দুটা চৰিত্ৰ, দুই তৰুণ-তৰুণী। চহৰৰ পৰা আহিছে। শিল্পী এগৰাকীক বিছাৰি।
–কাক বিচাৰিছে?
–নৰো ওজাক।
দৰ্শকৰ আসনত থকা আমাৰ মনলৈ আহিল নৰো ওজা, নৰো বৰ্মন। ‘ওজাপালি’ পৰিৱেশনৰ জৰিয়তে সমাজলৈ অৱদান আগবঢ়োৱা নৰো ওজাক কোনে নাজানে? নলবাৰী জিলাৰ বেলশৰৰ এইৰাকী প্ৰখ্যাত ওজাপালি শিল্পীক কোনে নাজানিছিল! কিন্তু যোৱা ৯ মাৰ্চত গুৱাহাটীৰ শ্রীশ্রী মাধৱদেৱ আন্তর্জাতিক প্রেক্ষাগৃহত আমি চোৱা, অনুভৱ কৰা নাটক খন নৰো বৰ্মনৰ জীৱনীমূলক নাটক নহয়। নাটক খনৰ মূল চৰিত্ৰ নৰো ওজাত প্ৰতিফলিত হৈছে অসমৰ প্ৰকৃত লোক-শিল্পীৰ যন্ত্ৰনা, দুঃখ-দুর্দশা।
দুই-এটা গীত গোৱা গায়ক, কেইটামান সংলাপ কোৱা অভিনেতাই শিল্পী পেঞ্চন পোৱাৰ বিপৰীতে লোক সংগীত, ওজাপালি চৰ্চৰ নামত জীৱন পাত কৰা বহু “নৰো ওজা” ক’ৰোবাতে ৰৈ যায়। কিয়? –এই ক্ষোভ স্পষ্ট হয় নাটক খনৰ নৰো ওজা আৰু দাইনাপালি চৰিত্ৰ দুটাৰ সংলাপত।
নাটক খনৰ নাম: “সম্বৰ্ধনা”। বেলশৰৰ নাট্য-কৰ্মীৰ দল, দীৰ্ঘদিন নাট্যচৰ্চা কৰি অহা সংগঠন “অংকুৰণ”-ৰ প্ৰযোজনা। নাটক খনৰ ৰচনা-পৰিচালনা অমিয় ভৰালীৰ। পৰিচালক উপদেষ্টা পংকজ মুদিয়াৰ। সামগ্রীক পৰিকল্পনা নৱজ্যোতি মিশ্রৰ। ব্যৱস্থাপনা প্রকাশ মেধি, অখিল বর্মনৰ। অভিনয় কৰিছে– মনোজ মুদিয়াৰ, নৱজ্যোতি মিশ্র, জয়ন্ত শইকীয়া, ৰাণা দাস, পম্পী দেৱী, মাচুমা আফ্রিণে। সংগীত খনীন্দ্র বর্মনৰ। পোহৰ বিৰাজ ভট্টাচার্যৰ।
পৰিচালকে পোহৰ-সংগীতেৰে নিৰ্মাণ কৰিছে নাটক খনৰ মূল সৌন্দৰ্য। আৰম্ভণিতে মঞ্চলৈ ওজাপালি আনিছে। আমি সৰুৰে পৰা যেনে ধৰণৰ ওজাপালি দেখিছোঁ, তেনে ধৰণৰ। এজন ওজা (মূল গায়ক) আৰু ৫ জন পালি (সহযোগী) মিলি গীত, নৃত্য, বাদ্য (খুটি তাল) -ৰে পৰিৱেশ নিৰ্মাণ কৰিছে। পৰিৱেশ নিৰ্মাণেৰে ইংগিত দিছে– কাহিনীৰ ওজাপালিৰ সম্পৰ্ক আছে। পাছৰ দৃশ্যটোতে স্পষ্ট হৈছে নাটক খনৰ মূল চৰিত্ৰ ওজা। পত্নী আৰু ৰোগাক্ৰান্ত পুত্ৰক লৈ ওজাৰ সংসাৰ। সংসাৰত মন নাই; সমস্ত সময়, চিন্তা-শক্তি যেন ওজাপালিতে সমৰ্পিত! কাহিনী আগবাঢ়ে– চিকিৎসাৰ অভাৱত অসুখিয়া পুত্ৰক চিৰদিনৰ বাবে হেৰুৱাই ওজাই। ওজাই ভাৱিছিল– ওজাপালি গাই, টকা যোগাৰ কৰি পুত্ৰৰ চিকিৎসা কৰাব! “সি মোক বেয়া পাই গ’ল অ’…” –দুখত ভাঙি পৰে ওজা।

ওজাই নতুন পৰিচয় ল’ব বিছাৰে। আৰ্থিক সমস্যাৰ মাজত চেপা খাই থকা ওজাই হতত দা তুলি লৈ দিন হাজিৰা কৰা মানুহৰ পৰিচয় ল’ব খোজে!
–এই গৰাকী নৰো ওজাকে চহৰত চৰকাৰে আয়োজন কৰা শিল্পী দিৱসত সম্বৰ্ধনা জনাম বুলি বিছাৰি আহে দুই তৰুণ-তৰুণীয়ে। ক্ষোভৰ মাজত থকা ওজাই পত্নী আৰু দুই তৰুণ-তৰুণীক বাট দেখুৱাই অনা দাইনাপালিৰ বহু বুজনিৰ পাছতহে সম্বৰ্ধনা অনুষ্ঠানলৈ যোৱাৰ বাবে মান্তি হয়। আশাৰ বাট দেখে– অনুষ্ঠানলৈ অহা মুখ্যমন্ত্ৰীক তেওঁ লোকৰ সমস্যাৰ, দুখৰ কথা জনাব! জনোৱাৰ সুযোগ পাব! কিন্তু ভৱা মতে নহ’ল। সম্বৰ্ধনা লোৱাৰ পাছত ওজাক যেতিয়া দুআষাৰ ক’বলৈ অনুৰোধ কৰা হ’ল, তেতিয়া মঞ্চত মুখ্যমন্ত্ৰী নাই (ব্যস্ততাৰ বাবে নিজৰ ভাষণ-পৰ্ব শেষ হোৱাৰ পাছত মুখ্যমন্ত্ৰী গ’ল!), মঞ্চৰ সম্মুখত খালি চকী (মুখ্যমন্ত্ৰী যোৱা বাবে ৰাইজো গ’ল!)। কাক ক’ব মনৰ ক্ষোভ, মনৰ কথা! এয়া শিল্পী দিৱসত শিল্পীক সম্বৰ্ধনা জনোৱাৰ নামত অপমান কৰা নহ’ল নে! –এনে চিন্তাৰে শেষ কৰা হ’ল নাটক খন। নাট্যকাৰ-পৰিচালকে ওজাৰ ক্ষোভৰ পাছত মঞ্চলৈ ওজাপালি আনি স্পষ্ট কৰি দিলে– বহু সমস্যা, ক্ষোভ, অপমানৰ মাজতো নৰো ওজা হঁতে ওজাপালি এৰিব নোৱাৰে। নাটক খনৰ মাজেৰে নাট্যকাৰে দিয়া আৰু এটা বাৰ্তা দিছে– নৰো ওজা হঁতৰ দৰে শিল্পীক গামোচা- জাপিৰে নহয়, আৰ্থিক ভাৱে সম্বৰ্ধনা জনাওক!

নাটক খনৰ কাহিনী কাল্পনিক; কিন্তু বাস্তৱত এনে “কাহিনী” বহুত দেখিছোঁ। দেখিছোঁ বাবেই হয়তো– নৰো ওজা চৰিত্ৰটোৰ সৈতে আমাৰ মন-মগজুৰ সংযোগ সহজ ভাৱে হৈছিল। দৰ্শকক চৰিত্ৰ আৰু কাহিনীৰ সৈতে আৱেগিকভাৱে সংযোগ কৰাত সহায় কৰিছিল সংগীতে। কেইবাটাও নাট্য-মূহুৰ্তৰ সৌন্দৰ্য বঢ়াইছিল ওজাপালিৰ সুৰে। লগতে অভিনয়ৰ কথা আৱশ্যেই ক’ব লাগিব। মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা অভিনেতা গৰাকীৰ “নাটকীয়” আৰু একঘেয়েমী অভিনয়ৰ বিপৰীতে দাইনাপালীৰ চৰিত্ৰত নৱজ্যোতি মিশ্রই কৰা অভিনয়– স্বাভাৱিক, প্রাণোজ্জ্বল। ওজাৰ পত্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা অভিনেত্ৰী গৰাকীৰ অভিনয়-শক্তিক অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি; কিন্তু সংযত হোৱাৰ প্ৰয়োজন আছে। মাচুমা আফ্রিণে যথাযথ অভিনয় কৰাৰ বিপৰীতে উল্লেখ নকৰা আন কেইটা চৰিত্ৰৰ অভিনেতাই জঠৰতা দূৰ কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। ওজাৰ ভতিজাকৰ আৰু ওজাক আমন্ত্ৰণ জনাবলৈ অহা চৰিত্ৰ দুটাৰ সৈতে আভিনেতা দুগৰাকীয়ে নিজক সংযোগ কৰিব পৰা নাই। আশা ৰাখিছোঁ– আগলৈ নিশ্চয় এই দুৰ্বলতা পৰিচালকৰ সহায়ত দুই অভিনেতাই আঁতৰাব!
আহিছোঁ– নাট্যকাৰ, পৰিচালক প্ৰসংগলৈ। অমিয় ভৰালীয়ে দীৰ্ঘ সময় ধৰি নাট্য চৰ্চা কৰি আহিছে। একাংকিকা লিখিছে, ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ মূল শিপাৰ মনত ৰাখি কেইবা খনো নাটক লিখিছে। –এই নাটক খনৰ সংলাপ ৰচনা, চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ “ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ”ৰ বৃত্তৰ বাহিৰৰ নহয়। বিপৰীতে সংগীত প্ৰয়োগ, পৰিচালনা শৈলী “ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ” মুক্ত। পৰিচালক ভৰালীৰ বিশেষ ইতিবাচক দিশ– “ষ্টেজ ডিজাইন”।

জীত বৰুৱা– অভিনেতা গৰাকীৰ অভিনয় আগতেও চাইছিলোঁ। অভিনেতা গৰাকীৰ কেইবাটাও “চৰিত্ৰ”ৰ সৈতে পৰিচিত।
অভিনেতা গৰাকীৰ “নাম” আৰু “চৰিত্ৰ”ৰ সৈতে সৰল ৰেখা এডাল টানি দিলে এঞ্জেল হʼপে। এঞ্জেল হʼপ– অভিনেতা গৰাকীৰ পত্নী।
অভিনেতা গৰাকীৰ ঘৰ– হাজোৰ গণেশতোলাত।
অভিনেতা গৰাকীৰ নাম– জীত বৰুৱা।
অভিনয়ৰ পাঠ লৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়, চিক্কিম চেণ্টাৰত।
মঞ্চৰ অভিনেতা গৰাকীয়ে অসমীয়া, হিন্দী, বঙালী, ইংৰাজী, নেপালী ভাষাৰ চিনেকৰ্মতো অভিনয় কৰি আহিছে ২০১০ চনৰ পৰা।
চিগাল আৰু গুৱেৰ্নিকা নাট্য-গোষ্ঠীত দীৰ্ঘ সময়ৰ অভিনয়ৰ অভিজ্ঞতা থকা জীতে অভিনয় কৰিছে– অসমীয়া চিনেমা “ৰʼদৰ চিঠি” (পৰিচালক: বাহাৰুল ইছলাম), “চাকনৈয়া” (পৰিচালক: নৱ নাথ), “চাকিৰা আহিব বকুলতলৰ বিহুলৈ” (পৰিচালক: হিমাংশু প্ৰসাদ দাস), “ধম ধমা ধম” (পৰিচালক: মনি সিংহা), “গৰু” (পৰিচালক: হিমাংশু প্ৰসাদ দাস), “শব্দ নিঃশব্দ কোলাহল” (পৰিচালক: ধনজিত দাস), “দ্য চেভেন্থ ষ্ট্ৰিং” (পৰিচালক: বাহাৰুল ইছলাম), “ৰাইনʼ এক্সপ্ৰেছ” (পৰিচালক: মনি সিংহা), “ব্লেক এন হোৱাইট (পৰিচালক: ধনজিত দাস), “গছ কটা মানুহ” (পৰিচালক: প্ৰকাশ ডেকা/ ইংৰাজী “The Woodcutter” -নামেৰেহে এই চিনেমা খন চৰ্চিত।), “নৰা” (পৰিচালক: প্ৰকাশ ডেকা), ৱেভ চিৰিজ আৰু চিনেমা “ৰোমিও ইন জেং”, “মাজৰাতি” আদিৰ লগতে কেইবাখো চুটি চিনেমাতো অভিনয় কৰিছে।
অভিনয় কৰিছে– “আকাশ”, “উচাঁই”, “অপেক্ষা”, “যাত্ৰা”, “জুলিয়াছ চিজাৰ”, “লভিতা”, “মাৰ্চেন্ট অৱ ভেনিচ”, “বীৰত্ব বনাম কাণ্ড জ্ঞান”, “কালভাৰী” আদি নাটকত।

অভিনয় কৰা “চৰিত্ৰ” আৰু জীত বৰুৱাৰ ৰেখাডাল টানি লৈছিলোঁ “নৰা” চোৱাৰ পাছত। সুন্দৰ, স্বাভাৱিক, চুই যোৱা অভিনয়। চিনেমা খন চোৱাৰ পাছত মনলৈ আহিছিল উল্লেখিত নাটক, চিনেমাত জীতে অভিনয় কৰা কেইবাটাও চৰিত্ৰ।
জীতৰ দৰে অভিনেতা সকল সততে আঁৰতে থাকি যায়, চৰ্চাৰ বাহিৰতে ৰৈ যায়। চৰ্চালৈ আহিবলৈয়ো সংঘৰ্ষ কৰিব লগীয়া, অপেক্ষা কৰিব লগীয়া হয়। কাৰণ এনে ধৰণৰ অভিনেতা তথাকথিত গ্লেমাৰৰ বহু দূৰত। অভিনয় শক্তিহে “চৰ্চা”লৈ অহাৰ একমাত্ৰ বাট।
জীতৰ অপেক্ষাৰ অন্ত পৰিল!
চৰ্চালৈ আহিল!
“শব্দ নিঃশব্দ কোলাহল” চিনেমা খনত প্ৰদৰ্শন কৰা অভিনয় শক্তিৰ বাবে লাভ কৰিলে ২০২১ বৰ্ষৰ অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ শিতানত।
অভিনন্দন জীত…!!

চিনেমা সমালোচক, ৰূপালী পৰ্দা ডট কমৰ সম্পাদক উৎপল মেনালৈ আগবঢ়োৱা হৈছে ২০২১ চনৰ অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, শ্ৰেষ্ঠ সমালোচকৰ শিতানত মুনিন বৰুৱা বঁটা। সমালোচক গৰাকীয়ে যোৱা ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী (২০২৬) তাৰিখে এই বঁটা গ্ৰহণ গ্ৰহণ কৰে অসমৰ মাননীয় ৰাজ্যপাল মহামহিম শ্ৰীযুত লক্ষ্মণ প্ৰসাদ আচাৰ্য ডাঙৰীয়াৰ হাতৰ পৰা, শ্ৰীশ্ৰী দামোদৰদেৱ প্ৰেক্ষাগৃহত অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা আয়োজিত আনুষ্ঠানত।
উল্লেখ্য যে, লেখক-সম্পাদক মেনাই ২০০৩ চনৰ পৰা rupaliparda.com -ৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। সেই সময়ত সাংবাদিক মেনা জড়িত আছিল অজিত কুমাৰ ভূঞা সম্পাদিত দৈনিক কাকত “আজি”ৰ উপ-সম্পাদক হিচাপে। ১৯৯৩-৯৪ চনত অধুনালুপ্ত দৈনিক কাকত “আজিৰ সংবাদ”ৰ উপ-সম্পাদক হিচাপে প্ৰত্যক্ষ সাংবাদিকতাৰ কামত যোগদিয়া মেনাই পৰৱৰ্তী সময়ত কৰ্মস্থান সলনি কৰি মুম্বাইলৈ গৈছিল; আৰু বলিউড কেন্দ্ৰিক চৰ্চা কৰিছিল জনপ্ৰিয় আলোচনী “বিস্ময়”ত। আৰু ২০০২ চনৰ শেষৰ ফালে গুৱাহাটীলৈ প্ৰত্যৱৰ্তন কৰি “আজি” আৰু সাপ্তাহিক কাকতত “নতুন সময়” (সম্পাদক: অজিত কুমাৰ ভূঞা) -ত যোগ দিয়ে। মেনাৰ পৰৱৰ্তী সংবাদ যাত্ৰা এনেধৰণৰ– সাপ্তাহিক “নতুন সময়” (উপ-সম্পাদক/ সম্পাদক: ড° প্ৰফুল্ল মহন্ত), “অসমীয়া প্ৰতিদিন” (উপ-সম্পাদক/ সম্পাদক: অজিত কুমাৰ ভূঞা), “আজিৰ দৈনিক বাতৰি” (জেষ্ঠ উপ-সম্পাদক/ সম্পাদক: ৰাধিকামোহন ভাগৱতী), “নিয়মীয়া বাৰ্তা” (জেষ্ঠ উপ-সম্পাদক/ সম্পাদক: শংকৰ লস্কৰ), “প্ৰতিবিম্ব” (নিবন্ধ সম্পাদক/ সম্পাদক সঞ্জীৱ কুমাৰ ফুকন), মাহেকীয়া সামাজিক-ৰাজনৈতিক আলোচনী “প্ৰত্যাহ্বান” (সহযোগী সম্পাদক/ মুখ্য সম্পাদক: ভৱানী প্ৰসাদ অধিকাৰী), মাহেকীয়া চিনেমাৰ আলোচনী “চিত্ৰবন” (মুখ্য সম্পাদক), মাহেকীয়া সামাজিক-ৰাজনৈতিক আলোচনী “বিশেষ” (মুখ্য সম্পাদক), মাহেকীয়া ৰাজনৈক আলোচনী “অসম টুডে” (মুখ্য সম্পাদনা উপদেষ্টা)। এই দীৰ্ঘ সময় চোৱাত “সুত্ৰধাৰ”, প্ৰান্তিক”, “সাতসৰী”, গৰীয়সী, “দৈনিক অসম”, দৈনিক জনমভূমি”, “সাদিন” আদি কাকত-আলোচনীৰ বাবেও চিনেমা-থিয়েটাৰ-সংগীত কেন্দ্ৰীক লেখা লিখিছে। ইয়াৰ লগতে লিখিছে, সম্পাদনা কৰিছে কেইবা খনো গ্ৰন্থ। লেখা গ্ৰন্থ “অসমীয়া চিনেমা” (অসম কোষ, প্ৰথম খণ্ড, ৰূপালীপৰ্দা ডট কম সংস্কৰণ, দ্বিতীয় খণ্ড), “অসমীয়া চিনেমা: মহোৎসৱৰ বজাৰত-স্থানীয় বজাৰত”, “চিনেমা-চিনেমা”, “যতীন বৰা-চিনেমা-ইত্যাদি”, “ৰাফ্‌-কাট”, “প্ৰভাতীসুৰ”, “আত্মলিপিৰ ১৬ খিলা”, “নক্ষত্ৰ আৰু নাটক”, “চিনে-চিনেমা”।
সম্পাদনা কৰা গ্ৰন্থ: ইংৰাজিত “ভূপেন হাজৰিকা”ৰ ৫টা খণ্ড, অসমীয়াত “প্ৰভাত শৰ্মা” আৰু “জুবিন”।

|| সংযোজন: অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা – ২০২০ৰ বিজয়ীসকল ||
শ্ৰেষ্ঠ সমালোচকৰ মুনিন বৰুৱা বঁটা: উৎপল দত্ত।
শ্ৰেষ্ঠ চিনেমাৰ ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: বেলকনিত ভগৱান
শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ব্ৰজেন বৰুৱা অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: বিশ্বজিত বৰা (চিনেমা: বেলকনিত ভগৱান)।
শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত পৰিচালকৰ আব্দুল মজিদ অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: বিশাল পি চলিহা (চিনেমা: চিজো)।
শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: ৰমেন বৰা আৰু জিণ্টু ভট্টাচাৰ্য (চীনেমা: মণ্টুৰ মনটো)।
শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰগ্ৰহণকাৰীৰ নলীন দুৱৰা অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: প্ৰদীপ দৈমাৰী (চিনেমি: চেমখৰ )।
শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদকৰ ভবেন দাস অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: বিশাল শৰ্মা (চিনেমা: চিজো )
শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ পাৰ্বতী প্ৰসাদ বৰুৱা অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: অম্বৰ দাস (চিনেমা: মিডনাইট ছং)।
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: হৰিষ খান্না (চিনেমা: বেলকনিত ভগৱান)।
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ আইদেউ সন্দিকৈ অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: মন্দাকিনী গোস্বামী (চিনেমা: মণ্টুৰ মনটো)
শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেতাৰ বিজু ফুকন অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: সৌমাৰ জ্যোতি বৰা (চিনেমা: ৰিয়াজ )
শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰীৰ বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: শিৱা ৰাণী কলিতা (চিনেমা: ব্ৰীজ)
শ্ৰেষ্ঠ নেতিবাচক চৰিত্ৰৰ তছদ্দুক ইউছুফ অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা : জয়ন্ত নাৰ্জাৰী (চিনেমা: চিজো )
শ্ৰেষ্ঠ হাস্য অভিনেতাৰ মোৱাজিন আলী অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: কমল লোচন (চিনেমা: গৰু )
শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়কৰ ৰুদ্ৰ বৰুৱা অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: শংকু ৰাজ কোঁৱৰ (চিনেমা: দ্য কনছিকুৱেন্স)।
শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়িকাৰ প্ৰতিমা পাণ্ডে বৰুৱা অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: জুবলী বৰুৱা আৰু মেঘান স্কট (চিনেমা: মিডনাইট ছং)।
১৬) শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰৰ ড° নিৰ্মল প্ৰভা বৰদলৈ অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: ৰাজদ্বীপ (চিনেমা: দ্য কনছিকুৱেন্স)
শ্ৰেষ্ঠ শব্দ ডিজাইনাৰৰ পীযুষ কান্তি ৰয় অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: দেৱজিত চাংমাই আৰু বুলগনিন বৰুৱা (ছবি: চিজো)
শ্ৰেষ্ঠ ৰূপসজ্জাকৰৰ যুগল দাস অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: জ্যোতি শংকৰ ভট্টাচাৰ্য (চিনেম: চিজো)
শ্ৰেষ্ঠ সাজসজ্জাৰ বাবে প্ৰদীপ চলিহা অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: পলী বৰুৱা (চিনেমা: চেমখৰ ) শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ গিৰীশ চৌধুৰী অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: বাহাৰুল ইছলাম (চিনেমা: গৰু)
শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেত্ৰীৰ ইভা আছাঅ’ অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা : অনিন্দিতা দাস (চিনেমা: ব্ৰীজ )
অসমীয়াৰ বাহিৰে অন্য ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চিনেমাৰ ফুনু বৰুৱা অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: চেমখৰ (ডিমাছা)
শ্ৰেষ্ঠ শিশু অভিনেতাৰ মাষ্টাৰ সিদ্ধাৰ্থ অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: অগ্নিমিত্ৰ বৰা কাশ্যপ (চিনেমা: মণ্টুৰ মনটো)
কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা জুৰীৰ বিশেষ অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা: কল্পনা কলিতা (চিনেমা: মিডনাইট ছং)।

|| অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা ২০২১ৰ
বিজয়ীসকল ||

শ্ৰেষ্ঠ চিনেমা: নিঃশব্দ কোলাহল।
শ্ৰেষ্ঠ ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতিমূলক চিনেমা: অকমান।
শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক: ধনজিত দাস (চিনেমা: শব্দ নিঃশব্দ কোলাহল)।
শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত পৰিচালক: প্ৰাঞ্জল কে শইকীয়া (চিনেম: অকমান)।
শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ: ৰীমা বৰা (চিনেমি: নৈ)
শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী: চন্দ্ৰ কুমাৰ দাস (চিনেমি: বুলু ফিল্ম আৰু শব্দ নিঃশব্দ কোলাহল)।
শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদক: ৰণ্টু চেতিয়া (চিনেমা: নৈ)
শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক: পল্লৱ তালুকদাৰ (চিনেমা: বুলু ফিল্ম)।
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা: জিত বৰুৱা (চিনেমা: শব্দ নিঃশব্দ কোলাহল)।
শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী: প্ৰণামী বৰা (চিনেমি: বুলু ফিল্ম)
শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেতা: অক্ষেন্দ্ৰ দাস (চিনেমা : ব্ৰকেন ছ’ল)
শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰী: বিদ্যা ভাৰতী (চিনেমা: অনুৰ)
শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়ক: ৰূপম ভূঞা (চিনেমা: অনুৰ)
শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়িকা: মামণি কলিতা (চিনেমা: বুলু ফিল্ম)।
শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ: হীৰেন ভট্টাচাৰ্য (চিনেমা: দ্য চেভেনথ ষ্ট্ৰীং)
শ্ৰেষ্ঠ শব্দ: জনাৰ্দন পাটোৱাৰী।
শ্ৰেষ্ঠ কলা নিৰ্দেশকৰ: পণজিত চাংমাই (চিনেমা: অনুৰ)।
শ্ৰেষ্ঠ ৰূপসজ্জা: স্মৃতি দত্ত (চিনেমা: ক্ষণচৰ)
শ্ৰেষ্ঠ সাজসজ্জা: জয়শ্ৰী দাস (চিনেমা: শব্দ নিঃশব্দ কোলাহল)।
২০) শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ গিৰীশ চৌধুৰী অসম

Bhukhan Pathak’s journey transcends that of a typical digital creator; it is an extraordinary tale of a man who emerged from extreme poverty in Barpeta, Assam, to establish himself as one of the most courageous cultural ambassadors representing the Northeast on the global stage. Since 2016, he has emerged as a leading influencer from Northeast India and a pioneer in the Assamese social media domain, particularly on platforms such as YouTube and Facebook. He holds the distinction of being the first Assamese YouTuber to earn the Silver Play Button and is acclaimed for creating top-notch content in the Assamese language, catering to a worldwide audience.

Throughout his journey, he may have lacked privilege, institutional backing, or government support. However, he carried an unwavering resolve, a deep sense of cultural pride, and the courage to bring Assam’s story to the global stage, often at significant personal risk.

Bhukhan started his digital journey in 2016, aiming to promote Assamese voices and culture through social media. Over the years, he has built a strong regional digital community in Northeast India with impactful content. His digital journey began with ‘Assamese Mixture’, a YouTube channel he created to highlight various aspects of Assamese entertainment, culture, cinema, and personalities that are often overlooked by the mainstream media. The channel became a vibrant hub for celebrity interviews, film updates, box office insights, and authentic Assamese cultural stories, appealing to audiences in India and beyond. Currently, its reach highlights its credibility and audience connection: YouTube (Assamese Mixture) with 11.40 lakh subscribers, Facebook with 6 lakh followers, and Instagram with 1.58 lakh followers.

What really sets Bhukhan Pathak apart from his peers is his role as a cultural ambassador. Contrary to numerous digital influencers who depend on opulence and fads, Bhukhan Pathak stands out as a cultural advocate who takes financial, physical, and emotional risks to promote Assam’s identity in every location he visits. Bhukhan, unlike many creators, ventures out without backing from any governmental or institutional sources. He jeopardizes his health, safety, and livelihood to share unheard stories, placing culture above comfort and impact over glamour. Each international journey serves as a platform for showcasing Assamese identity, with his vlogs serving as missions rather than mere performances.

Bhukhan embarked on a remarkable journey from Assam to Russia, exploring the vibrant cities of Moscow and St. Petersburg while presenting Assam’s Gamosa as an emblem of global culture. His audacious spirit shone brightly during his time in Siberia and Yakutsk, the coldest inhabited city on the planet, where the mercury dipped to a staggering –60°C. Undeterred by the severe threats to his well-being, he championed Assam’s essence in one of the most unforgiving regions on Earth. Accompanied by a Russian friend and dressed in traditional Assamese dhoti and Gamosa, he visited a local school in Yakutia. There, he engaged with students, sharing insights about Assam, its rich tea heritage, the vibrant Bihu festival, and the famous one-horned rhino. The students reacted with a mix of amazement and enthusiasm, as it was their first introduction to Assam and Northeast India, conveyed with genuine pride and authenticity.

Bhukhan expanded Assam’s cultural influence to Singapore and Malaysia, showcasing Assamese traditions in global urban settings. In Sri Lanka, his efforts held historical importance as he promoted Assamese culture in Colombo, Kandy, and Galle. During his visit to the World Heritage site Ashok Vatika, Bhukhan linked Assam’s cultural identity with a broader pan-Asian heritage, proudly donning the Gamosa as a symbol of pride.

During the FIFA World Cup 2022 in Qatar, Bhukhan took the Indian National Flag and Assam’s Gamusa to highlight Assam on a global stage. His engagement with the Assam Society in Qatar created a significant emotional and cultural connection, reconnecting the diaspora with their heritage and presenting Assam to an international audience in a context that extended beyond sports.

Bhukhan’s journey to China was driven by a blend of historical curiosity and significant personal risk. He ventured to the birthplace of Ahom king Chaolung Sukapha, uncovering and recording the historical ties that have greatly influenced Assam’s identity. Through his vlogs, he highlighted Assam’s Ahom legacy, the Great Wall of China, and daily life in China. A particularly notable aspect of his journey was his visit to Wuhan during the COVID-19 outbreak. Despite facing restrictions on movement and pressure to stop filming, he remained focused on presenting an authentic view of the situation. His unwavering dedication to honest storytelling stood out, prioritising truth over convenience.

In 2026, Bhukhan’s work entered a new realm during his visit to Africa. Traveling through Kenya, Tanzania, and Uganda, he engaged deeply with indigenous communities, including the Maasai tribe, the Hadzabe tribe (considered the world’s last hunter-gatherer tribe), and the Datoga tribe, among others. Within these culturally vibrant environments, he shared Assam’s beloved artist Zubeen Garg with African communities, promoting Assamese songs, music, and the traditions of Bihu. To his surprise, both locals and Kili Paul, the well-known Tanzanian content creator famous for his Bollywood lip-syncs, initiated discussions about Indian politics and acknowledged Assam Chief Minister Himanta Biswa Sarma — reflecting the growing global awareness of Assam.

While visiting Bangladesh, Bhukhan observed once more the strong cultural and political connections that Assam maintains, as the local people showed a clear awareness of the state and its leaders. This experience reinforced his conviction that Assam’s influence reaches well beyond its geographical limits.

Bhukhan Pathak’s work has garnered millions of views, and deep trust from global audiences through authenticity and cultural responsibility. He has received several prestigious honours, including Excellence in Digital Content Creation – Radio Mirchi & Byatikram (2025), Rising Star of Northeast, Best YouTuber of Assam (2022), 8th National Achiever Award, Best YouTube Content Creator of Northeast (2024), and ASIANET Icon Award (2024).

Bhukhan Pathak is not just a content creator; he is also a risk-taker, historian, cultural diplomat, and a relentless advocate for Assam. With each journey, story, and frame, he passionately showcases Assam’s pride worldwide. As a committed cultural ambassador, Bhukhan Pathak bridges global audiences with the rich roots, traditions, and pride of Assam.

জাহ্নু বৰুৱাৰ প্ৰথম স্বাধীন পৰিচালনা “অপৰূপা”। ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বিকাশ নিগমৰ প্ৰযোজনা। প্ৰস্তুতি ঠিক সময়ত ঠিকেই চলিছিল। মূল নায়িকাৰ চৰিত্ৰটোত কোনে অভিনয় কৰিব সেয়াও ঠিক হৈছিল। “চৰকাৰী টকা” সহজতে পৰিচালকৰ বা চিনেমা খনৰ নিৰ্দিষ্ট ব্যক্তি গৰাকীৰ হাতলৈ নাহে হে নাহে! অপেক্ষাৰ অন্তত আহিল। কিন্তু নিৰ্দিষ্ট নঅভিনেত্ৰী গৰাকীয়ে অভিনয় নকৰো বুলিলে এৰিব নোৱাৰা ব্যক্তিগত অসুবিধাৰ বাবে। সমস্যাত পৰিল জাহ্নু বৰুৱা! চিনেমা খনৰ লেখক-পৰিচালক গৰাকীৰ এনে এগৰাকী “নায়িকা”ৰ প্ৰয়োজন হ’ল, যি গৰাকীয়ে নিৰ্দিষ্ট চৰিত্ৰটোৰ গভীৰতা বুজি পায় আৰু অপৰিচিত অথচ শক্তিশালী মুখৰ! বহু চিন্তাৰ অন্তত পৰিচালক গৰাকীৰ মনলৈ আহিল “ভুবন শোম”ৰ গৌৰী! ১৯৬৯ চনত মৃণাল সেনৰ বিখ্যাত হিন্দী চিনেমা “ভুবন শোম”ৰ গৌৰী। চিনেমাখনত সহজাত আৰু সৰল অভিনয়ে চিত্ৰৰসিকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল “গৌৰী”য়ে। হয়তো জাহ্নু বৰুৱাকো! অভিনেত্ৰী গৰাকীৰ নাম– সুহাসিনী মূলে।

“স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পাছতে মই মোৰ প্ৰথম খন চিনেমাত অভিনয় কৰিছিলোঁ। সেই সময়ত মোৰ বয়স আছিল ১৭ বছৰ। মোৰ যেতিয়া ৫ বছৰ বয়স, তেতিয়াই পিতৃক হেৰুৱাইছিলোঁ । আমাৰ ঘৰত তিনিজনী ছোৱালী আছিল আৰু মা আছিল। ঘৰখনত আটাইকেইজনী মহিলা হোৱাৰ বাবে এইটো কাম ল’ৰাৰ বা এই কামটো ছোৱালীৰ সেই পাৰ্থক্যটো মই বুজি পোৱা নাছিলোঁ। এনেকুৱা এটা পৰিৱেশৰ পৰা মই আহি চিনেমাৰ জগত খন পাইছিলোঁ। মোৰ মা চিনেমাৰ সমাজ খনৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল। তথাপি “ভুবন শোম”ত অভিনয় কৰাৰ পাছত মোক মায়ে কৈছিল– পঢ়াটো প্ৰথম। সেইবাবে মই অভিনয় এৰি কানাডালৈ অধ্যয়ন কৰিবলৈ গৈছিলোঁ। কানাডাৰ মণ্ট্ৰিয়েলৰ মেকগিল বিশ্ববিদ্যালয়ত ভূমি ৰসায়ন আৰু অণুজীৱবিজ্ঞানত কৃষি প্ৰযুক্তিৰ পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰিছিলোঁ।

কৃষি প্ৰযুক্তিত এইবাবে মই নামভৰ্তি কাৰণ আছিল– তাৰ পৰা উভতি আহি যাতে মই ভাৰতৰ বাবে কিবা এটা কৰিব পাৰোঁ! কিন্তু তাৰে প্ৰযুক্তি বিদ্যা ইমানেই উন্নত যে ইয়াৰ লগত তাৰ কোনো পদ্ধতিসমূহ নিমিলে।…”
–সেই একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই চিনেমা, ৰেডিঅ’, টিভি, সাংবাদিকতা আৰু ছপা মাধ্যমক প্ৰধান বিষয় হিচাপে গণসংযোগৰ ডিগ্ৰীও লাভ কৰে।
১৯৭৫ চনত সুহাসিনী ভাৰতলৈ উভতি আহিল। আহি অভিনয়ৰ পৰিৱৰ্তে কেমেৰাৰ পাছত মন দিলে। সত্যজিত ৰায়ৰ সহায়ক হিচাপে কাম কৰে “জন অৰণ্যত”ত। মৃণাল সেনৰ সহকাৰী পৰিচালক হিচাপে কাম কৰে “মৃগয়া”ত। তাৰ পাছত?

“সেই সময়ত জাহ্নুৱে সহযোগী পৰিচালক হিচাপে কাম কৰি আছিল। মুম্বাইত। পেয়িং গেষ্ট হিচাপে এটা ঘৰত আছিল। আৰু সেই ঘৰতে গুলগুচন নামৰ আৰু এজন অভিনেতা আছিল। মই গুলগুচনক জানিছিলোঁ। গুলওচনে মোক জাহ্নুৰ কথা কৈছিল। চিনাকি হৈছলোঁ। ‘অপৰূপা’ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ উন্নয়ন নিগমৰ প্ৰযোজনা। আমি সকলোৱে জানো যে চৰকাৰী কামত অকণমান সময় লাগে, একেলগে পইচা নাহে। যেতিয়ালৈ পইচা আহিছিল তেতিয়ালৈ চিনেমা খনৰ অভিনেত্ৰীগৰাকী গৰ্ভৱতী। সেই সময়ত জাহ্নুক কোনোবাই মোৰ নামটো ক’লে। তেনেদৰেই…” –সুহাসিনী মূলেই কৈছিল। যোৱা ১০-১১ জানুৱাৰীত অভিনেত্ৰী গৰাকীয়ে শৈলধৰ বৰুৱা চলচ্চিত্ৰ বঁটা ২০২৫-ত অংশ লৈছিল। ভাষণ দিছিল, মত-বিনিময় কৰিছিল।
“অপৰূপা”ত বিজু ফুকন আৰু সুশীল গোস্বামীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল।

“অপৰূপা এগৰাকী শিক্ষিত যুৱতী। উচ্চ শিক্ষা আধাতে সামৰি দেউতাকৰ ধাৰ পৰিশোধ কৰাৰ বাবে অনিচ্ছা স্বত্বেও এজন ধনী চাহ বাগিচাৰ মেনেজাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। (দেউতাকে চাহ খেতিয়কজনৰ পৰা লোৱা বিশাল ঋণ পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰাৰ ফলতহে তাইৰ এই বিয়া হৈছিল, বিয়াৰ পাছতহে জানিছিল। তাইৰ অনুভৱ হৈছিল তাই দেউতাকৰ দ্বাৰা স্বামীৰ হাতত যেন বিক্ৰী হৈছিল!) অপৰূপাৰ মানসিক দ্বন্দ্ব আৰম্ভ হয়, নিজকে এজনী কাৰাবন্দীৰ দৰে অনুভৱ কৰে। স্বামীৰ পৰা অবহেলিত অপৰূপাই বাগিচাৰ বিলাসিতা আৰু সামাজিক নিয়ম-নীতিৰ মাজত নিজকে মিলাব পৰা নাছিল।
জীৱনৰ বিৰক্তিকৰ, একঘেয়েমিতাৰ মাজত বাস কৰি থকা সময়তে লগ পালে পুৰণি সহপাঠি ৰাণাক (অভিনয়ত: বিজু ফুকন) অপৰূপাই ৰাণাৰ মাজত জীৱনৰ সৰ্থকতা বিচাৰি পায়।”

সন্দেহ নৰখাকৈ ক’ব পাৰি– চৰিত্ৰটো নিৰ্মাণত ১০০% নহলেও ৯৯% শতাংশয়ে জাহ্নু বৰুৱাক সহায় কৰিছিল সুহাসিনী মুলেয়ে।
“অপৰূপা” (১৯৮২) -ৰ পাছত সুহাসিনী মূলেয়ে অভিনয় কৰিছে গুলজাৰৰ পৰিচালিত “হু তু তু” (১৯৯৯), আাশুতোষ গোৱাৰিকাৰ পৰিচালিত “লগান” (২০০১), ফাৰহান আখটাৰ পৰিচালিত “দিল চাহতা হ্যায়” (২০০১), সঞ্জয় লীলা ভাঞ্চালী পৰিচালিত “যোধা আকবৰ” (২০০৮), মধুৰ ভাণ্ডাৰ কাৰ পৰিচালিত “পেজ-৩” (২০০৫), মোহিত সুৰিৰ পৰিচালনা “হামাৰী আধুৰী কাহানী” (২০১৫), মহেঞ্জো দাৰো (২০১৬), আশুতোষ গোৱাৰিকাৰ পৰিচালিত “পানীপথ’ (২০১৯) আদিত। “হু তু তু”ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল পাঁচটাকৈ।

আন চাৰিটা– শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰৰ শিতানত (১৯৮৩/ তথ্যচিত্ৰ: এন ইণ্ডিয়ান ষ্টোৰী), শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰৰ শিতানত (১৯৮৮/ তথ্যচিত্ৰ: ভোপাল বিয়ণ্ড জেনোচাইড), শ্ৰেষ্ঠ শৈক্ষিক/প্ৰেৰণামূলক/নিৰ্দেশনামূলক শিতানত (১৯৮৯/নন-ফিচাৰ/চিটঠি),
শ্ৰেষ্ঠ কলা/সাংস্কৃতিক শিতানত (১৯৯৮/ নন-ফিচাৰ/দ্য অফিচিয়েল আৰ্ট ফৰ্ম)।
এটা দিশ স্পষ্ট– কেমেৰাৰ পাছতহে চিনে-কৰ্ম কৰি বেছি সন্তুষ্টি অনুভৱ কৰে সুহাসিনী মূলেয়ে। অসমীয়া, হিন্দী আৰু মাৰাঠী চিনেমাৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী গৰাকীয়ে কয়– “মই যে চিনেমাত অভিনয় কৰিম কোনে কালে ভৱা নাছিলোঁ। চিনেমাৰ কাম যে কৰিম, সেয়া কিন্তু ভাৱিছিলোঁ।”
অভিনেত্ৰী গৰাকীয়ে প্ৰেম ৰতন ধন পায়ো, ধামাল, মিথ্য, দ্য ফেম গেম (ৱেব চিৰিজ) আদিতো অভিনয় কৰিছে।

মালিগাঁও বৰিপাৰৰ অভিনয় আৰু সংগীত প্ৰতিষ্ঠান ‘গন্ধৰ্ব’ই  ডিচেম্বৰত কৰ্মশ্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়া প্ৰেক্ষাগৃহত আয়োজিত তৃতীয় বাৰ্ষিক নাট মহোৎসৱত ভাৰতৰত্ন ভূপেন হাজৰিকাৰ বৰ্ণিল জীৱন আধাৰিত নাট ‘মই আৰু মোৰ ছাঁ’ নিবেদন কৰি বিভিন্ন ভাষা-ভাষী দৰ্শকৰ প্ৰশংসাৰে ধন্য হৈছিল। সচেতন দৰ্শকে সেয়া ভূপেন হাজৰিকা জন্ম শতবাৰ্ষিকীত অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি বুলি অভিহিত কৰিছিল আৰু ৰাজ্যিক তথা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত নাটখন মঞ্চায়নৰ পোষকতা কৰিছিল। ‘গন্ধৰ্ব’ৰ সম্পাদক ধ্ৰুৱজ্যোতি কুমাৰে সংবাদ মাধ্যমক জনাইছে যে ‘মই আৰু মোৰ ছাঁ’ ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্যবিদ্যালয় দিল্লীয়ে আয়োজন কৰা দেশৰ সবাতোকৈ বৃহৎ নাট্য উৎসৱ ‘ভাৰত ৰংগ মহোৎসৱত’ পৰিবেশনৰ বাবে আমন্ত্ৰিত হৈছে। সম্পাদকগৰাকীয়ে জনাইছে যে ভূপেনদাৰ সংগীত চৰ্চা, বোলছবি নিৰ্মান, সাহিত্য, সাংবাদিকতা আদি চৰ্চাৰ অন্যতম কৰ্মস্থলী কলিকতাৰ EZCC’ৰ পাৰ্ক ষ্ট্ৰীটৰ পূৰ্বশ্ৰী প্ৰেক্ষাগৃহত ২০২৬’ৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত নাটখন মঞ্চায়নৰ সূচী এন এছ ডি এ ঘোষণা কৰিছে। জন্ম শতবাৰ্ষিকীত কলকতাত ভূপেন হাজৰিকাৰ প্ৰতি নাট্যশ্ৰদ্ধাৰ্ঘ‍্য জনাবলৈ সুযোগ দিয়াৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্যবিদ্যালয়, দিল্লীলৈ সম্পাদকৰ লগতে ‘গন্ধৰ্ব’ৰ সমূহ কৰ্মকৰ্তাই কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছে।

—ৰূপকাৰ চিনে এণ্টাৰপ্ৰাইজ

The arrival of the New Year brings promising news for fans of Assamese cinema. The Assamese film ‘Prastabana — The Preamble’, brought to life by JD and KP Productions – a directorial collaboration between Dilip Borah and Manik Roy – is set to make its grand debut on the big screen on January 16th.

Drawing inspiration from Dilip Borah’s impactful novel, ‘Yatra’, this film promises to shake up political indifference. It delivers a searing indictment of how the political sphere unfortunately ensnares the worlds of education and young people.

Dilip Borah and Manik Roy, stepping into the director’s chairs for the first time with this film, have truly pulled no punches. They have crafted a powerful look at how political meddling can poison the lives of students and the very heart of our educational institutions. It is particularly noteworthy how the movie strives to uncover the significant decay that can emerge in Indian democracy when its foundational principles begin to crumble. The message is undeniable: it’s time for India’s young generation to stir from complacency, remain ever watchful, and stand as guardians of the fundamental principles enshrined in our Constitution – the ideals of justice, equality, liberty, and fraternity.

Borah, known for his hard-hitting novels and incisive essays, is involved in multiple facets of filmmaking as he not only co-directs the project but also takes on the roles of producer and screenwriter. Manik Roy, an established figure in Assam’s theatrical scene and the visionary founder of Guwahati Shishu Natya Vidyalaya, adeptly translates his expertise in stagecraft to the cinematic realm, crafting a film that resonates with emotional depth and ideological resonance.

The film stars the dynamic Tapan Das and boasts a robust ensemble cast, which includes Paarvee Baruah, Debajit Mazumdar, Ashwini Kumar Bhuyan, Abatosh Bhuyan, Kaushik Nath, Hillol Kumar Pathak, RK, Simanta Raj Sarma Kondoli, Manik Roy, Dilip Borah, Minakshi Sarmah, Goutam Kumar Das, Luit Baruah, Mahedra Das, Antara GG Choudhury, Hridayananda Deva Goswami among others. The film’s cinematography is handled by Bitul Das, while Bhaskar Dutta, Lenin Bora, and Arindam Borah serve as assistant directors. The editing of the film is done by the renowned National Award-winning editor A. Sreekar Prasad in collaboration with the skilled Jhulan Krishna Mahanta. The film’s sound design and mixing has been executed by Debajit Gayan, while location audio was handled by Arnab Borah. The art direction is managed by Gulok Saha, and the costume design is supervised by Sumon Phukan. Color grading for the film was handled by Ghanashyam Kalita, and the VFX & CGI work was carried out by Mrigank Pratic Parashar. Uttam Deka serves as the production controller, Uday Mandal showcases his makeup expertise, while the film’s still photography has been done by Nilakshi Neog. The film includes three musical pieces: the title track ‘Swahidor Kesa Rocktere’, which was both composed and performed by Satya Ranjan Bhuyan; ‘O Maji Re’, featuring music, lyrics, and vocals by Hiteswar Ray; and a Jeng Bihu song, performed by renowned artiste Manjyotsna Mahanta, with lyrics written by Amarjyoti Kakoty and Swapna Jyoti Thengal. The bihu dance in the film is choreographed by Shyemolima Das Baruah. The background music has been scored by Quan Bay. The film has been produced by Dilip Borah in collaboration with Dr. Rabin Saikia.

‘Prastabana — The Preamble’ goes beyond mere narrative; it’s a powerful cinematic plea that resonates profoundly with our ethical sensibilities. It transforms Borah’s literary foundation into a visually compelling experience, ensuring the story’s moral urgency remains intact. The film also adds fuel to the conversation about the role of cinema in reflecting and reshaping social reality.

As it approaches its release on January 16, ‘Prastabana — The Preamble’ promises to deliver not only entertainment but also a reflection for a generation grappling with the challenges of democracy in crisis.

–Prantik Deka

Dhurandhar: A Box Office Triumph Amid Controversy

Hold onto your popcorn, folks! “Dhurandhar,” the latest cinematic escapade featuring the ever-charismatic Ranveer Singh, is styling its way to box office glory-not just on desi shores but also across international screens. In a mere four days, this action-packed thriller has raked in a staggering ₹44.08 crores overseas. However, let’s add a pinch of drama to that number; the earnings could have soared even higher if the film enjoyed a release in the GCC belt.

But here’s where the plot thickens: “Dhurandhar” has been banned in all Gulf countries due to its contentious themes. A source spills the tea to Bollywood Hungama, revealing, “Bahrain, Kuwait, Oman, Qatar, Saudi Arabia, and the UAE opted out of releasing the film. There were concerns regarding its ‘anti-Pakistan’ narrative, and given the history of similar films, it was almost a given.” The filmmakers tried to negotiate a release, but, alas, the Gulf nations were not on board with the storyline.

The film, directed by Aditya Datt, is a high-octane tale of an Indian officer who ventures deep into Pakistan, stirring chaos within its underbelly and political structures. Also starring heavyweights like Akshaye Khanna, Sanjay Dutt, R. Madhavan, and Arjun Rampal, “Dhurandhar” promises an edge-of-your-seat experience for its audiences in territories that dare to embrace its themes.

A P cheeky History with Releases

Diving into the archives of Bollywood controversy, “Dhurandhar” shares the stage with others that have faced the ruthless censors of the Gulf. Remember “Fighter,” featuring Hrithik Roshan and Deepika Padukone? Initially hitting a wall in all Gulf countries-save for the UAE-over its portrayal of the Pulwama attack, its tale evolves into a drama of its own. The UAE, too, yanked its release after initial enthusiasm following public uproar.

Notably, titles like Akshay Kumar’s “Sky Force” and John Abraham’s “The Diplomat” took a hit over Pakistan-centric narratives, raising red flags across the Middle East. And don’t even get me started on “Article 370,” which tackled the controversial revocation of a significant article in Kashmir and was swiftly denied certification. It’s a veritable minefield of sensitive themes and cinematic fallout!

The domino effect continues with “Tiger 3” facing bans in Oman, Kuwait, and Qatar, while “The Kashmir Files” took a rollercoaster ride through ban and release, finally finding its way back with an adults-only rating.

The Glittering Oversight

Despite its hurdles, “Dhurandhar” shines brightly in the Indian box office, captivating audiences with its zesty narrative and action sequences. Akshay Kumar, known for his discernment, didn’t hold back in his praise, calling it a “gripping tale” that dazzles on multiple levels. The film’s adrenaline-soaked storytelling might just be the jab of excitement fans are craving, even if it remains a no-show in critical Middle Eastern markets.

So, as the dust settles on another week, the question lingers-will “Dhurandhar” cruise smoothly ahead despite its international hiccups? While some may balk at the film’s themes, the audience’s enthusiasm is an undeniable testament to the glittering allure of cinematic escapism.

In this tumultuous intersection of art, politics, and cinematic bravado, one thing is for certain: “Dhurandhar” has ignited fiery debates and has solidified its place in the annals of Bollywood drama. One can only hope its box office journey continues to be as gripping as its storyline. Keep your eyes glued to the screen; the saga is just beginning!

Rupaliparda Reports: Just when you thought the box office landscape had settled, Tere Ishk Mein, that dazzling Dhanush-Kriti Sanon gem, has waltzed into the spotlight despite the monumental success of Dhurandhar. As we hit Day 9, the film is making headlines and cash registers sing, proving that romance and drama are still a winning formula in the industry.

Directed by the ever-innovative Anand L. Rai, Tere Ishk Mein weaves a tapestry of love and resilience, chronicling the emotional saga of Shankar (played by Dhanush) and Mukti (Kriti Sanon). It’s a story that starts in the hallowed halls of Delhi University, where rejection is met with class struggles and ambition. A love that blossoms amidst societal challenges is the heart of this film, making it resonate with audiences, both young and old.

In its triumphant ride, the film scored an impressive Rs. 83.65 crores in its first week. Day 8 saw it snagging Rs. 3.75 crores, a commendable feat for a story still unfolding. But here’s where it gets even juicier-on its 9th day, it reportedly raked in Rs. 5.50 crores. This brings its total earnings perilously close to the coveted Rs. 100 crore mark, currently standing at about Rs. 93 crores. With the weekend beckoning, industry insiders are buzzing that this romantic juggernaut could cross the hundred-crore milestone by Sunday!

Meanwhile, Dhurandhar, starring the dynamic duo Ranveer Singh and Sara Arjun, is basking in its own glory, with predictions flying that it will hit a staggering Rs. 60 crores by the end of the weekend. Yet, the ability of Tere Ishk Mein to thrive amidst such heavy competition speaks volumes about its allure and audience engagement.

As we dissect this cinematic feast, it’s worth noting that the ensemble cast, featuring stalwarts like Prakash Raj and Mohd. Zeeshan Ayyub, enriches the storytelling. Their performances add layers to the already compelling narrative, ensuring that viewers remain captivated from start to finish.

So, whether you’re a die-hard Dhanush fan or a Kriti devotee, Tere Ishk Mein is carving a niche for itself in the annals of Bollywood history and proving that love, in all its complexity, always has a fighting chance at the box office. Keep your popcorn ready, folks-this one’s not done yet!

In a move that’s as dazzling as his dance moves, Bollywood heartthrob Hrithik Roshan has dropped a whopping Rs 28 crore into the premium commercial property at Yura, a chic Grade A office complex nestled in the heart of Juhu. Developed by the dynamic duo of Pecan and Transcon, this trendy hub is fast becoming the crème de la crème of workspaces in the area.

Our leading man has secured approximately 7,000 sq ft across two opulent floors in Wing C of this modern masterpiece, under the auspices of HRX Digitech LLP and Filmkunj (Bombay) LLP. The building, which boasts a “one floor per family” ethos, echoes Hrithik’s penchant for exclusivity and elegance, not to mention his desire for a tranquil workspace where creativity can flourish.

But the allure of Yura doesn’t just end with its architectural brilliance. It’s perfectly poised between Hrithik’s own lavish dwelling and that of his illustrious father, filmmaker Rakesh Roshan. Talk about family business! This strategic location ensures that their office operations remain seamless and conveniently connected, elevating their working environment to the next level.

Situated near the bustling Juhu Circle, Yura doesn’t just cater to office needs; it offers bespoke workspaces curated to suit the contemporary entrepreneur. The property features a tantalizing array of retail outlets, chic cafés, and trendy restaurants, promising a vibrant blend of work and play that appeals to the modern-day professional.

Let’s not forget the accessibility-Yura serves as a transport oasis, boasting rapid connectivity through three metro lines: Line 1, Line 2A, and the much-anticipated Line 2B. Add to that the new coastal road sea-link and the western express highway, and you have a locale that’s not just a workplace but a lifestyle choice.

So, whether you’re a star seeking the next big break or a business magnate passionate about innovation, Yura is capturing the imagination of those who yearn for a touch of glamour in their daily grind. In a world where modernity meets tradition, Hrithik’s investment is a bold statement, and one can only wonder what the future holds for this promising space. Keep your eyes peeled; you never know when the next piece of Bollywood gossip might emerge from these sparkling new offices!