমী উপস্থিত থাকে।

আৰ্য প্ৰডাকচনছৰ দ্বিতীয়খন প্ৰযোজনা হিচাপে ‘ৱহ কক্ষ’ই সমসাময়িক নাট্যচৰ্চাত সামাজিক আৰু মনস্তাত্ত্বিক প্ৰশ্নসমূহক একেলগে তুলি ধৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছে। সীমিত মঞ্চপৰিসৰৰ মাজেৰে নাটকখনে দৰ্শকক নিজৰ ভিতৰত থকা সেই অদৃশ্য দেৱালসমূহৰ বিষয়ে ভাবিবলৈ বাধ্য কৰে, যিবোৰ কেতিয়াবা সন্মুখত থকা যিকোনো বন্ধ দুৱাৰতকৈও অধিক শক্তিশালী হৈ পৰে।

Set within a room with three people and a single door, the play goes beyond the physical confines of the space to examine the invisible walls individuals build within themselves. Through its tightly woven narrative, ‘Woh Kaksh’ questions the nature of freedom and confinement, asking: “Are the doors truly locked, or have we simply stopped trying to open them?”
The production uses the metaphor of a room and a locked door to look beyond physical confinement, turning the stage into a space for reflection on the choices, fears and beliefs that can become prisons of their own.

The production features B. Palkee, Gauranga Narayan Dev and Akash Saikia on stage. The set has been designed by Gauranga Narayan Dev and Akash Saikia, assisted by Ridip Bhandar Kayashtha, Priyanshu Medhi and Arbab Umar. Dimple SK has designed the lights, while Gyandeep Deka is responsible for the music design. The costumes have been designed by Agnimitra B. Kashyap.

The premiere was attended by several noted writers, directors, veteran actors and theatre enthusiasts.

A memorial meeting and tribute ceremony was organised at the Guwahati Press Club under the initiative of the Cultural Journalists’ Association of Assam on September 5. The event was held to honour and remember the works, life, philosophy, and contributions to cultural journalism of the noted cultural journalist, writer, screenwriter, and filmmaker Nimananda Das. Organised under the aegis of the Cultural Journalists’ Association of Assam (CJAA), the meeting was presided over by the association’s president, Bitopan Borbora. The speakers at the event fondly reminisced about Das’s long and illustrious career in cultural journalism, his creative journey as an author and filmmaker, his cultural insights, and his enduring vision for Assamese cinema.

At the meeting, noted film directors Sanjib Sabhapandit and Chandra Mudoi, actor-director Baharul Islam, along with Anup Hazarika, Rajen Rajkhowa, Suresh Ranjan Goduka, Biswajit Kalita, Khagen Kalita, Dhananjay Debnath, Mukul Das, and the association’s acting president Mrinal Kumar Borah, delivered speeches reflecting on various memories associated with Nimananda Das, his professional life, and his contributions to the cultural sphere. The gathering was attended by a large number of cultural activists, journalists, filmmakers, and well-wishers, including film director Hiren Bora, Hemanta Kumar Das, actresses Bhagirathi, Meena Ingti, journalists Sibanu Bora, Achyut Kumar Patowary, Amarendra Deka, and producer-distributor Rajesh Kumar More.

Speaking on the occasion, noted actor and filmmaker Baharul Islam lauded the invaluable contributions of journalists like Nimananda Das to the realm of cultural journalism. He requested the Cultural Journalists’ Association of Assam to institute an annual ‘Cultural Journalism Award’ to honour an outstanding journalist each year, while generously offering to personally fund all the expenses for the initiative. Notably, the Cultural Journalists’ Association of Assam was also contemplating the institution of such an award to recognise outstanding contributions to the field of cultural journalism. It was against this backdrop that Baharul Islam spontaneously stepped forward to bear all the necessary expenses for the award, a gesture received with deep gratitude by the Association. The CJAA expressed its heartfelt gratitude to Baharul Islam for his exceptional generosity and enduring commitment to cultural journalism. The Association further stated that it will soon finalise the name of the award, its guidelines, eligibility criteria, selection process, and other technical aspects, with detailed official announcements to follow in due course.

A quiet corner of Rajgarh now glows with the timeless rhythm of Zubeen Garg’s humanist spirit, offering an open sanctuary where his music and memory will forever unite people of all faiths. In a moving tribute to cultural icon Zubeen Garg, his wife, Garima Saikia Garg, officially inaugurated Zubeen Khetra at Rajgarh, Guwahati on September 1. Built through the dedicated efforts of cultural activist and journalist Hemanta Sarma, the memorial stands as a timeless space honoring the artist’s enduring legacy.

Envisioned as an inclusive sanctuary open to all, irrespective of caste, community, language, or religion, the inauguration was attended by religious leaders and faith representatives who offered prayers, recited sacred verses, and extended blessings according to their respective traditions. This interfaith participation lent the occasion a profound and distinctive significance.

Speaking at the inauguration, Garima Saikia Garg noted that Zubeen Garg had lived in Rajgarh for nearly 15 years, a place deeply woven with his memories. She commended Hemanta Sarma’s initiative to establish Zubeen Khetra — a space dedicated to keeping the artist’s music, creations, ideas, and humanist philosophy alive. “People often wish to pay their respects to Zubeen Garg before embarking on a meaningful endeavour,” she shared, “and this place belongs to everyone.” She described the interfaith gathering as profoundly moving, as people of diverse faiths came forward to offer their unique blessings. Located opposite the approach road to Rajgarh No. 2 Bylane, beneath the historic Abhinaya building, Zubeen Khetra beautifully embodies Zubeen Garg’s secular and humanist vision. This sanctuary remains open to everyone, free from any religious or communal boundaries. Founder Hemanta Sarma stated that the objective behind Zubeen Khetra is to ensure Zubeen Garg’s legacy is not confined to a single place. Just as Zubeen Garg’s music and creations transcended barriers of caste, community, language, and religion to unite people, his legacy should live on in the hearts of everyone.

Advocating for the creation of small Zubeen Khetras in homes, villages, and neighborhoods, Sarma stated that establishing Zubeen Darshan in society is particularly crucial today. While many may not have considered this deeply yet, an increasing number of people are beginning to recognise its relevance, he said. Just as we have temples, mosques, churches, and gurdwaras, there should also be spaces like Zubeen Khetra dedicated to Zubeen Garg’s memory and philosophy,” he added. Sarma further clarified that while Zubeen Garg’s samadhi at Sonapur shares the name Zubeen Khetra, this Rajgarh initiative is neither a rival memorial nor an attempt to diminish the significance of the Sonapur site. Instead, he described it as a deeply personal tribute, built entirely through his own initiative and financial means without relying on any individual or institutional donations.

Steeped in the warmth of prayers, sacred chants, and interfaith blessings, the inauguration opened a small yet deeply meaningful sanctuary in Rajgarh, forever dedicated to the memory of Zubeen Garg.

চিনেমা খনৰ পটভূমি অসম-মেঘালয় সীমান্তৰ গোৱালপাৰা সংলগ্ন অঞ্চল। কাহিনীৰ কেন্দ্ৰত আছে দুখন গাঁও— এখন গাৰো আৰু আনখন ৰাভা গাঁও। প্ৰশাসনিকভাৱে দুখন পৃথক ৰাজ্যত অৱস্থিত হ’লেও এই দুখন গাঁৱৰ মানুহৰ মাজত জীৱন-যাপন, উৎসৱ-পাৰ্বণ আৰু সামাজিক সম্পৰ্কৰ এক গভীৰ আত্মীয়তা আছে। সীমান্তই মাটি ভাগ কৰিছে, পথাৰ ভাগ কৰিছে; কিন্তু মানুহৰ মন ভাগ কৰিব পৰা নাই।

এইখিনিতেই চিনেমা খনৰ মূল বক্তব্যৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ নিহিত হৈ আছে। সীমান্তক যদি কেৱল ভৌগোলিক বিভাজন হিচাপে চোৱা হয়, তেন্তে চিনেমা খনৰ অৰ্থ সীমিত হৈ পৰিব। কিন্তু ‘ফ্ৰিং গিতাল’-এ সীমান্তক মানুহৰ সম্পৰ্কৰ পৰীক্ষাস্থলী হিচাপে চাবলৈ চেষ্টা কৰিছে।

প্ৰশ্ন কেৱল—সীমান্ত ক’ত? নহয়;

প্ৰশ্ন —সীমান্ত মানুহৰ মনত কেতিয়া সৃষ্টি হয়?

এই প্ৰশ্নৰেই এক মানৱীয় ৰূপ দেখা যায় এগৰাকী গাৰো যুৱতী আৰু এজন ৰাভা যুৱকৰ প্ৰেমৰ কাহিনীত। দুটা সম্প্ৰদায়ৰ মাজত ইতিমধ্যে থকা সামাজিক আত্মীয়তাৰ মাজতে জন্ম লোৱা এই প্ৰেমক সহজভাৱে আগবাঢ়িবলৈ নিদিয়ে জাতিগত পৰম্পৰা, সামাজিক মানসিকতা আৰু পৰিয়ালৰ আপত্তিয়ে। ব্যক্তিগত ভালপোৱা আৰু সামাজিক পৰিচয়ৰ সংঘাত ইয়াত কেৱল দুজন যুৱক-যুৱতীৰ ব্যক্তিগত সমস্যা হৈ নাথাকে; “কাহিনী-ৰেখাৰ গতিত বৃহত্তৰ সমাজৰ মানসিক গঠনৰ প্ৰতিফলন হৈ উঠিব”।

প্ৰেমৰ এই কাহিনীটোৱে চিনেমা খনক এক মানৱীয় কেন্দ্ৰ দিয়ে। কিন্তু চিনেমা খন কেৱল প্ৰেমৰ কাহিনী নহয়। ইয়াৰ সামাজিক পৰিসৰ আৰু বহল।

সীমান্ত অঞ্চলৰ মানুহৰ জীৱনত প্ৰকৃতিৰ সৈতে সংঘাতো এক কঠিন বাস্তৱতা। মানুহ আৰু বনৰীয়া হাতীৰ সংঘাত ছবিখনৰ আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পটভূমি। কৃষিভূমি আৰু জীৱন-জীৱিকা ৰক্ষা কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰা মানুহৰ বাবে বনৰীয়া হাতী কেৱল বন্যপ্ৰাণী নহয়; বহু সময়ত জীৱন আৰু জীৱিকাৰ প্ৰতি এক বাস্তৱ সংকট। আনহাতে হাতীৰ বাবেও মানুহে দখল কৰা ভূমি আৰু সলনি হৈ যোৱা প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ এক জটিল বাস্তৱতা। এই সংঘাতক যদি চিনেমা খনে কেৱল ‘মানুহ বনাম হাতী’ হিচাপে নেদেখুৱাই দুয়োৰে অস্তিত্বৰ সংকট হিচাপে চাব পাৰে, তেন্তে বিষয়টোৱে অধিক গভীৰতা লাভ কৰিব।

ইয়াৰ মাজতে আহি পৰে সীমান্ত বিবাদ। আৰু সীমান্ত বিবাদৰ সৈতে আহি পৰে সন্দেহ।

এখন সমাজ বহু বছৰ ধৰি সম্প্ৰীতিৰে বাস কৰি থাকিব পাৰে। কিন্তু সেই সম্প্ৰীতি ভাঙিবলৈ সদায় বৃহৎ সংঘাতৰ প্ৰয়োজন নহয়। কেতিয়াবা এটা অপপ্ৰচাৰ, এটা উৰাবাতৰি, এটা ভুল তথ্য অথবা এটা সন্দেহেই যথেষ্ট। ‘ফ্ৰিং গিতাল’-ৰ অন্যতম তাৎপৰ্যপূৰ্ণ সামাজিক প্ৰশ্ন ইয়াতেই—যি সীমান্তই বহুদিন মানুহৰ সম্পৰ্কক ভাগ কৰিব পৰা নাছিল, অপপ্ৰচাৰ আৰু সন্দেহে সেই কাম কৰিব পাৰিবনে?

এই প্ৰশ্নটোৱে চিনেমা খনক সমকালীন কৰি তোলে।

আজিৰ সময়ত তথ্যৰ গতি অভূতপূৰ্ব। কিন্তু তথ্যৰ সৈতে অপপ্ৰচাৰো সমান দ্ৰুতগতিত বিয়পি পৰে। সামাজিক সম্প্ৰীতিৰ ওপৰত সন্দেহৰ ছাঁ পেলাবলৈ কেতিয়াবা বাস্তৱ ঘটনাতকৈ ঘটনাৰ বিষয়ে সৃষ্টি কৰা কাহিনী অধিক শক্তিশালী হৈ উঠে। সীমান্ত অঞ্চলত এই সমস্যা আৰু জটিল, কাৰণ ভূমি, পৰিচয়, জাতিগত অনুভূতি আৰু ৰাজনৈতিক উত্তেজনা—সকলোবোৰ ইয়াৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ থাকে। ‘ফ্ৰিং গিতাল’-এ এই জটিলতাক কাহিনীৰ অংশ কৰি লোৱাৰ চেষ্টা কৰিছে।

সেই অৰ্থত চিনেমা খনৰ ‘দ্য ডন অৱ এ নিউ ডে’ উপশীৰ্ষকটোও তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। নতুন দিনৰ সূচনা মানে কেৱল এটা কাহিনীৰ সুখী পৰিণতি নহয়; হয়তো বিভাজনৰ ওপৰত সম্প্ৰীতি, সন্দেহৰ ওপৰত বিশ্বাস আৰু সংঘাতৰ ওপৰত সহাৱস্থানৰ সম্ভাৱনাৰ কথাও কয়।

পৰিচালক হীৰেন বৰাৰ বাবে এই চিনেমা খন সেই কাৰণেই আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ। তেওঁৰ নিৰ্মাণৰ পৰিসৰত এইবাৰ বৃহৎ নগৰীয়া পৰিৱেশৰ পৰিৱৰ্তে সীমান্তৰ এখন তুলনামূলকভাৱে অনালোচিত সমাজ আহিছে। এনে পটভূমি বাছি লোৱাটোৱেই পৰিচালকৰ বাবে এক সৃষ্টিশীল প্ৰত্যাহ্বান। কাৰণ সীমান্তৰ জীৱনক কেৱল ‘পিছপৰা অঞ্চল’ৰ ৰোমাণ্টিক চিনেমাত পৰিণত কৰিলেই নহ’ব; তাৰ সামাজিক-অৰ্থনৈতিক বাস্তৱতা, মানুহৰ দৈনন্দিন সংগ্ৰাম আৰু পৰিচয়ৰ জটিলতাও পৰ্দাত বিশ্বাসযোগ্যভাৱে নিৰ্মাণ কৰিব লাগিব।

চিনেমা খনৰ নিৰ্মাণত এই আঞ্চলিক বাস্তৱতাক অধিক স্বাভাৱিক কৰি তোলাৰ বাবে অসমীয়া, ৰাভা আৰু গাৰো শিল্পীৰ অংশগ্ৰহণো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। গাৰো ভাষা ব্যৱহাৰ আৰু স্থানীয় সামাজিক-সাংস্কৃতিক পৰিৱেশক কাহিনীৰ সৈতে সংযুক্ত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাই চিনেমা খনৰ ভাষিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিসৰ বহল কৰিছে।

সুৰভী এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ বেনাৰত নিৰ্মিত চিনৈমা খনৰ প্ৰযোজনা, পৰিকল্পনা আৰু পৰিচালনা হীৰেন বৰাৰ। চিত্ৰনাট্য হীৰেন বৰা আৰু নৰেন পাটগিৰিৰ; কাহিনী আৰু সংলাপ নৰেন পাটগিৰিৰ। গাৰো ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে সূৰজ চাংমা আৰু ভগেন মমিনে। সহযোগী পৰিচালক মালয় কুমাৰ ৰয় আৰু সহকাৰী পৰিচালক ডিক্স ৰাভা।

দৃশ্যগ্ৰহণ বিবেক বেনাৰ্জীৰ। সহকাৰী চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী বুধ দাস, তীৰ্থ নাথ আৰু বীৰেন দাস। কলা নিৰ্দেশনা পংকজ বেজবৰুৱাৰ, আৱহ সংগীত বিকাশ বৰুৱাৰ, সম্পাদনা দীপক মণ্ডলৰ আৰু শব্দ পৰিকল্পনা বিজয় নাথৰ। অভিনয় কৰিছে বৰষা ৰাণী বিষয়া, ৰূপম চেতিয়া, সূৰজ কলিতা, ৰায়ন্তী ৰাভা, সূৰজ চাংমা, অহিদ খান পাৰিছ, ভোগেন মমিন, বালাং ও ডি শিৰা, অমৃতা মাৰাক, নক্‌কে চাংমা আদিয়ে। তেওঁলোকৰ সৈতে অসমীয়া, ৰাভা আৰু গাৰো শিল্পীৰো অংশগ্ৰহণ আছে।

বৰ্তমান ছবিখন কাৰিকৰী সম্পাদনাৰ শেষ পৰ্যায়ত আছে। ‘ফ্ৰিং গিতাল’-ৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সম্ভাৱনাটো অৱশ্যে ইয়াৰ বিষয়বস্তুতেই। কাৰণ সীমান্তৰ কাহিনী ক’বলৈ গৈ চিনেমা খনে যদি সীমান্তৰ মানুহৰ কাহিনী ক’ব পাৰে, তেন্তে ই এখন ভিন্ন ধৰণৰ সামাজিক চিনেমা হৈ উঠিব পাৰে। আৰু যদি গাৰো-ৰাভা সমাজৰ সম্পৰ্কক কেৱল পটভূমি হিচাপে ব্যৱহাৰ নকৰি সেই সম্পৰ্কৰ ভিতৰৰ সাংস্কৃতিক সূক্ষ্মতা, সামাজিক টনা-আঁজোৰা

আৰু মানৱীয় উমালতাক পৰ্দাত ধৰি ৰাখিব পাৰে, তেন্তে চিনেমা খনৰ তাৎপৰ্য আৰু বৃদ্ধি পাব।

শেষত প্ৰশ্নটো আকৌ সেই একেটাই—

সীমান্তৰ ৰেখাই মাটিক ভাগ কৰিব পাৰে; কিন্তু মানুহৰ মাজৰ সম্পৰ্কক কিমান দূৰলৈকে ভাগ কৰিব পাৰে?

‘ফ্ৰিং গিতাল—দ্য ডন অৱ এ নিউ ডে’ সেই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বিচৰা এখন চিনেমা। উত্তৰটো চিনেমা খনে কিমান শক্তিশালীভাৱে, কিমান বিশ্বাসযোগ্যভাৱে আৰু কিমান চিনেমাটিকভাৱে দিব পাৰে—সেইটোৱেই এতিয়া অপেক্ষাৰ বিষয়।

Presented under the banner of Aarya Productions, the play unfolds within a single room and brings together three voices. Rather than offering easy answers, ‘Woh Kaksh’ attempts to make the audience pause and question what lies behind power, fear and silence.

The production features Gauranga Narayan Dev, Akash Saikia and B. Palkee on stage. Gyandeep Deka has composed the music, while Dimple S. K is responsible for the lighting design. The set has been designed by Gauranga Narayan Dev and Akash Saikia.

Priyanshu Medhi, Arbab Omar, Ridip and Madhurjya Phukan are also part of the production team.

With its confined setting and focus on the psychology of power and silence, ‘Woh Kaksh’ aims to create an intimate yet thought-provoking theatrical experience. The play explores not only the visible face of power, but also the fear and silence that often exist behind it.

The premiere will be held on September 6, 2026, at 6:30 PM at Seagull Theatre Studio, Guwahati.

এটা কোঠাৰ ভিতৰত সংঘটিত হোৱা কাহিনীটোক কেন্দ্ৰ কৰি আগবঢ়া নাটকখনত আছে তিনিটা কণ্ঠ। কোনো সহজ সিদ্ধান্ত বা উত্তৰ আগবঢ়োৱাৰ পৰিৱৰ্তে ‘ৱহ কক্ষ’ই দৰ্শকক ক্ষমতাৰ আঁৰত কি লুকাই আছে, ভয়েই মানুহৰ সিদ্ধান্তক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰে আৰু নীৰৱতা কেতিয়া এক ভাষাত পৰিণত হয়—সেই বিষয়ে ভাবিবলৈ বাধ্য কৰিব।

নাটকখনত গৌৰাংগ নাৰায়ণ দেৱ, আকাশ শইকীয়া আৰু বি. পালকীয়ে অভিনয় কৰিব। জ্ঞানদীপ ডেকাই সংগীত পৰিচালনা আৰু ডিম্পল এছ. কে.ই পোহৰ ব্যৱস্থাপনা কৰিছে। মঞ্চসজ্জাৰ দায়িত্বত আছে গৌৰাংগ নাৰায়ণ দেৱ আৰু আকাশ শইকীয়া।

প্ৰযোজনাটোৰ সৈতে প্ৰিয়ংশু মেধি, আৰবাব ওমৰ, ৰিদিপ আৰু মধুৰ্জ্য ফুকনো জড়িত হৈ আছে।

এটা সীমিত আৰু অন্তৰংগ মঞ্চ পৰিৱেশৰ মাজেৰে নিৰ্মিত এই নাটকখনে ক্ষমতা আৰু ইয়াৰ মানসিক প্ৰভাৱক এক ভিন্ন দৃষ্টিকোণেৰে উপস্থাপন কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে। ‘ৱহ কক্ষ’ত ক্ষমতাৰ দৃশ্যমান ৰূপটোৰ লগতে তাৰ আঁৰত থকা ভয় আৰু নীৰৱতাকো অনুসন্ধান কৰা হৈছে।

নাটকখনৰ প্ৰথম মঞ্চায়ন ৬ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২৬ তাৰিখে সন্ধিয়া ৬:৩০ বজাত গুৱাহাটীৰ ছিগাল থিয়েটাৰ ষ্টুডিঅ’ত অনুষ্ঠিত হ’ব।