বিশ্ববৰেণ্য অসমীয়া শিল্পী, গায়ক, সুৰকাৰ, গীতিকাৰ, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু মানৱতাবাদী চিন্তাবিদ ভাৰতৰত্ন ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ জন্ম শতবৰ্ষ উপলক্ষে যোৱা ৯ অক্টোবৰত লণ্ডনৰ নেহৰু চেণ্টাৰত ‘গংগা বেহতি হো ক্যুঁ’ শীৰ্ষক এক বিশেষ সংগীতানুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হয়। সংগীত, নৃত্য আৰু সাংস্কৃতিক উপস্থাপনেৰে সমৃদ্ধ এই অনুষ্ঠানত ড° হাজৰিকাৰ সৃষ্টিৰাজি, মানৱতাবাদী দৰ্শন আৰু বিশ্বজনীন ভাতৃত্ববোধক স্মৰণ কৰাৰ লগতে অসমীয়া সংস্কৃতিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিসৰত প্ৰচাৰ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হয়।
অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগে যুক্তৰাজ্যত থকা ভাৰতীয় উচ্চায়ুক্তৰ সহযোগত আয়োজন কৰা এই অনুষ্ঠানত বেহেলা-বাদক সুনীতা ভূঞা, কণ্ঠশিল্পী ময়ূখ হাজৰিকা আৰু লুইতপৰীয়া নৃত্যদলে অংশগ্ৰহণ কৰে। অনুষ্ঠানটোত ব্ৰিটিছ আৰু এছীয় প্ৰব্ৰজনকাৰী সমাজৰ প্ৰতিনিধি, সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰৰ বিশিষ্ট ব্যক্তি, আমন্ত্ৰিত অতিথি আৰু হাউছ অৱ লৰ্ডছৰ সদস্যসকলৰ উপস্থিতিয়ে ইয়াক এক বহুসাংস্কৃতিক মিলনক্ষেত্ৰত পৰিণত কৰে।
সুৰজ ফাউণ্ডেচনৰ কলা আৰু সংস্কৃতি বিভাগৰ মুখ্য কিউৰেটৰ সুনীতা ভূঞাৰ পৰিকল্পনা আৰু পৰিচালনাত অনুষ্ঠিত এই সংগীতানুষ্ঠানৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল ড° হাজৰিকাৰ গীত আৰু দৰ্শনক বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ শ্ৰোতাৰ মাজলৈ লৈ যোৱা। নেহৰু চেণ্টাৰৰ আনুষ্ঠানিক বিৱৰণতো ড° হাজৰিকাক ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কবি হিচাপে অভিহিত কৰি তেওঁৰ সংগীতে অসম আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যক বহল পৰিসৰৰ দৰ্শকৰ মাজলৈ লৈ যোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পৰা মিচিছিপিলৈ—নদীৰ মাজেৰে বিশ্বমানৱৰ সন্ধান
ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ সংগীতৰ এক বিশেষ বৈশিষ্ট্য হ’ল স্থানীয় অভিজ্ঞতাৰ মাজেৰে বিশ্বজনীন মানৱতাৰ সন্ধান। অসমৰ নদী, জনজীৱন, শ্ৰমজীৱী মানুহৰ সুখ-দুখ, সামাজিক বৈষম্য আৰু সামূহিক জীৱনৰ অভিজ্ঞতাক আধাৰ কৰি তেওঁ যি সংগীতৰ জগত নিৰ্মাণ কৰিছিল, সেয়া কোনো এটা ভাষা বা ভৌগোলিক পৰিসৰৰ মাজতে আবদ্ধ হৈ থকা নাছিল। তেওঁৰ গীতত অসমৰ মাটি আৰু মানুহৰ গোন্ধ থকাৰ লগতে বিশ্বৰ নিপীড়িত, বঞ্চিত আৰু সাধাৰণ মানুহৰ প্ৰতি গভীৰ সহমৰ্মিতাও প্ৰকাশ পাইছিল।
এই দৃষ্টিকোণৰ পৰাই ‘গংগা বেহতি হো ক্যুঁ’ শীৰ্ষক অনুষ্ঠানটোৰ তাৎপৰ্য বিশেষভাৱে মন কৰিবলগীয়া। গংগা ভাৰতীয় সভ্যতা আৰু সাংস্কৃতিক স্মৃতিৰ এক শক্তিশালী প্ৰতীক। ড° হাজৰিকাৰ সংগীতত নদী কেৱল প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰ অংশ নহয়; ই মানুহৰ জীৱন, সমাজৰ বৈষম্য, ইতিহাস আৰু মানৱীয় প্ৰশ্নৰো প্ৰতীক হৈ উঠিছে। তেওঁৰ ‘বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে’ গীতটোৱে নদীৰ বিশালতাৰ পটভূমিত মানুহৰ দুখ-দুৰ্দশা আৰু সামাজিক দায়বদ্ধতাৰ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে। এই গীতৰ অন্তৰ্নিহিত প্ৰশ্নসমূহে ভাষা আৰু দেশৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি মানুহৰ বিবেকক জোকাৰি যাব পৰা শক্তি বহন কৰে।
অনুষ্ঠানটোৰ কিউৰেটৰ সুনীতা ভূঞাই ড° হাজৰিকাৰ জীৱনৰ সৈতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু মিচিছিপি নদীৰ সম্পৰ্কৰ কথা উল্লেখ কৰি কয়, “ভূপেনদাৰ সমগ্ৰ জীৱন ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু মিচিছিপি—এই দুখন নদীৰ মাজত অতিবাহিত হৈছিল; শৈশৱৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু আমেৰিকাত যুৱ অৱস্থাত লগ পোৱা মিচিছিপি।”
তেওঁৰ মতে, “তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে এটা গীতে যিকোনো সীমা অতিক্ৰম কৰিব পাৰে। তেওঁৰ জন্ম শতবৰ্ষত তেওঁৰ সংগীত লণ্ডন আৰু তাৰ পাছত নিউয়ৰ্কলৈ লৈ যোৱাটো সেই প্ৰতিশ্ৰুতি অটুট ৰখাৰ আমাৰ প্ৰয়াস।”
সুনীতা ভূঞাৰ এই বক্তব্যই অনুষ্ঠানটোৰ অন্তৰ্নিহিত উদ্দেশ্য স্পষ্ট কৰে। ড° হাজৰিকাৰ সংগীতক কেৱল স্মৃতি ৰোমন্থনৰ মাজত সীমাবদ্ধ নাৰাখি নতুন প্ৰজন্ম আৰু ভিন্ন সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ মানুহৰ মাজলৈ লৈ যোৱাটোৱেই আছিল এই আয়োজনৰ অন্যতম লক্ষ্য।
শিল্পীৰ পৰিৱেশনত ভূপেন হাজৰিকাৰ সংগীতৰ বহুভাষিক যাত্ৰা
অনুষ্ঠানৰ আৰম্ভণিতে নেহৰু চেণ্টাৰৰ সঞ্চালক নাওৰেম জে সিঙৰ লগতে শিল্পী, কিউৰেটৰ আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰৰ প্ৰতিনিধিসকলে বন্তি প্ৰজ্বলন কৰে। ইয়াত অসম চেৰিটি ট্ৰাষ্টৰ সদস্যসকলো উপস্থিত আছিল।
ইয়াৰ পাছতে চিনু কিশোৰৰ নেতৃত্বত লুইতপৰীয়া নৃত্যদলে এটি মংগলাচৰণ পৰিৱেশন কৰে। সাংস্কৃতিক নেতা উমা সুব্ৰমনিয়মৰ সৈতে জড়িত এটি সংস্কৃত ৰচনাৰ আধাৰত প্ৰস্তুত কৰা এই পৰিৱেশনত ড° হাজৰিকাৰ সুৰ-সৃষ্টিৰ আন এটা দিশ উন্মোচিত হয়। অসমীয়া লোকসংস্কৃতিৰ সৈতে ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় আৰু আধ্যাত্মিক পৰম্পৰাৰ সংযোগে অনুষ্ঠানটোক বহুমাত্ৰিক ৰূপ প্ৰদান কৰে।
লণ্ডনস্থিত অসমীয়া সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত হীৰামণি শৰ্মাই অনুষ্ঠানটো আঁত ধৰে। ড° হাজৰিকাৰ জীৱনৰ বিভিন্ন ঘটনা, অভিজ্ঞতা আৰু সৃষ্টিশীল যাত্ৰাৰ সৈতে জড়িত কাহিনী দাঙি ধৰি তেওঁ সংগীতানুষ্ঠানটোৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ক সংযোগ কৰে।
সন্ধিয়াৰ অন্যতম আকৰ্ষণ আছিল ড° হাজৰিকাৰ ভতিজা তথা কণ্ঠশিল্পী ময়ূখ হাজৰিকাৰ পৰিৱেশন। তেওঁ ‘বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে’ গীতটো তিনিটা ভাষাত পৰিৱেশন কৰে। ইয়াৰ উপৰি বাংলাত ‘আমি এক যাযাবৰ’ আৰু ‘আকাশী গংগা বিচৰা নাই’ গীত পৰিৱেশন কৰি শ্ৰোতাসকলৰ সঁহাৰি লাভ কৰে।
এটা গীত বিভিন্ন ভাষাত পৰিৱেশন কৰাৰ মাজত কেৱল ভাষান্তৰৰ প্ৰয়াসেই নাথাকে; ইয়াৰ জৰিয়তে গীতটোৰ অন্তৰ্নিহিত অনুভূতি আৰু সামাজিক বক্তব্যক বিভিন্ন ভাষিক সমাজৰ মাজলৈ লৈ যোৱাৰো সুযোগ সৃষ্টি হয়। ‘বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে’ৰ বহুভাষিক পৰিৱেশন সেই দিশৰ পৰা বিশেষ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। অসমৰ নদীপাৰৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এই গীতে যেতিয়া ভিন্ন ভাষাত শ্ৰোতাৰ কাষ চাপে, তেতিয়া ইয়াৰ মানৱীয় প্ৰশ্নসমূহো অধিক বহল পৰিসৰত প্ৰতিধ্বনিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা সৃষ্টি হয়।
ময়ূখ হাজৰিকাৰ গভীৰ কণ্ঠস্বৰ আৰু গীতসমূহৰ নিজস্ব ব্যাখ্যাই ড° হাজৰিকাৰ সৃষ্টিৰাজিৰ সৈতে পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মৰ শিল্পীসকলৰ সম্পৰ্কও প্ৰতিফলিত কৰে।
বেহেলাৰ সুৰত অসমীয়া সংগীতৰ বিশ্বজনীন আবেদন
সুনীতা ভূঞাৰ বেহেলা-বাদন আছিল অনুষ্ঠানটোৰ আন এক উল্লেখযোগ্য দিশ। তেওঁ ড° হাজৰিকাৰ প্ৰিয় ভজন ‘বৈষ্ণৱ জন তো’ৰে পৰিৱেশন আৰম্ভ কৰি পাছত ‘দিল হুঁ হুঁ কৰে’ পৰিৱেশন কৰে। লণ্ডনস্থিত পিয়ানোবাদক ৰণোজিত ভূঞাৰ সহযোগত তেওঁ ‘ঝুঠি মুঠি মিতৱা’ আৰু ‘স্নেহে আমাৰ’ৰ এটি শাস্ত্ৰীয় যুগল পৰিৱেশন আগবঢ়ায়।
তবলা আৰু পাৰ্কাছনত সন্দীপ চক্ৰৱৰ্তী, কীব’ৰ্ডত প্ৰীতম সাহা আৰু গীটাৰত সিদ্ধাৰ্থ সিঙে সহযোগিতা আগবঢ়ায়। ভাৰতীয় সংগীতৰ বিভিন্ন ধাৰা আৰু আধুনিক বাদ্যযন্ত্ৰৰ সংমিশ্ৰণেৰে পৰিৱেশন কৰা এই গীতসমূহে ড° হাজৰিকাৰ সুৰ-সৃষ্টিৰ বৈচিত্ৰ্যক নতুন ৰূপত উপস্থাপন কৰে।
ড° হাজৰিকাৰ সংগীতৰ এটা উল্লেখযোগ্য দিশ হ’ল বিভিন্ন সংগীত-পৰম্পৰাৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰিও নিজৰ সাংস্কৃতিক শিপা অক্ষুণ্ণ ৰখাৰ ক্ষমতা। অসমীয়া লোকসংগীত, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত, আধুনিক সুৰৰীতি আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন সংগীতধাৰাৰ প্ৰভাৱ তেওঁৰ সৃষ্টিত বিভিন্ন ৰূপত প্ৰতিফলিত হৈছে। সেয়েহে তেওঁৰ গীত বেহেলা, পিয়ানো অথবা অন্যান্য বাদ্যযন্ত্ৰৰ জৰিয়তে নতুনকৈ উপস্থাপন কৰিলেও তাৰ অন্তৰ্নিহিত মানৱীয় অনুভূতি আৰু সাংস্কৃতিক স্বকীয়তা অক্ষুণ্ণ ৰখাৰ অৱকাশ থাকে।
অনুষ্ঠানৰ সামৰণিত সুনীতা ভূঞা আৰু ময়ূখ হাজৰিকাই একেলগে ‘উই আৰ অন দ্য ছেম ব’ট, ব্ৰাদাৰ’ পৰিৱেশন কৰে। গীতটোৰ সময়ত দৰ্শকৰ অংশগ্ৰহণে অনুষ্ঠানটোক এক সমূহীয়া অভিজ্ঞতাত পৰিণত কৰে আৰু শেষত উপস্থিতসকলে থিয় হৈ কৰতালিৰে শিল্পীসকলক অভিনন্দন জনায়।
এই গীতৰ বক্তব্যৰ মাজত মানুহৰ উমৈহতীয়া ভাগ্য, পাৰস্পৰিক নিৰ্ভৰশীলতা আৰু ভাতৃত্ববোধৰ ধাৰণা নিহিত হৈ আছে। একেখন নাৱতে যাত্ৰা কৰা মানুহৰ ৰূপকটোৱে জাতি, ভাষা, ধৰ্ম বা দেশৰ পাৰ্থক্যৰ ঊৰ্ধ্বত মানুহৰ মাজৰ মৌলিক সংযোগক স্মৰণ কৰায়। ড° হাজৰিকাৰ মানৱতাবাদী চিন্তাৰ সৈতে এই বক্তব্যৰ গভীৰ সম্পৰ্ক আছে।
গ্ৰন্থ প্ৰদান আৰু সাংস্কৃতিক উত্তৰাধিকাৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰয়াস
সংগীতানুষ্ঠানৰ লগতে ড° হাজৰিকাৰ জীৱন আৰু কৰ্মক লৈ গ্ৰন্থ চৰ্চাৰ দিশটোও বিশেষভাৱে গুৰুত্ব লাভ কৰে। সুৰজ ফাউণ্ডেচনে নেহৰু চেণ্টাৰ আৰু অসম চেৰিটি ট্ৰাষ্টক লেখিকা অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীৰ ৰচিত আৰু অসম প্ৰকাশন পৰিষদে প্ৰকাশ কৰা ড° হাজৰিকাৰ এখন গ্ৰন্থ প্ৰদান কৰে। ২০২৫ চনৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰত অসমত গ্ৰন্থখন উন্মোচন কৰা হৈছিল।
অনুষ্ঠানত ড° হাজৰিকাৰ বিষয়ে প্ৰস্তুত কৰা এখন গৱেষণামূলক প্ৰবন্ধৰ সাৰাংশও উপস্থাপন কৰা হয়। এই পদক্ষেপে তেওঁৰ সংগীতক কেৱল পৰিৱেশনৰ বিষয় হিচাপে নহয়, গৱেষণা, চৰ্চা আৰু সাংস্কৃতিক অধ্যয়নৰ বিষয় হিচাপেও বিবেচনা কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা উন্মোচন কৰে।
ড° হাজৰিকাৰ সৃষ্টিৰাজি সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত গ্ৰন্থ, গৱেষণা, সংগীতৰ নথিভুক্তকৰণ আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত চৰ্চা অব্যাহত ৰখা অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়। তেওঁৰ গীতৰ ঐতিহাসিক পটভূমি, সামাজিক বক্তব্য, সুৰৰ বৈশিষ্ট্য আৰু বিভিন্ন ভাষাত ইয়াৰ প্ৰচাৰ সম্পৰ্কে পদ্ধতিগত অধ্যয়নে ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ বাবে এই সাংস্কৃতিক সম্পদক অধিক সহজলভ্য কৰি তুলিব পাৰে।
যুক্তৰাজ্যত অসমীয়া সংস্কৃতিৰ স্থায়ী মঞ্চৰ প্ৰস্তাৱ
অনুষ্ঠানত লণ্ডনস্থিত অসমীয়া যুৱ পেছাদাৰী ব্যক্তি অখিল চক্ৰৱৰ্তী আৰু সমীৰ বৰুৱাই প্ৰবাসত ড° হাজৰিকাৰ সৃষ্টিৰাজি উদ্যাপনৰ তাৎপৰ্য সন্দৰ্ভত নিজৰ মতামত ব্যক্ত কৰে। অনুষ্ঠানত উপস্থিত কেইবাগৰাকীও সাংস্কৃতিক ব্যক্তিয়ে যুক্তৰাজ্যত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ নামত থকা টেগ’ৰ চেণ্টাৰৰ আৰ্হিত ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক ব্যক্তিত্বসকলৰ কৰ্ম আৰু দৰ্শন প্ৰচাৰৰ বাবে এটা কলা-কেন্দ্ৰ স্থাপনৰ প্ৰস্তাৱ উত্থাপন কৰে।
এই প্ৰস্তাৱৰ তাৎপৰ্য কেৱল ড° হাজৰিকাৰ স্মৃতি সংৰক্ষণতে সীমাবদ্ধ নহয়। বিদেশত বসবাস কৰা অসমীয়া সমাজৰ বাবে ভাষা, সাহিত্য, সংগীত, নৃত্য আৰু পৰম্পৰাৰ সৈতে নতুন প্ৰজন্মক সংযুক্ত কৰি ৰখাটোও এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰত্যাহ্বান। এটা স্থায়ী সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰই এনে চৰ্চাৰ বাবে মঞ্চ প্ৰদান কৰিব পাৰে। অৱশ্যে, অনুষ্ঠানৰ প্ৰতিবেদনত এই কেন্দ্ৰ স্থাপনৰ দাবী বা প্ৰস্তাৱৰ কথাহে প্ৰকাশ পাইছে; কেন্দ্ৰটো স্থাপন কৰাৰ কোনো চূড়ান্ত সিদ্ধান্তৰ কথা উল্লেখ কৰা হোৱা নাই।
মুম্বাইৰ পৰা লণ্ডনলৈ, তাৰ পাছত নিউয়ৰ্কলৈ
ড° হাজৰিকাৰ জন্ম শতবৰ্ষ উপলক্ষে আয়োজিত বিশ্বব্যাপী উদ্যাপনৰ অংশ হিচাপেই লণ্ডনৰ এই অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। সুৰজ ফাউণ্ডেচনে ২০২৫ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত মুম্বাইৰ নেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ দ্য পাৰ্ফৰ্মিং আৰ্টছৰ টাটা থিয়েটাৰত ‘গংগা বেহতি হো ক্যুঁ’ শীৰ্ষক অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে এই কাৰ্যসূচীৰ শুভাৰম্ভ কৰিছিল। সেই অনুষ্ঠানত ঊষা মংগেশকাৰ, অনুপ জলোটা, সুৰেশ ৱাডকাৰ আৰু জুবিন গাৰ্গে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এই আনুষ্ঠানত উন্মোচন কৰা হৈছিল লেখক-সাংবাদিক উৎপল মেনাই সম্পাদনা কৰা প্ৰায় ৬০০ পৃষ্ঠাৰ ইংৰাজী গ্ৰন্থ “ভূপেন হাজৰিকা-বিশেষ”।
লণ্ডনৰ পাছত নিউয়ৰ্কতো জন্ম শতবৰ্ষৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যসূচী আগবঢ়াই নিয়াৰ কথা প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰা হৈছে।
এই বিশ্বব্যাপী উদ্যাপনে ড° হাজৰিকাৰ সংগীতক বিভিন্ন দেশৰ দৰ্শকৰ মাজলৈ লৈ যোৱাৰ লগতে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিচয় অধিক শক্তিশালী কৰাৰ সুযোগ সৃষ্টি কৰিছে। তেওঁৰ সৃষ্টিৰাজি ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষিক সমাজৰ মাজত ইতিমধ্যে পৰিচিত; এনে অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে সেই পৰিচয়ক আৰু অধিক বিস্তৃত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে।
বিশ্বজনীনতাৰ মাজত অসমীয়া স্বকীয়তা
ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ জন্ম শতবৰ্ষ উদ্যাপনৰ মূল তাৎপৰ্য তেওঁৰ জনপ্ৰিয় গীতসমূহ পুনৰ পৰিৱেশন কৰাতে সীমাবদ্ধ নহয়। তেওঁৰ সৃষ্টিৰাজিৰ মাজত নিহিত সামাজিক দায়বদ্ধতা, মানুহৰ প্ৰতি সহমৰ্মিতা, বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰশ্ন উত্থাপনৰ সাহস আৰু ভাতৃত্ববোধৰ আদৰ্শক নতুন সময়ৰ সৈতে সংযোগ কৰাটোহে অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ।
লণ্ডনৰ ‘গংগা বেহতি হো ক্যুঁ’ অনুষ্ঠানত অসমীয়া গীত, বহুভাষিক পৰিৱেশন, বেহেলাৰ সুৰ, নৃত্য আৰু সাংস্কৃতিক আলোচনাৰ সংমিশ্ৰণে এই প্ৰয়াসৰ এক উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে। ইয়াত অসমীয়া সংস্কৃতিৰ স্বকীয়তা অক্ষুণ্ণ ৰাখি বিশ্বৰ বিভিন্ন সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ সৈতে সংলাপ স্থাপনৰ সুযোগ সৃষ্টি হৈছে।
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ জীৱন আৰু মানুহৰ অভিজ্ঞতাক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ় লৈ উঠা ড° হাজৰিকাৰ সংগীত মিচিছিপিৰ পাৰৰ অভিজ্ঞতা আৰু বিশ্বমানৱৰ প্ৰশ্নৰ সৈতে সংযুক্ত হ’ব পাৰিছিল। সেই কাৰণেই তেওঁৰ গীতৰ আবেদন এটা নিৰ্দিষ্ট ভাষা, অঞ্চল বা প্ৰজন্মৰ মাজত সীমাবদ্ধ হৈ থকা নাই।
লণ্ডনৰ এই জন্ম শতবৰ্ষৰ অনুষ্ঠানটোৱে সেই সাংস্কৃতিক উত্তৰাধিকাৰক পুনৰ স্মৰণ কৰাৰ লগতে ইয়াক ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ মাজলৈ লৈ যোৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তাও উত্থাপন কৰিছে। ড° হাজৰিকাৰ সংগীতৰ অন্তৰ্নিহিত বাণী—মানুহৰ মাজত সংযোগ স্থাপন, পাৰস্পৰিক সহমৰ্মিতা বৃদ্ধি আৰু বিভাজনৰ ঊৰ্ধ্বত এক উমৈহতীয়া মানৱীয় পৰিসৰ গঢ়ি তোলা—আজিও প্ৰাসংগিক।
সেই অৰ্থত, ‘গংগা বেহতি হো ক্যুঁ’ কেৱল এগৰাকী মহান শিল্পীৰ জন্ম শতবৰ্ষৰ স্মাৰক অনুষ্ঠান নহয়; ই অসমীয়া সংস্কৃতিক বিশ্বৰ বৃহত্তৰ সাংস্কৃতিক পৰিসৰৰ সৈতে সংযুক্ত কৰাৰ আৰু সংগীতৰ জৰিয়তে মানৱতাৰ উমৈহতীয়া বাণী প্ৰচাৰ কৰাৰ এক প্ৰয়াস।
Add comment